ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΙΣΟΝ ΑΝΑΚΤΗΣΗ ΚΑΙ ΟΥΧΙ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ
Υπαρξιακώς περιπλανώμενη ακροβάτισσα είναι η ευθύνη μας σε διαδρομές που σέρνονται διαγώνια, που τέμνονται και τέμνουν, που σκεπάζονται από τη βρωμιά των δρόμων μα κυρίως από τις φυλακές των ψυχών.
Η καλύτερη επανάσταση είναι αυτή της ψυχής, αμήχανα ψιθύρισε ο Αδάμ στο Θεό και εκτοπίστηκε, προσδιορίστηκε και γυμνός από την ορφάνια της παντοδυναμίας του στήθηκε εμπρός στην ευθύνη της ύπαρξής του. Μα ποιος Θεός θέλει να χάσει τους πιστους του άρα και την εξουσία του; Η συνάντηση στο ιερό – Σύνταγμα ʽήταν μια κάποια λύσιςʼ για να μετατραπούν οι βάρβαροι σε συμμάχους.
2011, Μάης. Με ποιο τρόπο η ανάληψη της ευθύνης του εαυτού μετατρέπεται σε αγανάκτηση; Με ποιο τρόπο η αγανάκτηση μετατρέπεται σε υπερτιμημένες βρισιές και τσίκνα;
Άραγε μια ελεγχόμενη επανάσταση δεν βολεύει πρισσότερο από την ορμή που φέρει η ελευθερία της ψυχής; Μήπως τελικά η Μεσόγειος θα πυρακτωθεί όπως η Μέση Ανατολή; Κι εμείς τελικά είμαστε οι επαναστάτες ή τα στρατευμένα πιόνια τους που εκμεταλλεύονται την επιθυμία μας για ζωή;
J.F.K (Jefreys f……key) ή στο ντιβάνι με τον πρωθυπουργό
Παλλινδρομημένε μου Οιδίποδα ήρθε η ώρα των διαγγελμάτων σου, του κύκνειου άσματος σου πριν στην αγκάλη της αρχαϊκής σου μητέρας επιστρέψεις.
Τροπαιοφόρος και φαλλοφόρος, αφού κατέρριψες κάθε νόμο, κάθε αρχή ισοτιμίας και ισονομίας.
Επιστρέφεις με περισσή ανακούφιση και μακάρια ανοησία, ξεχνώντας πως αναμασώντας έργα και ημέρες άλλων, τα δικά σου έργα και ημέρες ξεφτιλίζεις.
Επιστρέφεις με τον ηρωϊσμό εγκατεστημένο μέσα σου πως θυσιάζεις ακόμη και την πρωθυπουργία προς όφελος της χώρας. Ναρκισσιστική αναπλήρωση η θυσία σου εκπορευόμενη όχι από οικουμενική συνείδηση αλλά από σχεδόν ψυχοπαθητική ασυνειδησία.
Επιστρέφεις από το χαμό στο χάος, πεζεύοντας ένα ʽΜʼ, παραδίδοντας τα ηνία στην αμηχανία της παιδικής σου συμμόρφωσης. Με μια Αμερική και μια Ελλάδα για γονείς να συμπιέζεσαι ανάμεσα στη ματαιότητα και την ηδονοθηρία του φαίνεσθαι και ουσιαστικά η ύπαρξή σου είναι αφανής ήρωας.
Ταλαιπωρημένε μου Οιδίποδα μετά από το τέλος της παράστασης των οματιών σου θα πάρεις και την τυφλότητά σου για κληρονομία. Ως Φαρμακός δυσοσμία θα αναδίδεις και μια ρανίδα λύπησης, γιατί όλους εμάς μας ʽλύτρωσεςʼ με την θυσία σου για την πλήρη αποτυχία διαχείρισης της κρίσης, βοηθώντας μας να ξεχάσουμε τη δική μας ενοχή και ανοχή αλλά εσύ να παραμένεις περιπλανώμενος ανάμεσα στους δύο ʽγονείςʼ, χωρίς τόπο δικό σου, για πάντα εξόριστος από την προσωπική σου ευθύνη, ενδυόμενος τη βρεφική σου φύση.
Το ηλίθιο μωρό
ούτε “ηλίθιο” είναι ούτε “μωρό”.
Επιταγές των πατρώνων του εξαργυρώνει !!!!
Επίσης ο “τόπος ο δικός σου” πολύ
μικρή αξία , έχει στις μέρες μας !!!!
Παγκοσμιοποίησης γαρ .
Λάβαμε και δημοσιεύουμε:
ΔΗΛΩΣΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ
μια νύχτα
πήγα κι εγώ στο Σύνταγμα
Για όσες φορές είδα τηλεόραση ή ασχολήθηκα με το ποδόσφαιρο
μετανοώ.
Για τότε που κυνηγούσα τα άγρια ζώα, κάπνιζα χασίσι, έπαιζα playstation
μετανοώ.
Για όλες εκείνες τις φορές που χάζεψα στο facebook ή έστειλα ηλίθια
ομαδικά e-mail στο internet, αλλά και για όποτε δέχτηκα τον παραμικρό ρόλο εξουσίας
μετανοώ.
Ακόμα και για τότε που ξάπλωσα στο ντιβάνι του ψυχαναλυτή ή διάβασα τις προβλέψεις των ζωδίων.
Α! Μη ξεχάσω τις φορές που πίστεψα πως πίστεψα σε κάτι, ακόμα και γι’ αυτό
μετανοώ.
Με όλους αυτούς που τέτοιες καθημερινές συνήθειες έχουν
δηλώνω πως καμία σχέση πια δεν έχω.
Δεν τους αναγνωρίζω για συνανθρώπους μου και μετανοώ δημόσια
για όσες φορές συναναστράφηκα μαζί τους.
Παρόλο που γνωρίζω τις καταστρεπτικές συνέπειες αυτής της δήλωσής μου
επί ματαίω στη ματαιότητα, μετανοώ αμετανόητα.
Ο μετανοών Ζαχαρίας Στουφής
Το πρώτο κείμενο, με τις βαθυστόχαστες δηλώσεις του και τα καταιγιστικά του ερωτήματα, μπορώ να το διαβάσω μόνο ως σχόλιο σε ανάρτηση, όχι ως σχόλιο στην πραγματικότητα.
Στο δεύτερο κείμενο βρίσκω μια χαριτωμένη διαστροφή. Το διαβάζω σαν εξάψαλμο απογοητευμένης γυναίκας, ξαπλωμένης “στο ντιβάνι με τον πρωθυπουργό”, να του τα χώνει. Ντιβάνι κρεβατομουρμούρας, όχι ψυχανάλυσης.
Άντε και (μια ακόμη) εκδήλωση αγανάκτησης που συνάδει με το πνεύμα που επικρατεί “επί των ημερών μας”.
Πέραν αυτών, ουδέν.
σαν υποτιθέμενος πολίτης αριστερών φρονημάτων (τάγμα ανεπιθυμήτων 513 στην Κομοτινή με μουλάρια…), δεν αγανακτώ για την κρίση, δεν είμαι με τους “αγανακτισμένους του συντάγματος”, γιατί απλά η κρίση και η κατάρευση του καπιταλισμού με κάνει χαρούμενο! Είμαι απ’ αυτούς που γιορτάζουν το τέλος της τάξης πραγμάτων κι όχι αγανακτισμένος επειδή χάνω κάποια δικαιώματα!
Γιατί τόσο αντιποιητικό σήμερα το θέμα της ανάρτησης του Ποιείν;
Κασσιανή Κασσιανή
Τι τροπάρι είναι αυτό που ξεστόμισες !
Το Ποιείν είναι κύκλος 360° και όχι
ημικύκλιο όπως νομίζεις !!!!
Εγώ πάλι Γιατρέ μου
σαν υπεύθυνος πολίτης , των όποιων φρονημάτων
( το “αριστερών” εμπεριέχει και πολιτικό ερμαφροδιτισμό )
χαίρομαι μαζί σου , αλλά για άλλο λόγο .
Ήλθε η ώρα αυτός ο λαός να πληρώσει τις επιλογές του.
Να πληρώσει ότι ξεπούλησε με την αντιπαροχή της ψήφου του !!!!
Χρόνια πολλά στους πατεράδες! Σήμερα είναι η Γιορτή του πατέρα. Η ποίηση και η επανάσταση μπορούν να περιμένουν !
Εμ τέτοιου είδους θέματα, μόνο με λασκαρατικό ύφος μπορούν να ντυθούν για να υψωθούν σε τέχνη! Μόνο έτσι κάπως θα κρυφτεί η αντιποιητικότητά τους!
Η Επανάσταση έγινε Cayen και τα άρματα κατσαρόλες…… Όσο πιο δυνατά τις τις κτυπάνε τόσο θα ήθελαν να χτυπήσουν το κεφάλι τους για τις επιλογές τόσων χρόνων……
Μήπως πάλι είναι η Γιορτή του Μαλάκα; Αν στην περιοχή μεταξύ αφαλού και γονάτων δε συμβαίνει τίποτα σπουδαίο, τότε η λύση εναπόκειται στην ιατρική. Αλλά, απ’ την άλλη, οι μαλάκες γιορτάζουν κάθε μέρα. Ας ευχηθούμε λοιπόν όλοι σε όλους Χρόνια Πολλά! Είναι σα να λέμε Μαλάκες είναι κι όσοι δεν το ‘χουν καταλάβει ακόμη. Αλλά κι αυτό ακόμη παραμένει αμφίβολο.
Γιατρε μου,
Σημερα το πρωι πριν παω στο γραφειο, μιλαγε ο φιλοσοφος Στελλιος Ραμφος στο MEGA.
Πρωτη φορα ακουσα σχετικα λογικο φιλοσοφο.
Ειπε σε γενικες γραμμες οτι εμεις οι ορθοδοξοι (αρα και οι περισσοτεροι βαλκανιοι, οι Ρωσσοι και οι ξαδελφοι τους Ουκρανοι, Λευκορωσοι,…) τον 13ο και 14ο αιωνα δεν δημιουργησαμε κοινωνιοκρατικη κοινωνια , αλλα παραμειναμε σε οικογενειοκρατικη κοινωνια (βλεπε Μαμμακηδες ως ελληνες, ποιειν).
Τα παραπανω τα βλεπω λογικα.Φταιει το ενισχυμενο οιδιποδειο;
Αρα τα παιδια μενουν στην οικογενεια μεχρι τα 30 η μεχρι να παντρευτουν, μετα οι γονεις ασχολουνται μετα εγγονια τους κ.ο.κ. Αρα αργουμε να ωριμασουμε . Ως παιδια θυμωνουμε πολυ οταν μας λενε την αληθεια, θελουμε να ζουμε στο ψεμμα. Λ.χ. θελουμε 2 παιχνιδια αντι για ενα ( θέσμιση του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος Αξιοπρεπούς Διαβίωσης, το λενε προσφατως) και βαζουμε την μαμα -κρατος να δανειζεται.Και μετα θελουμε και τριτο,… Μερικοι ωριμαζουμε απο τα 50 εως τα 60(δηλ. αν ωριμασουμε, σχεδον με την συνταξη), μερικοι στα 70, μερικοι ποτε.
Η διαγνωση των σοβιετικων συναδελφων σου της δεκαετιας του 70 “λανθάνουσα σχιζοφρένεια με ρεφορμιστικές φαντασιώσεις” είναι ατελής. H ρωσική (ανώριμη ) ψυχή,οπως και η ελληνικη και αλλες αναλογες ορθοδοξες ψυχες , ειναι κλεφτοκοταδικες- “κλαψομουνικες” με μανιοκαταθλιπτικη ανωριμοτητα.( Την μανιοκαταθλιψη την κρυβει ο τελειος ηλιολουστος καιρος της ελλαδας) Ποτε δεν φταιμε, παντα φταινε οι αλλοι.
Προτρεπω κι εγω ,ΟΛΟΙ στο Συνταγμα,για ανοιχτη ομαδικη δωρεαν θεραπεια, μαζι με τους πολιτικους “ταγους” μας,τους “διανουμενους” εκ του ασφαλους, τους μπαμαπαδες και μαμαδες καθε ειδους… (τι τυπου ομως ;μετα-φροιδικη, ραιχικη, …)
Aφωτιστος Φιλελλην,
Ερασιτεχνης ψυχαναλυτης