Αυτό το πρωινό…
τους παρατηρώ να περιμένουν
εδώ και ώρα
τούτη την αποπνικτική
μέρα
καθώς οι άνθρωποι
πηγαινοέρχονται βιαστικοί
τα ρούχα τους ξεθωριασμένα
τα μαλλιά απεριποίητα
εκείνη χοντρή με μια τεράστια ελιά
στο μάγουλο
και αυτός ιδρωμένος να κρατά τη
πραμάτεια τους
το πράσινο ανάβει
της δίνει ένα φιλί
και περνάνε
απέναντι
Joy
τα φώτα της πλατείας
σβήνουν
κλόουν κρέμονται στις
σκεπές
και δυο τεράστια χέρια σκεπάζουν
τον ουρανό
θʼ αποκοιμηθούμε στα σεντόνια της
νύχτας
θʼ αποκοιμηθούμε
με γαληνεμένο πρόσωπο και
δροσερά χέρια
θα μας νανουρίσει μια άγνωστη
μελωδία
και την αυγή θα σηκωθούμε
θα περπατήσουμε σε μια ανθισμένη
λεωφόρο
πλημμυρισμένοι από
παιδικά τραγούδια και
ζεστά χαμόγελα
θα ʼμαστε εκεί
εκεί
εμείς που μεγαλώσαμε στις νύχτες
θα αντικρίζουμε μόνο μέρες
Εσύ
να
δώσεις
λίγο
αίμα
φωνή
και
μια
μικρή
ηλιαχτίδα
αρκετά
με
τη
βαρετή
ποίηση
και
ακόμα
χειρότερα
με
τους
βαρετούς
ποιητές
Έχουν ήδη ειπωθεί αρκετά για το Νίκο, εύχομαι μόνο να ναι γερός και να συνεχίζει να ναι αληθινός και μακριά απ τα φώτα. Καλή τύχη στη συλλογή!
Φίλτατε κύριε Παστάκα
Παρακαλώ επισπεύσατε την στήλη
“κυτίο παραπόνων” ούτως ώστε να μην
είναι αναγκαίο να σβήσετε απάντηση
σαν αυτή που ακολουθεί , όμως είναι
βασανιστικά απαραίτητη σε ημι-συνάρτηση !!!
με την ανάρτηση .
Κύριε Νικόλαε Πατς
Όχι δεν έχει ειπωθεί τίποτε απολύτως
από την ιστοσελίδα του ΠΟΙΕΙΝ
τουλάχιστον , όπως με πληροφορούν
τα αρχεία που προσέτρεξα !!!!!!
Μου θυμίσατε μια έκφραση των
συμπαθών παπατζήδων που χρησιμοποιούν
ευρέως “αβανταδόρος” !?
τέτοιους δεν χρειάζεται η ποίηση
ούτε ευελπιστώ ο κ. Νίκος Σφαμένος .
Η ποιηση του κ. Σφαμένου δε μου ηταν γνωστή.
Με μιαν αναζητηση στο διχτυ ανακάλυψα οτι ειναι η τεταρτη του συλλογή, σε ιδιωτική εκδοση….
Αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάποιος τρόπος να απολαύσουμε περισσοτερα ποιηματα του ιδίου.
Ισως οι εκδότες του ιστοτόπου να έχουν καποια λύση.
ή αλλιως
Δώστε Σφαμένο, ζωντανό και ουχί Σφαγμένο στο κοινό.
Ευχαριστώ πολύ!
http://www.poiein.gr/archives/2432/index.html
Η έρμη μπάρα αναζήτησης του ΠΟΙΕΙΝ…πως φώναζε ο προπονητής μας της άρσης βαρών επί χρυσής ολυμπιάδας 2004?
…να μιλήσει η γυμνάστρια;
– κάτσε κάτω από την μπάρα…
την καλησπέρα μου
ωραίος ο κ. Σφαμένος, πράγματι θέλουμε κι άλλο από αυτό…
Ωραία ποιηση!Το “joy” απ’τα πιο όμορφα που έχω διαβάσει στο Ποιείν.
κ.Πετρίδη νομίζω ο καλύτερος τρόπος να απολαύσουμε περισσότερα ποιήματα του είναι να αγοράσουμε το βιβλίο αρκεί να μας πει που θα το βρούμε να μη ψάχνουμε μες στη ζέστη. 🙂
Πολύ καλός ο Σφαμένος
με χρήσιμες λέξεις
και δυσεύρετους στίχους
sfen αυτόν τον τρόπο υπονοουσα στο προγουμενο σχόλιο μου. Ίσως μπορουν οι εκδοτες ή καποιος αναγνώστης να μας δώσουν περισσοτερες πληροφορίες για το βιβλίο/βιβλια του κ. Σφαμένου. Ακριβές βλέπεις οι ιδιωτικές εκδοσεις(με πάσα εννοια)… Λίγο δύσκολο να το βρουμε και δεν ειναι το πρόβλημα η ζέστη….
Κύριε Παστάκα είμαι απο τους πρώτους που φωνάζουν “ΚΑΛΑ ΔΕ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ;”. Ομολογώ εχω παραδόσει σωμα και ψυχή στη νωθροτητα του καυσωνα. Δάσκαλε που διδασκες… Μη μας παρει ομως η μπάρα απο κάτω… Σας ευχαριστώ πολύ.
Υπάρχει και το
http://logotexnika-epikaira.blogspot.com/2010/04/blog-post_07.html
Βρήκα στο διαδικτυο σε καποιο blog 2 ανέκδοτα του Νίκου Σφ. που μ αρεσαν πολυ
Για έναν αναγνώστη
όχι
δεν είμαι σπουδαίος
είμαι εκείνος που θα ξενυχτήσει
κι αυτό το βράδυ
-με αγωνία ίδια με τη δικιά σου-
εκείνος που θα κοιτά απ’ τις κουρτίνες
όχι φίλε
εγώ καίγομαι εδώ
ακροβατώ σε λεηλατημένες πολιτείες
θα συναντηθούμε ίσως
στα άδεια μας μπουκάλια
στα βρώμικα παγκάκια
στις θολές λέξεις
κράτα τα καλά σου λόγια γι αλλού
γιατί εγώ καίγομαι
-και οι πόρτες της άνοιξης δε θ’ανοίξουν ποτέ-
Επιτυχία
μη ξεκινήσεις να γράφεις εάν δε βυθιστείς
εάν δε πεθάνεις χιλιάδες φορές
εάν δεν έχεις τίποτα να πεις για ό,τι βλέπεις
-τότε μη γράψεις-
ν’ αποφεύγεις τις ποιητικές βραδιές
κλείσου σε μια κάμαρα και δώστου να καταλάβει
να θυμάσαι πως το μεγαλύτερο μέρος της
σύγχρονης ποίησης
δεν είναι για ανάγνωση
ν’ αδιαφορείς για τους επαίνους
και ένας μοναχικός τύπος να ξετρυπώσει κάποτε
τα ποιήματα σου
και να βρει το κουράγιο
να κρατηθεί μια κρύα νύχτα
όπως και συ έκανες μ αυτά κάποτε
μόνο αυτό να σου αρκεί
-θα σημαίνει πως πέτυχες φιλαράκο-
Ωραίο το πρώτο ποίημα με μια εικόνα ατισυμβατική της καθημερινότητας. Όλα είναι ωραία. Αν θα έκανα μια παρατήρηση, θα έλεγα ότι ο ποητής και τα ποιήματά του είναι συχνά διαφορετικό ζήτημα.
Το πρώτο ποίημα -παρά-είναι εισαγωγικό, το δεύτερο κάπως στέκεται (ξεχωρίζει από τα τρία και διακρίνονται στοιχεία που υπονοούν μια ταυτότητα η οποία δομείται και αναδύεται), το τρίτο ξενίζει με την “προσωπικότητα” του.
O X.Δ. (σχόλια 9 και 10) μας ενημέρωσε για την ηλικία του κ. Σφαμένου. Τον φανταζόμουν μικρότερο ωστόσο παρατηρώ πως σε σχέση με τις “Ανθισμένες νύχτες” μαθαίνει να ξεφορτώνεται τα περιττά-περιγραφικά.
Σε σχέση με τις προηγούμενες συλλογές υπάρχει λοιπόν εξέλιξη. Ετοιμάζεται ο κ. Σφαμένος να βρει την πνοή του, ωστόσο τα πνευμόνια του δεν φαίνεται να είναι πολύ μεγάλης χωρητικότητας.
Ευαίσθητος ποιητής με καλές προθέσεις και δυστυχώς χωρίς πολλά αναγνώσματα. Δεν σκάβει, απλώνεται περιγραφικός. Οι προθέσεις του εξαντλούνται χωρίς να έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις από την ποιητική τέχνη και από τον εαυτό κυρίως. Ίσως του αρκεί να ξεχωρίζει από το πλήθος-μάζα γράφοντας.
Καλώς σας βρήκα.
Επειδή έχουν λεχθεί πολλά
να προσθέσω και εγώ ένα ψήγμα
Ένας συρφετός από λέξεις αχρωμάτιστες
από λέξεις αντιποιητικές
χωρίς φαντασιακή αναζήτηση
που απαρτίζουν ένα σύνολον
με αρνητικό πρόσημο .
Καλησπέρα σας,
μια σκέψη να καταθέσω μόνο παραθέτοντας το παρακατω αποσπασμα απο το σχολιο 12.
“Ευαίσθητος ποιητής με καλές προθέσεις και δυστυχώς χωρίς πολλά αναγνώσματα. Δεν σκάβει, απλώνεται περιγραφικός. Οι προθέσεις του εξαντλούνται χωρίς να έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις από την ποιητική τέχνη και από τον εαυτό κυρίως. Ίσως του αρκεί να ξεχωρίζει από το πλήθος-μάζα γράφοντας. ”
Δεν ειμαι δικηγορος του κ. Σφαμένου αλλα θα με ενδιεφερε να δω μιαν εκτενεστερη ισως αιτιολογηση απο το συγγραφεα του σχολίου, πιο πολύ με την εννοια της αποριας.
θα ξέρετε ακόμα φιλτατε Βαλεντινο πως ολα τα πνευμονια οσο μεγάλα και αν ειναι εχουν μια πεπερασμενη χωρητικοτητα. Αλλά δεν εχει σημασια αυτο, καθοτι τα πνευμονια δε λειτουργουν μια και εξω… Γεμιζουν, αδειαζουν, γεμιζουν, αδειαζουν, ανανεωνεται ο αερας διαρκώς… Και μαθαινεις με τον καιρο και την εξασκηση να διαχειριζεσαι τον αερα που εχεις. Καμιά φορά μικροτερα πνευμονια βγάζουν μονοκοπανιά τις πιο μακροσυρτες νότες στην τρομπέτα…
Να ‘χετε ενα ομορφο απόγευμα.
Κύριε Βαλεντίνε,
Αυτή η κριτική σας με συναρπάζει. Μα ποιός είστε τέλος πάντων? Φαντάζομαι ότι τα 60 και πλέον έτη συγγραφής και εκδόσεων η τεράστια αναγνώριση σαν ποιητής και εικαστικός σας επιτρέπει να πατρωνάρετε τους νέους.
Όταν κάποιος ετοιμάζεται να εκτελέσει ένα δύσκολο, ριψοκίνδυνο άλμα, είναι εξαιρετκά επικίνδυνο να παρακολουθεί την κίνηση των ποδιών του….(μπαχτίν)Μη βαριέσαι να περιμένεις ιωάνη όταν διαβάζεις μόνο το μαθημά σου. Ο εξηντάρης κοιτά πως δεν του σηκώνεται πρωτίστώς…Έσένα σου σηκώνεται και τον καρφώνεις στον τοίχο…
Είναι πολλοί που γλίστρησαν
και πέσανε βαθιά μες στ’ όνειρό τους
καθένας έγινε μονάρχης του εαυτού του
κύκλος αυτόφωτος κι αυτάρκης
ανάμεσα σε ταραχή και κρότους
πάνω τους πέφταν κι άλλοι κύκλοι
σκουντιόνταν και λακτίζονταν
πετιόνταν στο χαντάκι
συχνά τα βράδια μες στο λήθαργο
οι ρημαγμένοι κύκλοι κάνουν έρωτα
ενώνονται τα δυο μηδέν
γεννιώνται τα μικρά μηδενικά
Αγαπητε Ιωάννη, γράφω στο σχόλιο μου πως “Τον φανταζόμουν [τον Ν.Σ] μικρότερο ωστόσο παρατηρώ πως σε σχέση με τις “Ανθισμένες νύχτες” μαθαίνει να ξεφορτώνεται τα περιττά-περιγραφικά.”
Αν ήσασταν προσεκτικός αναγνώστης θα παρατηρούσατε πως τα 3 συγκεκριμένα ποιήματα είναι από τις “Ανθισμένες νύχτες”. Καλή σας νύχτα.
Aπό τις μικρές οάσεις στη σημερινή ελληνική ποίηση μου μοιάζει ο κ. Σφαμένος παρά το γεγονός ότι ορισμένες του επιλογές δεν φαίνονται οι καλύτερες.
Επιχειρεί όμως να κάνει το αυτονόητο: Να παρατηρεί γύρω του και να μας μεταφέρει την πραγματικότητα (του) μέσα από μια προσωπική οπτική γωνία. Και λείπει αυτό το πράγμα από την ελληνική ποίηση του καιρού μας.
Καλές σοδειές κ. Σφαμένε στο απομονωτήριο σου.
Θεωρώ ότι ο Νίκος Σφαμένος έχει δώσει τη ποίηση στον κάθενα από εμάς, την απεγκλώβισε από αυτό το στενό κύκλο των ακαδημαικων και των κριτικών.Μου δωσε τη δυνατότητα να διαβάζω ποίηση , με απλή γραφή μιλά για “δύσκολα” πράγματα που λίγο πολύ μας βασανίζουν καθημερινά,χωρις η ποίηση του να είναι δυσνόητη, όπως τα περισσότερα ποιήματα .Έτσι πιστεύω και δε δισταζω να το γράψω.
Καλο Σεπτεμβρη!
Ένας ποιητής όπως ο Νίκος Σφαμένος πού έχει γράψει το “Η άνοιξη που έρχεται θα είναι παγωμένη” είναι για μένα ένας μεγάλος ποιητής.
Ειδικά στη περίεργη εποχή που ζούμε. Δεν ξέρω αν είναι επιλογή του που δεν “φαίνεται” ,αλλά εύχομαι τα καλύτερα.
Η άνοιξη που έρχεται θα είναι παγωμένη
με τις ώρες μπροστά σ’ ένα κομμάτι
χαρτί
χαμογελάς
ω ναι
οι μεγάλοι ποιητές τα είπαν όλα
μα γράψε κάτι για τούτη τη νύχτα
-ειδικά ετούτη-
και μετά πέτα τις λέξεις στον αέρα
άστες να στριφογυρίζουν και
άπλωσε τα χέρια σου
άγγιξε τες
μα ναι
οι μεγάλοι ποιητές τα είπαν όλα
και εγώ
τι να σας πω
τι να σας πω
για τούτη τη πένθιμη νύχτα του
ακροβάτη
δεν ξέρω
οι άνθρωποι μοιάζουν περισσότερο νεκροί
από ποτέ
και οι γάτες τριγυρνάνε στις σκεπές
και οι γέροι κλαίνε στα λιμάνια
τα χέρια να αιωρούνται στο σκοτάδι
οι ψυχές να διαβαίνουν τα σοκάκια
και εγώ
μα τι να σας πω
δεν ξέρω
περπατάω σε ετοιμόρροπες
γέφυρες
ξενυχτάω σε μια άδεια άγνωστη
πολιτεία
οι μεθυσμένοι θα κοιμούνται στα
βρώμικα παγκάκια
τα παιδιά θα ονειρεύονται παρέα
με τ αστέρια
εγώ
καίγομαι
τα βράδια
εκτοξεύομαι
-μα οι μεγάλοι ποιητές τα είπαν όλα-
οι καμπάνες τις πόλης χτυπάνε
κάποιοι τούτη την ώρα έρχονται
κάποιοι τούτη την ώρα φεύγουν
τι να πει ένας μοναχικός καθώς
οι πόλεις ερημώνουν
οι ζωές χάνονται
τι να πει στις μέρες που φεύγουν ή
στα σκυλιά που κλαίνε στους δρόμους
-μάλλον τίποτα-
μόνο θα πάρει στη χούφτα του
δυο τρεις λέξεις
θα μυρίσει τη δροσιά τους
λίγο πριν σας τις δώσει και όλα χαθούν
θα τις κρύψει στη μασχάλη του
θα μοιραστεί μαζί τους τη γαλήνη
απόψε δε φυσά αέρας και ούτε
ο ουρανός έχει
αστέρια
λέξεις μαχαίρια
άγιες
ανέγγιχτες
ταξιδεύουν στον ορίζοντα
ελεύθερες
όμως εγώ θα τις κρύψω στη μασχάλη μου
θα μυρίσω τη δροσιά τους
λίγο πριν σας τις δώσω και όλα χαθούν
Ευχαριστώ όλους όσους ασχολήθηκαν και μπήκαν στο κόπο να διαβάσουν τα ποιήματα , θα συναντηθούμε στις λέξεις!
Καλό φθινόπωρο
Μας έδωσες λίγο
από τον θάνατο σου
στις κρύες νύχτες μας
Κριτική
αργά βήματα σε μια
φθηνή κάμαρα
αλλόκοτοι στίχοι γραμμένοι
στους τοίχους
και το μυαλό κάτι θυμάται
-μα δεν είναι ευτυχία-
και τα χέρια κάπου απλώνονται
-μα δεν είναι στο φως-
και το ταξίδι
-άσχημο, αντιηρωΐκό , άδοξο-
θα τελειώσει έτσι
αργά
τρομακτικά
καθώς τυλίγεσαι στη κουβέρτα σου
μιαν αυγή του Σεπτέμβρη
κλόουν που ανακάλυψες
τη ποίηση
και περίμενες
να σε ανακαλύψει
και αυτή
Σ ευχαριστώ Νικόλα
http://ebooks4greeks.blogspot.com/2011/02/6-logotexnika-simeiwmata-nikos-sfamenos.html