Σωτήρης Παστάκας, Απόσπασμα απ’ το “Πάτημα στη Χαρά’

Δεν έγραψα
για το βαθύ κόκκινο του ρόδου,
ούτε τραγούδησα
το λυγμό που κρύβει
στο βυθό του ένα χαμόγελο,
το προφίλ στα τρία τέταρτα,
την κρυμμένη γωνία στο μυαλό μου,
τους κόκκινους λεκέδες
στο σεντόνι της θάλασσας,
όταν το αεράκι σηκώνει
μία προς μία τις ρυτίδες
του εγκεφάλου μου.

Δεν τραγούδησα
το φως και το γιατί,
γιατί μας τυφλώνει ο ήλιος
κάποια στιγμή και κλείνουμε
αυτόματα τα μάτια επιστρέφοντας
στο εσωτερικό μας σκοτάδι
τη μοναδική μας πατρίδα,
ακόμη και τις λίγες
λευκές σελίδες της ζωής μου
με μαύρο μελάνι της έγραψα.

Ένα ταξί, ένα ταξί παρακαλώ
να φύγω στο πι και φι. Κοίτα με,
ανοίγω τα χέρια μου, διπλώνω
τα πόδια μου, κοίτα με λοιπόν,
πετάω; Με πόσα φι να γράψω
το φεύγω, πόσα πι ζητάει
το πετάω; Έχει το νι, το χι,
το ρω και το ταυ μαζί του
ο αναχωρητής. Να γράψω
τελικά ένα ποίημα μόνο
με τα ελληνικά γράμματα
που έχουν οι μαθηματικές
εξισώσεις, ως γεωμετρικό
θεώρημα έργου και βίου:
π,τ,ν,ρ,φ,χ,ψ,ω.

 

Σπύρος Αραβανής,  “Κάτω απ’ τη γλώσσα μου”

Κάτω απ’ τη γλώσσα μου έχω μια χώρα
Μου τη ζητάνε συνέχεια οι χάρτες
Φέρνουν ποτάμια, βουνά κι άλλα δώρα
«Τις θάλασσες όλες χαρίζουμε,  παρ’ τες»

Πίσω απ’ τα μάτια μου έχω μια ώρα
Μου τη ζητάνε επίμονα οι δείχτες
Δίνουν το μέλλον, το χθες και το τώρα
«Τις πιο όμορφες  μέρες και άγριες νύχτες»

Μέσα στο δέρμα μου έχω μια μπόρα
Μου τη ζητάνε όλες οι καταιγίδες
Τάζουνε μύρα, νερά με μια φόρα
«Που άλλη ποτέ σου ξανά δεν θα είδες»

Και εγώ τους προσφέρω τη γλώσσα, τα μάτια και το δέρμα μου.

 

4 χρόνια ΠΟΙΕΙΝ

Το Γιορτάζουμε με τους φίλους μας:

Σάββατο 9 Οκτωβρίου 2010

στο “Σπιρτόκουτο”

(Γεωργίου Ολυμπίου 14, Κουκάκι (στον Πεζόδρομο, κοντά στη στάση Μετρό Συγγρού-Φιξ)

http://www.qubo.gr/det24607-spirtokouto-koukaki.php)

από τις 21.00 και μετά

Guest εμφάνιση: Δημήτρης Κωσταγιόλας, Κιθάρα-Τραγούδι

Είσοδος δωρεάν

από Σπύρος Αραβανής
9 Comments