Το τραγούδι του Χοακίν Σαμπίνα εδώ

Δεν ξεπερνούσε τα είκοσι
ο μεγαλύτερος από τους τρεις
που ήρθαν να με ληστέψουν τον περασμένο μήνα.
” Ενισχυσέ μας μια στάλα
και μην κάνεις το γενναίο
γιατί νευριάζω πολύ όταν τσαντίζομαι”
Μου τσιμπήσαν δέκα πεντακοσάρικα
και ρολόι μάρκα Ωμέγα
με την κόψη του κουζινομάχαιρου στο λαρύγγι
αλλά ο αλλήθωρος το πήρε πρέφα
και μου λέει ” Κοίτα φίλε
μοιάζεις μ’ εκείνο το Σαμπίνα που τραγουδάει”
‘Ηταν μια νυχτα όποια νύχτα
μπορεί να ήταν και δεκατρείς
τι πειράζει; Κι αν μπορεί να ήταν και Τρίτη
Μόνο ξέρω πως κάποιες φορές
όταν το λιγότερο το περιμένεις
ο διάολος έρχεται και κάνει τα δικά του.
” Αυτή τη συνάντηση πρέπει να τη βρέξουμε
με σιρόπι από μπυρίτσα
σύντοφοι, πριν ο πετεινός λαλήσει”
“Ήσυχος μάγκα, συγνώμη
και γουλιά να το γιορτάσουμε
και οι τρεις ήταν κάργα στη “σκόνη”
Σε μια μπάρα αμερικάνικη
με τραβήξαν με το ζόρι
δεν μ’ αφήσαν να πληρώσω ένα γύρο
κουμαντάριζαν τρία γκομενάκια
αλλά εμένα μου φυλάγαν
τις χάρες της ” Κατίνας της καυλιάρας”
Γίναμε σαν μηχανάκια
μπύρα και τσιγαριλίκια
κώλωσαν να πάρουν κάτι πιο βαρύ
τραβήξαμε και φωτογραφίες
στην καμπίνα σε τρία λεπτά
μοιάζαμε με την τετράδα του θανάτου.
Προστατευμένοι απ΄ τη σελήνη
πήραν δανεικό ένα αμάξι
με αφήσαν στο τσαρδί μου και την κάναν
στις φλέβες της νύχτας
” Στρώσου και κάνε μας ένα
στιχάκι ωραίο απ΄τα δικά σου” μου φώναξαν.
Μου γυρίσανε απείραχτο, μ’ ένα κλείσιμο ματιού, τα λεφτά
την αλυσσίδα, το πορτοφόλι και το ρολόϊ
κι εγώ που πάντα κρατάω μια συμφωνία
όταν είναι μεταξύ κυρίων
έπρεπε να τους γράψω αυτό το τραγούδι.
Σήμερα είδα στη φυλλάδα
τη φάτσα του πιο ψηλού
δεν τον είχα ξαναδεί από κείνη τη μέρα
ξέφευγε από μια μπούκα
στο σαλέ ενός εκατομμυριούχου
και στην πόρτα τον περίμενε η αστυνομία.
Πολλή, πολλή Αστυνομία…

Pacto Entre Caballeros

No pasaba de los veinte
El mayor de los tres chicos
Que vinieron a atracarme el mes pasado.
“subvenciónanos un pico
Y no te hagas el valiente
Que me pongo muy nervioso si me enfado.”
Me pillaron diez quinientas
Y un peluco marca omega
Con un pincho de cocina en la garganta,
Pero el bizco se dio cuenta
Y me dijo -“oye, colega,
Te pareces al sabina ese que canta.”
Era un noche cualquiera,
Puede ser que fuera trece,
¿qué más da? pudiera ser que fuera martes.
Sólo se que algunas veces
Cuando menos te lo esperas
El diablo va y se pone de tu parte.
-“este encuentro hay que mojarlo
Con jarabe de litrona,
Compañeros antes de que cante el gallo”-
-“tranquilo, tronco, perdona,
Y un trago pa celebrarlo”-
Los tres iban hasta el culo de caballo.
A una barra americana
Me llevaron por la cara,
No dejaron que pagara ni una ronda,
Controlaban tres fulanas
Pero a mi me reservaban
Los encantos de “maruja la cachonda”.
Nos pusimos como motos,
Con la birra y los canutos
Se cortaron de meterse algo más fuerte;
Nos hicimos unas fotos
De cabina en tres minutos…,
Parecemos la cuadrilla de la muerte.
Protegidos por la luna
Cogieron prestado un coche,
Me dejaron en mi queli y se borraron
Por las venas de la noche
-“enróllate y haznos una
Copla guapa de la tuyas”- me gritaron.
Me devolvieron intacto,
Con un guiño mi dinero,
La cadena, la cartera y el reloj;
Yo, que siempre cumplo un pacto
Cuando es entre caballeros,
Les tenía que escribir esta canción.
Hoy venía en el diario
El careto del más alto,
No lo había vuelto a ver desde aquel día;
Escapaba del asalto
Al chalé de un millonario
Y en la puerta le esperó la policía.
Mucha, mucha policía…

από Σωτήρης Παστάκας
9 Comments