ΑΚΟΥΣΤΕ τον Ύμνο επί της Εθνικής Επετείου της 21ης Απριλίου 1967
Πού να ‘ναι ο ίσκιος σου Θεέ ,
Μιχάλης Γαβριηλίδης
Άδεια τα χέρια μου
δεν σφίγγουν τα δικά σου
κλειστά τα χείλια μου
δεν σμίγουν στα φιλιά σου.
Σβηστά τα μάτια μου
δεν βλέπουν τη ματιά σου
νεκρά είναι όλα μου
γιατί είμαι μακριά σου.
Πού νά ʼναι ο ίσκιος σου Θεέ
να ‘ρθώ να γονατίσω
και να σου πω τον πόνο μου
για να τον φέρεις πίσω.
Για να τον φέρεις,
για να τον φέρεις,
για να τον φέρεις πίσω.
Άδειο το σπίτι μου
δεν ζει πια απʼ τη χαρά σου
στο κρύο μόνη μου
μου λείπει η φωτιά σου.
Κλειστός ο δρόμος σου
που μʼ έφερνε κοντά σου
νεκρά είναι όλα μου
γιατί είμαι μακριά σου.
Πού νά ʼναι ο ίσκιος σου Θεέ
ναʼ ρθώ να γονατίσω
και να σου πω τον πόνο μου
για να τον φέρεις πίσω.
Για να τον φέρεις,
για να τον φέρεις,
για να τον φέρεις πίσω.
1ο Του διδάσκαλου Θ. Στραγαλινού με τίτλο «Αχτίδες από τον ήλιο της 21ης Απριλίου»
«Στα μέσα της ανοίξεως
στην τόση ωραιότη
ανέτειλε περήφανη
τ’ Απρίλη εικοστή πρώτη.
Και γελαστός ο ήλιος
με ξέχωρη λαμπράδα
απ’ άκρη σ’ άκρη φώτισε
τη δόλια την Ελλάδα.
Τα στρατευμένα της παιδιά
τα τίμια βλαστάρια
με αρχηγούς περήφανους
αληθινά καμάρια,
βάλαν το στήθος τους μπροστά
αγνοί συνταγματάρχες
και εφωνάξαν μ’ αντρειά
στην πάντα οι κομματάρχες
και τα ρουσφέτια κι οι ψευτιές
η κατηφόρα φθάνει
καθίσετε στην άκρη σας
όλοι οι λαοπλάνοι».
———————————————————————————————————
2ο Άγνωστος για Γ. Παπαδόπουλο
Απ’ το Λιοχώρι του Μωριά κι απ’ τη Γραβιά ‘ν’ αντάμα,
κι απ’ την Αγιά Παρασκευή, του Ρέθεμνου της Κρήτης,
τρείς αετοί φτερούγησαν, τρείς αετοί πετάξαν.
Γιώργη το’ λέν τον Αρχηγό, του Χρίστου, της Χρυσούλας,
του Παπαδόπουλου το γυιό, το καστροπολεμίτη.
Σαν έσμιξε με Παττακό, μαζύ με Μακαρέζο,
«Στέλιο, Νικόλα,» τους καλεί, όρκο βαρύ να βάλουν:
«Άντρες! Γιά Ελλάδα Ελεύθερη, γιά Πίστη, για Θρησκεία,
Ψυχή και Αίμα και Καρδιά, και πάλι λίγα είναι».
Ξημέρωμα Παρασκευής, τ’ Απρίλη Εικοσιμία,
Χίλια εννιακόσια εξήντα επτά, Ημέρα Σωτηρίας,
κινούν για Επανάσταση, να σώσουν τη Πατρίδα.
Σμίξαν οι τρείς οι αετοί, κι ενώσαν τα φτερά τους,
κι ο Φοίνικας στον Ουρανό, αγκάλιασε τη χώρα,
γιά έξη χρόνια λαμπερά, γιά έξι προκομένα,
ώσπου ‘ν’ ο τρισκατάρατος, ο αιώνιος Εφιάλτης,
ύπουλα τον σαϊτεψε, κι εψυχολάβωσέ τον.
Πέσαν τα όρνια πάνω του, τον Σταυραητό εδέσαν,
γιά χρόνους εικοσ’ τέσσερους σε φυλακή τον κλείσαν.
Μα ‘κείνος ‘στάθη Αλύγιστος, Λεβέντης, Πατριώτης,
λόγο κακό δεν έβγαλε, δεν τους ξεσυνερίστη,
με της Πατρίδας το καϋμό, Αδούλωτος ‘κοιμήθη
———————————————————————————————————
3ο Ηρακλής Ζαχαριάδης, 1968 υπό τον τίτλο «Τα ιδανικά μας»
«Μας φαίνεται σαν τώρα,
που εκινήθη ο Στρατός
και έσωσε τη χώρα.
Τώρα ο Παπαδόπουλος
και ο Στρατός επίσης,
θα επιτύχουν θαύματα
ώστε η Ελλάς να ζήση».
———————————————————————————————————
4ο Θεοφάνης Λαζάκης, Κάτω Τιθορέα
«Δυο τρανοί συνταγματάρχες
κι ο γενναίος Παττακός
όρμισαν σαν καταρράχτες
όπως ένας κεραυνός».
———————————————————————————————————
5ο Πρόδρομος Σακελάριος Μιχαηλίδης, ιερεύς
«Μεσ’ τον Απρίλη έφθασαν
τρεις μάγοι με τα δώρα.
Ο Γιώργος Παπαδόπουλος
κι ο Παττακός στην ώρα.
Ακόλουθα στέκει πιστός
ο Νίκος Μακαρέζος
που στάθηκε στο ραντεβού
και τώρα σαν Εγγλέζος».
———————————————————————————————————
6ο Αγνωστος
«Χειρουργική επέμβασις επιτυχώς εδόθη
Και εκ βεβαίου θάνατου ο ασθενής εσώθη
Συγχαίρουμε τους χειρουργούς και αισιοδοξούμε
Πως τελική ανάρρωση στον ασθενή θα δούμε».
———————————————————————————————————
7ο Αγνωστος για Ν. Μακαρέζο
Γεια σου αητέ της Ρούμελης Νικόλα Μακαρέζο
Γεια σου σαϊνη της Γραβιάς κι ελάφι της Λαμίας,
Εσύ και οι συνάδελφοί σου οι τρεις ανδρειωμένοι
Κανείς δεν σας παρέσυρε για να σας βάλη χέρι.
———————————————————————————————————
8ο Αγνωστος για Σ. Παττακό
Μέσα εις την κυβέρνηση έχομε ένα κλωνάρι
το λένε Στέλιο Παττακό, της Κρήτης το καμάρι.
———————————————————————————————————
9ο Αγνωστος για Σ. Παττακό
Τρανός αητός ο Παττακός
ψηλά κρατά τη δόξα
τον αγκαλιάζει ο λαός
απ’ όλη την Ελλάδα.
———————————————————————————————————
10ο Στίχοι, Μουσική : Αλφόνσος
Άι, παν, εκεί, στον Όλυμπο κοιτάζουν οι θεοί μας
με θαυμασμό, τι κάμανε, οι αξιωματικοί μας,
μπροστά πααίνει ο Παττακός, και πίσω ο Μακαρέζος,
κι ο Γιώργης φτάνει έγκαιρα, στην ώρα, σαν Εγγλέζος.
Με τανκς μπροστά, η κυβέρνηση, των συνταγματαρχέων,
υπέρ πατρίδος, μια ψυχή, μ’ανάστημα ορέων.
Εργάτες, και νοικοκυρές, αγρότες και ψαράδες,
Φωνάζουν ζήτω ο στρατός κι ανάβουνε λαμπάδες.
Ζήτ’ο στρατός, ζήτω η πατρίς, ζήτω οι μεραρχίες,
ζήτω και οι πουτάνες μας, ζήτω και οι κυρίες.
Με φθόνο οι ξένοι μάς θωρούν, που λάμπουμε σαν άστρα,
της επανάστασης, εμείς, τ’απόρθητα τα κάστρα.
Τον Ύμνο της Χούντας συνέθεσε ο Γιώργος Κατσαρός σε στίχους του Γιώργου Οικονομίδη. Πρώτη εκτέλεση από τον “σερ” Γρηγόρη Μπιθικώτση και τη Βίκυ Μοσχολιού στα “Δειλινά”.
υ.γ. Μάταια ο Θεοδωράκης προσπάθησε με επιστολή του να αποτρέψει τον Σερ απ’ το μεγάλο ατόπημα.
Καλημέρα σε όλους .
Έχω την αίσθηση , πως από μια τέτοια
ποιητική αδολεσχία , ωσάν την παρούσα
ανάρτηση , ο κύριος Παστάκας αντιπαθεί
θανάσιμα το ισόμετρο και την ρίμα
ούτως ώστε να τα αποκαλεί “χαριτωμένα”
και έχει απόλυτο δίκαιο .
Τώρα σε ότι αφορά την δικτατορία
είτε στρατιωτική είναι , είτε κοινοβουλευτική
( των λαμόγιων ) είτε του Δ.Ν.Τ το ίδιο
μου κάνει.
Το δυστύχημα για μένα , είναι πως
την αποφράδα τούτη μέρα
γεννήθηκε η πανέμορφη εγγονή μου .
καλέ, τι ωραία φρούτα στις φωτο, αυτό το τωρινό, το άλλο με το πεπονάκι και τ’ άλλο με το καρπουζάκι!
συλλογή, επίτηδες το κάνατε;
λόγω ημέρας: τιμή στο λειβαδίτη
τιμή στους σικσμένους ποιητές
τιμή στους καταρακωμένους ανθρώπους
αυτούς που δεν εξαγόρασαν τις φλόγες του φοίνικα, και τους άφησαν για πάντα μαύρους, ξερούς και όρθιους.
τιμή στα γράμματα που έπεφταν στη φωτιά στους τόπους εξορίας
τιμή στα ανθρωπάκια που δεν είχαν ξεχάσει την ανθρωπιά τους
και
όνειδος σ’ αυτούς που ξεπούλησαν θυσίες σε καλή τιμή
και σφράγισαν με ατιμία ακόμη και τις σωστές στιγμές της ζωής τους.
«Χειρουργική επέμβασις επιτυχώς εδόθη
Και εκ βεβαίου θάνατου ο ασθενής εσώθη
Συγχαίρουμε τους χειρουργούς και αισιοδοξούμε
Πως τελική ανάρρωση στον ασθενή θα δούμε».
Ευχαριστώ, τον συμπαθέστατο Τυρταίο για την πάσα: εδώ τα ομοιοκατάληκτα δεν είναι απλώς χαριτωμένα αλλά κιτς!
Η έρμη ομοιοκαταληξία βαρύνεται με τα αμαρτήματα του κιτς (εξ αριστερών και δεξιών), γιατί σ’ αυτήν καταφεύγουν οι υμνιστές καθεστώτων και της είναι πολύ δύσκολο να αποβάλει, να τινάξει από πάνω της αυτά τα κατάλοιπα ηφαιστιακής σκόνης…
Χρόνια Πολλά στην εγγονούλα σας…
[…]Δεν είναι επέτειος: είναι μιά κατάσταση που τυχαία δεν επαναλήφθηκε καμιά τριανταριά φορές από το 1967. (κατακλείδα της σημερινής ανάρτησης του Πετεφρή: http://petefris.blogspot.com/2010/04/blog-post_21.html)
Τριαλαρα τριαλαρό…για το κιτς της αριστεράς ποιό ετερώνυμο ή ομώνυμο θα μιλήσει; Κατάπιαν τη γλώσσα τους όλοι οι Βαβουλίνοι, Βαλεντινούληδες, Ματαχαριτένιοι…αλλά και οι λοιποί; Δεν το πιστεύω, όχι με τίποτα! Απλά δηλώνω αναδιάβαστος στο τοιούτο θέμα.
Κύριε Παστάκα
Ευχαριστώ από καρδιάς .
Και για να επανέρθω στο προηγούμενό μου σχόλιο, και μετά την υπενθύμιση από Γιώργο Μίχο της επιστολής Θεοδωράκη, δημιουργείται η αδίσταχτη εντύπωση πως το κιτς της αριστερής κουλτούρας, καταχρηστικός ο όρος ασφαλώς, ευδοκίμησε να δει τη στέψη του με την πολιτική πράξη του συνθέτη να συμπεριληφθεί στο ψηφοδέλτιο Μητσοτάκη, κάποτε. Δηλαδή άλλα λέμε κι άλλα εννούμε ή οι καιροί αλλάζουν και γίνονται εξημερωμένες χίμαιρες. Αυτά, για να μην ξεχνάμε και την πρόσφατη ιστορία.
Η ιστορία, φίλε μου Μίχο, είναι η αντιμετώπιση της μυθολογίας των άλλων…προσωπικά μιλώντας πάντα, προς υπεκφυγή παρεξηγήσεων.
και μια αναρτηση για την ανεπαναληπτη ποιηση του αθανασιαδη νοβα παρακαλω
Σαφώς και η ιστορία είναι η αντιμετώπιση της μυθολογίας των άλλων, μόνο που ο όρος “αντιμετώπιση” συνεπάγεται κατ’ ανάγκην μιαν ορισμένη ιδεολογική σκοπιά.
Ενα τραγούδι που γράφτηκε την περίοδο της εν λόγω δικτατορίας για τη δικτατορία, με τρόπο βεβαίως ώστε να διαφύγει της λογοκρισίας…
http://www.youtube.com/watch?v=W74DSSTaIuU
@9
Ας κάναμε κι εμείς αγαπητέ σχολιαστή όσα έκανε ο Θεοδωράκης για τούτο τον τόπο, ότι θεωρούσαμε αν πάσα στιγμή ότι ήταν σωστό να κάνουμε κι ας μας χρέωναν περισσότερα λάθη.
Ίσως να μην είχαμε φτάσει εδώ που είμαστε σήμερα. Το να φιλολογούμε ανέξοδα σε ιστοσελίδες είναι το εύκολο. Τα άλλα είναι τα δύσκολα!
Τόχω ξαναπεί, για ορισμένους ανθρώπους η ζυγαριά έχει καθηλωθεί σε μία πλευρά. Οριστικά!
Νιώθω σαν κάποιος που ….
Καλά λοιπόν…απαντώ στα προηγούμενα, αφού όλοι μας εδώ φιλολογίζουμε διαδικτυακά, έτσι δεν είναι Περιηγητή; το τι κάνουμε αλλού, δε θα το πούμε εδώ, φίλε Μίχο. Κι αφού είναι μέρα, μάλλον ήταν πριν κάτι λεπτά, εορταστική ενός παλιού φασισμού, πως να αγνοήσουμε το γεγονός πως οδηγούμαστε μαθηματικά σε μια νέας μορφής φασιστοποίησης της κοινωνίας, παρόλο που την ίδια στιγμή ακούγονται και από άλλες χώρες κάποιες αφελείς φωνές που μιλούν για πτώση του παγκόσμιου καπιταλισμού; Λες και έπεσαν ποτέ οι διάφορες μορφές του…να πέσουν άλλωστε που; μόνο πάνω σε σάβανα. Είναι τέτοιος ο φόβος και η δυσαρέσκεια πλέον, αλλά και η αδυναμία αντιμετώπισης, ας συμπεριλάβουμε εδώ και την ιδιορρυθμία της Ελλάδας, που οι συγκρούσεις φαίνονται αναπόφευκτες, αν και ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη, απλά δεν έχουν πάρει ακόμη μαζική μορφή. Ακριβώς εδώ έγκειται η αντίστοιχη κρατική φοβία, ποιού κράτους; είναι μια εύλογη απορία, τη στιγμή που εξαντλείται η λειτουργία του σε κοινοβουλευτικές κοκορομαχίες και επιδεικτικές προτροπές συγκάλυψης. Σε τέτοιες περιστάσεις, απαιτούνται ήρωες, ας είναι κι από καρτούν, κι αυτό αποτελεί το βλακώδες κοινωνικό ζητούμενο κάθε εποχής, όπου όλο κάποιος βρίσκεται να το εκπληρώσει. Η αδύναμη ανθρώπινη φύση επιμένει να εμπιστεύεται την επιβίωσή της σε ρολίστες, έτσι που κάθε μέρα να συντελείται η κατάργηση της Ιστορίας, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που η παραμικρή υποψία διδαχής από αυτή να καταντά μακρινή οπτασία. Γι αυτό και για άλλα πολλά, δεν έχω παρά να ευχηθώ σε όλους μας: Καλό Ύπνο και Καλύτερο Ξύπνιο.
@16, “…τραβά σιδερένιους μοχλούς”
Δεν πιστεύω ότι μας χρειάχονται οι δυνάμεις της οργής αλλά οι δυνάμεις της δράσης. Οταν η οργή ξεσπάσει και μετά καταλαγιάσει δεν θα έχουμε πετύχει τίποτα. Δεν έχουμε την ανάγκη να γκρεμίσουμε κάτι γιατί όλα τα κατασκευάσματα της πολιτικής, της οικονομίας και της κοινωνίας έχουν αρχίσει να γκρεμίζονται από μόνα τους. Αντίθετα, χρειάζεται μεγάλη δύναμη, σχεδιασμό και αντοχή για δεκαετίες για να χτίσεις μια νέα κοινωνία σε πείσμα των συμφερόντων του καπιταλισμού (που επιτρέξτε μου να πω πως στην Ελλάδα ο καπιταλισμός ερμηνέφθηκε αποκλειστικά ως καταναλωτισμός και κέρδος χωρίς όμως να είναι αναγκαστικά έτσι).
Επομένως ας φυλάξουμε τις δυνάμεις μας για το μέλλον για αυτό το κομμάτι γης που βρεθήκαμε να ζούμε και αφού συνειδητά παραμένουμε σε αυτό και δεν το εγκαταλείπουμε οφείλουμε να το φροντίσουμε. Συμφωνώ βέβαια με τον Γιανναρά ότι ο ατομικισμός του Ελληνα πρέπει να εγταταλειφθεί πάραυτα αλλιώς το ιστορικό μας τέλος είναι νομοτελιακά δεδομένο.
ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΤΟΥ ’73
Ήταν γιορτή της Άνοιξης γιορτή των λουλουδιών
απ’ το πρωί τ’ ακούγαμε στο ραδιόφωνο
μόνο γιορτή των λουλουδιών. Κι έτσι
κινούσαμε οι φαμίλιες χιμούσαμε στα οικόπεδα
να πιάσουμε το Μάη. Κι αυτός
καθόταν και τον πιάναμε
……………………………………..
Κι αφού πλέκαμε στεφάνι τη λιποψυχία
(αν θέλετε και τη συνενοχή)
πάνω την κρεμούσαμε απ’ το κατώφλι
μην και περάσει ο αστυνόμος
Το βράδυ
ονειρευόμασταν λιβάδια με κόκκινα γαρύφαλλα
και σφίγγαμε τις γροθιές.
@14
Συμφωνώ απόλυτα.μήπως δεν γνώριζε ο θεοδωράκης ότι απ αυτή του τη κίνηση μόνο χασούρα προσωπική θα είχε;ίσως πίστευε όμως ότι θα ωφελούσε τον τόπο έτσι.είχε το θάρρος να το κάνει όπως για ότι έκανε στη ζωή του κι ας ήταν λάθος τελικά και κατα τη δική μου άποψη.πάντως την αγάπη του για την ελευθερία την απέδειξε οσο λίγοι σ’αυτόν τον τόπο.και μιας και μίλησα για θάρρος κάποια τσογλάνια που απείλησαν τη ζωή του στο όνομα της τάχα αναρχικής ιδεολογίας τους όταν βρέθηκαν στα χέρια των δυνάμεων της καταστολής έγιναν “παπάκια” και η μαγκιά τους πήγε περίπατο.Συμφωνώ περιηγητή κάποιων ανθρώπων η δόξα θα προπορεύεται πάντα των ασήμαντων ως προς αυτή λαθών τους
Επιτέλους κυκλοφόρησε από τη Σύγχρονη Εποχή ο 13ος τόμος των Απάντων του Ι.Β. Στάλιν. Για πόσο ακόμη θα ανεχόμαστε τη συκοφάντηση του μεγάλου στοχαστή και ηγέτη (ότι τάχα έστησε έναν μηχανισμό που ευθύνεται για το θάνατο εκατομμυριών); Xάρη στο Στάλιν λευτερώθηκαμε απο τους φασίστες, χάρη στο Μίκη τραγουδήσαμε την λευτεριά και γνωρίσαμε τη μοντέρνα ποίηση. Τιμή και δόξα στους αγωνιστές.
http://www.perizitito.gr/product.php?productid=182317&page=1
Το αγαπητό σχόλιο από elpis έχει προφανώς υπόψη του το αρχιπέλαγος γκούλαγκ, άρα αστειολογεί.
Εκατομύρια σκότωσαν και οι Άγγλοι και οι Γάλλοι και οι Αμερικάνοι και οι Ισπανοί. Δεν χρειάζεται πια να δαιμονοποιούμε ούτε να ισοπεδώνουμε.
εξ αφορμής (γενικότερα)
Η κρίση που περνάμε ακόμα και αν ξεπεραστεί, η όποια βελτίωση των οικονομικών θα είναι κάτι πρόσκαιρο μέχρι δηλαδή την επόμενη κρίση. Ο λόγος είναι ότι, πέρα από τις όποιες ελληνικές ιδιαιτερότητες, η παραγωγή κρίσεων είναι μια από τις συνιστώσες του καπιταλιστικού συστήματος.
Η απάντηση δε μπορεί βέβαια να έρθει μέσα από ξεπερασμένες θεωρίες και πρακτικές που, επί της ουσίας, απέτυχαν παταγωδώς να παντρέψουν την μη-εκμετάλλευση με το κίνητρο και απλά οδήγησαν σε καταπιεστικά γραφειοκρατικά μοντέλα.
Η απάντηση πρέπει να αναζητηθεί σε ένα συνδυασμό αφενός μεν κρατικών μονοπωλίων και θα αφορά θέματα όπως η ενεργειακή πολιτική που πρέπει να ακολουθηθεί, η εκπαίδευση και κάποια ακόμα (όπως η υγεία), αφετέρου δε σε συνεταιρισμούς παραγωγών αγαθών (είτε βιομηχανικών προϊόντων είτε αγροτικών) και τα οποία, για να αποφευχθεί η καταχρηστική εξουσία των μεσαζόντων, θα διακινούνται και θα διατίθενται με δική τους μέριμνα και απόφαση.
Ενδιαφέρουσα και σωστή (πάντα κατά την άποψη μου )
η τοποθέτηση του Γιώγρη Πρίμπα . Μια κατάθεση
κομμουνίζουσας συλλογιστικής .
Η απάντηση κατά την άποψη μου , είναι η επαναφορά
της θανατικής καταδίκης με συνοπτικές διαδικασίες
για κακουργήματα που στρέφονται κατά του κοινωνικού
συνόλου .
@27
Χαίρομαι κ.Πρίμπα που έχετε βρει τη λύση :))
Πείτε μου όμως, πως θα προστατευθεί ένα τέτοιο οικονομικό μοντέλο απ τι όποιες εσωτερικές και κυρίως εξωτερικές απειλές; Νομίζετε ότι έτσι “ήσυχα κι απλά” θα επιτρέψει ο καπιταλισμός τέτοια “φίδια” στον κόρφο του;
Η αποτυχία των συστημάτων που αναφέρετε οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην αδυναμία τους τελικά (ή στον εντελώς λάθος τρόπο που προσπάθησαν) να προστατευτούν απο αυτές τις απειλές. Τα μεγαλύτερα προβλήματα τα οποία είχαν ήταν αποτέλεσμα -σε μεγάλο βαθμό πάντα λέω- εκέινης της αδυναμίας.
Η ιστορία δείχνει ότι η ανατροπή του κυριάρχου κοινωνικοοικονομικού συστήματος επιβάλεται δια της βίας. Μιας βίας μάλιστα που πρέπει να περάσει τα σύνορα (βλ. Σταυροφορίες, Ναπολέων κλπ)
Α, ο Μαρξισμός τον οποίον υπαινίσσεσται δεν είναι ξεπερασμένη θεωρία. Δείτε πως επαληθεύεται μέρα με τη μέρα…
κ. περιηγητη, θεωρειται λιγη τη βια που ζουμε καθημερινα? ατυπη μεν, αρκετη δε να μας κλεινει σπιτια μας με πολαπλες πορτες και κλειδια ασφαλειας, καθως και μορφες πρωτογνορες τοσο που ουτε λεξη εχει φτιαχτει για να τις περιγραψει…
@ 11:43
Σωστά. Η σχετικοποίηση των πάντων είναι πάντα δυνατή υπό το πρόσχημα της σωστής ιστορικής προοπτικής. Αγγλογάλλοι, Γερμανοί και Έλληνες έσφαξαν εκατομμύρια. Όλα είναι συγκρίσιμα, τι τα σκαλίζουμε; Δεν ενδιαφερόμαστε για τους ανθρώπους (ενα εκατομμύριο πάνω ή κάτω, ε και;) αλλα για την Ιστορία. Χώρια που οι φασίστες καλλιτέχνες ειναι φασίστες και καλλιτέχνες ενω οι σταλινικοί καλλιτέχνες είναι καλλιτέχνες και δημοκράτες. Οι πιο πονηροί λένε βέβαια πως οι υμνητές του Στάλιν δεν είναι σταλινικοί.
@ 2:19
H βία δεν είναι ποτέ αρκετή γιατί είναι η μαμμή της Ιστορίας. Ο μαρξισμός επιβεβαιώνεται πάντα. Η οικοδόμηση του σοσιαλισμού και ο θρίαμβος της Ιστορίας θα ξεκινήσει απο την εξόντωση των πλουτοκρατών και των ψηφοφόρων των αστικών κομμάτων. Στο μεταξύ από το ξεσκαρτάρισμα θα λύθει και το ασφαλιστικό.
elpis
Aς ξεκαθαριζαν οι αριστεροι τι ειναι οι πλουτοκρατες και το κοινωνικο κρατος και τους υπογραφω θα κυβερνησουν.
Being Stupid and/or having no Sovereignty: The Greek case
By giving up national power in terms of monetary policy making (in order to enter E.M.U.) and by limiting (not really eventually) fiscal policy independence due to the Maastricht Criteria, Greece did gain a credibility that had never imagined and a macroeconomic stability that would have taken decades to be achieved.
Some weeks ago the newly elected Greek government did manage eventually to take some structural measures to a proper direction, trying to change the public debt dynamics, without causing any social unrest (an achievement after all). By doing so it gave a proper signal to markets that are always “right” (as J.C.Trichet said) and it managed to decrease the bond’s spread and the Greek government did borrow 5 billion Euros at a 5.9%, a very good borrowing rate, given that days ago it had “managed” to borrow funds at 7%. J.C. Trichet, the central banker of Eurozone repeatedly has been highlighting that Greece will not default. Thus, that was a point that no further political actions should be taken anymore. Decreasing spread was a matter of time and smoothing had started and “others” were already back on growth! The ideal scenario for the given circumstances.
Unfortunately, at that exact point a “bonehead” move was made by the government, mentioning I.M.F., giving the signal to the markets that Greece has real issues in covering its debt obligations. It should be noted that countries historically avoid considering even as a hypothesis I.M.F., unless they are about to financially collapse (i.e. I.M.F. is identical with saying markets will stop lending funds at this less developed country (LDC), a Eurozone member in our case!). It should be noted also that during these days a Turkish naval ship did almost approach the mainland of Greece by going between Andros and Evia. This “message” could be interpreted as following: “Now, that you Greeks decrease Government spending, do Not consider to decrease your defense spending also.
At this context, the I.M.F. “bluffing” approach to Germans mainly, was not unfortunately a bonehead move only, but it does also imply that Greeks keep on not being nationally sovereign (to a degree that could not be imagined even by the naïve ones).
Thus, I.M.F. was used in the case of Greece in order to “attack” the economical integration procedure of Europe and make the political one a further remote scenario that eventually will be forgotten. The Germans seem to have adopted this scenario. The historical perspective, importance and the role of E.U. are adopted mainly by E.C.B. and not by the politicians!
Overall it is a case-situation that you wish to be governed by just a stupid and impotent government and useless or ineffectual consultants, but unfortunately you are governed by people that have no sovereignty and are just “means” within a geopolitical game.
Going back to the subordinate economics to politics: Inflation is not significant within such a short-run context, thus it was not considered. Interesting and disappointing times –as usual- overall.
Ιnteresting and disappointing times –as usual- overall…
Δεν πρέπει όμως να απαγοητευόμαστε. Η Μικρασιατική Καταστροφή μας έδωσε το Σεφέρη και τον Πολίτη. Ο εμφύλιος τον Ρίτσο. Η χούντα τον Μίκη. Η επέμβαση του ΔΝΤ ήδη εμπνέει την έμμετρη πολιτική ποίηση. Η Τέχνη σώζει!
@30 και @31
Ο Ένγκελς υποστηρίζοντας ότι ο ανθρώπινος πολιτισμός οφείλει, σε μεγάλο μέρος, την ύπαρξή του στη δουλεία, επισημαίνει πως ο άνθρωπος έπρεπε να μετέλθει της μεγαλύτερης κτηνωδίας για να ξεφύγει απ’ αυτή. Έτσι δυστυχώς η άσκηση βίας είναι απαραίτητη για να φτάσουμε σε μια κοινωνία χωρίς βία.
Όταν λέμε βία δεν εννοούμε απαραίτητα τη σωματική βία. Βία είναι να σου περικόπτουν το εισόδημα, βία είναι να σε αφήνουν χωρίς δουλειά, χωρίς σύνταξη ή να σε παραδίδουν δεμένο χειροπόδαρα στο ΔΝΤ.
Δεν πρέπει να συγχέουμε την επανασταστική βία με τις άλλες μορφές βίας. Η ατομική βία, οι δολοφονίες προσώπων, δεν είναι επαναστατικές πράξεις αλλά νερό στο μύλο του συστήματος.
Η απεργία είναι πράξη βίας. Η πολυήμερη γενική απεργία είναι μεγαλύτερη πράξη βίας και μπορεί να οδηγήσει μέχρι και σε ανατροπές. Η στάση πληρωμών των χρεών που μας φόρτωσαν ντόπιο και ξένο κεφάλαιο είναι πράξη βίας.
Ο Σταλινισμός υπήρξε ένα μόρφωμα που οφείλεται ακριβώς στην αδυναμία άμυνας της ΕΣΣΔ στις επιθέσεις (κυριολεκτικά και μεταφορικά) του καπιταλισμού. Ο Στάλιν όμως δεν ήταν υπέρμαχος της εξαγωγής της επανάστασης όπως ο Τρότσκι.
Ναι, ο Μαρξισμός επιβεβαιώνεται πάντα. Αν μη τι άλλο, απ’ το γεγονός ότι όσο περισσότερο τον αμφισβητείς τόσο περισσότερο τον επιβεβαιώνεις.
Τώρα θυμήθηκα κι αυτό που είχε πει η Θάτσερ. Ότι δηλαδή οι Μαρκς & Σπένσερ νίκησαν τους Μαρξ & Ενγκελς. Κι επειδή -όπως λέει κι ένας φίλος- πολλοί μαλάκες διακήρυξαν το τέλος της Ιστορίας, είναι και καιρός οι ιστορικοί να διακηρύξουν το τέλος της Μαλακίας.
Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα είχε πει κι ο Παπανδρέου προεκλογικά. Το τι επέλεξε το βιώνουμε όλοι (οι περισσότεροι έστω) με το χειρότερο τρόπο.
Όχι περιηγητή δεν έχω βρει τη λύση. Λίστα με αποκλεισμούς κάνω :-))
Υπό αυτή την έννοια στη λίστα θα βρεις το πουλί της φωτογραφίας της ανάρτησης, αυτό (ένα δείγμα μόνο): http://clubs.pathfinder.gr/getphoto.php?album=336455&pic_id=5 ,
αλλά και εκείνους που άφησαν ανενόχλητους τους Λαλιώτηδες, τους Παπαντωνίου, τους Τσοχατζόπουλους, τους Ρουσόπουλους, τους Βουλγαράκηδες και πάει λέγοντας…
Όσο ανόητο και γελοίο είναι να δημιουργείς συνθήκες να αποφασίζει ένας ιδιώτης για την ενεργειακή στρατηγική σου, το ίδιο ανόητο και γελοίο (και αποτυχημένο) είναι και ο τσαγκάρης της γειτονιάς σου να είναι δημόσιος υπάλληλος
Πολύ φοβάμαι ότι στο τέλος ελάχιστα πράγματα θα μου μείνουν και σίγουρα η ιδέα (και όχι ουτοπία) της άμεσης δημοκρατίας (που αποκλείει ολιστικά και σε παγκόσμια κλίμακα συστήματα διοίκησης), αρχαίες αλλά επίκαιρες συμβουλές όπως αυτή από το Ταο: «Δώσε τους επιδοτήσεις και θα τους κάνεις ανασφαλείς» και το Κοινωνικό Συμβόλαιο του Ρουσό
@ 1:40
Γιατί δυστυχώς; Eυτυχώς να λέμε για τόσο καλό σκοπό. Nαι φυσικά για τα γκούλαγκ ευθύνεται ο καπιταλισμός. Πόσοι τόμοι ακόμη απομένουν; Δεν υπάρχει ατομική ευθύνη μόνο συλλογική. Ευθύνονται πάντα οι αφαιρέσεiς: η Δύση, ο καπιταλισμός, η παγκοσμιοποίηση. Έτσι όλα εξισώνονται με όλα, έτσι δικαιολογούνται όλα, όλα είναι μορφώματα. Η λεκτική βία εξισώνεται με τα βασανιστήρια και το θάνατο, η επιβολή του ΔΝΤ ισοδυναμεί με τις εκτελέσεις επι γερμανικής Κατοχής, τα γκούλαγκ ήταν ένα αναγκαίο μόρφωμα της Ιστορίας. Σημασία έχει ο σκόπος της σφαγής. Δε θα ζήσουμε βέβαια να τον δούμε πραγματωμένο (ποιος έζησε;) αλλά προλαβαίνουμε να σφάξουμε όσους πιο πολλούς ταξικούς εχθρούς μπορούμε. Στη ιδανική περίπτωση που θα ζήσουμε να απολαύσουμε τα έργα των χειρών μας θα αποκηρύξουμε τη Βία γενικά, τη συστημική Βία, αλλά όχι τη δική μας ασήμαντη βία που οι καιροί μας ανάγκασαν να ασκήσουμε. Τα υπόλοιπα θα τα αναλάβουν οι ποιητές. Όσοι ζήσουν. Είναι καπιταλιστικός συναισθηματισμός να ασχολούμαστε με τα αναγκαία μέσα (το θάνατο κάποιων εκατομμυρίων). Δεν σφάζει ποτέ ο ανθρώπος, αλλα το Σύστημα. Η Δύση ανάγκασε το Στάλιν και τους ακολούθους του να….
Και τέλος πάντων, να, τραβούμ’ εμπρός.
elpis
Εκείνο που λέω είναι πως η σωματική βία είναι το έσχατο μέσο. Όταν δηλαδή ο αντίπαλος προτείνει πρώτος τα όπλα. Αλλά και πρέπει και να είσαι έτοιμος γι’ αυτό.
Τραγικά παραδείγματα είναι αυτά της ενθάδε Συμφωνίας της Βάρκιζας αλλά και του Αλλιέντε στη Χιλή ο οποίος είδαμε τι έπαθε με την ειρηνική του επανάσταση.
Αλλά εσύ τι προτείνεις εν πάση περιπτώσει; Το να είμαστε αντίθετοι σε όλα είναι εύκολο.
@ 11:12
Καιρός είναι τότε να ξεπαστρέψουμε τους ταξικούς εχθρούς με ήσυχη συνείδηση. Πιστεύετε ότι η κατάσταση ειναι έκτακτη μόνο σήμερα, ότι η προσφυγή στο έσχατο μέσο της σωματικής βίας δικαιολογείται μόνο σήμερα; Είναι ζήτημα ερμηνείας. Το χρήσιμο για την Ανθρωπότητα, την Ιστορία, τον Μαρξισμό, ταξικό μίσος σημαίνει διαρκή εγρήγορση. Εκεί που δεν τον περιμένεις ο εχθρός εμφανίζεται. Για παραδειγμα το δυστυχώς του 1:40 που επισήμανα συνιστά για μένα μια καπιταλιστική περέκκλιση. Αυτή είναι η θέση μου. Zήτημα ερμηνείας. Σημειώνω οτι για πιο ‘ανώδυνες’ περιπτώσεις η εκκαθάριση των παρεκκλινόντων συντρόφων στο παρελθόν ήταν δεδομένη. Δεν εξοντωναν το συντροφο αλλα τον καπιταλισμό που ‘μιλούσε’ μέσα απο το σύντροφο. Όχι τον άνθρωπο αλλά την αφαίρεση. Αφου όλα ανάγονται στην αφαίρεση η ατομικη ευθύνη πάει -και σωστά- περίπατο. Χωρις αναστολές λοιπον που δίνουν λαβή σε ταξικους εχθρους ας οικοδομήσουμε το σοσιαλισμό.
@39
Και βέβαια υφίσταται ατομική ευθύνη αλλά όπως ξέρεις κι εσύ η κοινωνική ευθύνη δεν είναι απλά το αλγεβρικό άθροισμα των ατομικών ευθυνών. Η κοινωνική συνείδηση δεν είναι το άθροισμα των ατομικών συνειδήσεων. Άλλωστε η ανθρώπινη συμπεριφορά είναι επίκτητη. Έχει να κάνει σε μεγάλο βαθμό απ την ύπαρξη ή μη παιδείας, κοινωνικής δικαιοσύνης κλπ.
Αν πχ μια αυριανή κυβέρνηση που έχει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τη λαική υποστήριξη ζητήσει πίσω τα κλεμμένα -λέμε τώρα- προβεί σε εθνικοποιήσεις και κοινωνικοποιήσεις των μέσων παραγωγής και δεν υπάρξει αντίδραση ποιός έχει λόγο να πειράξει κανένα; Αν όμως κατέβουν πάλι τίποτα τανκς στους δρόμους τι πρέπει να γίνει;
Αλλά ακόμη κι αν δεν υπάρξει άμμεση αντίδραση δεν πρέπει μια τέτοια κυβέρνηση να επαγρυπνεί; Χιλή θα το κάνουμε;
Έχω κι εγώ μερικές προτάσεις κ.Πρίμπα :))
Στάση πληρωμών του εξωτερικού χρέους τώρα και απαίτηση επαναδιαπαραγμάτευσης. Να δούμε ποιός πήρε τι και γιατί και ποιός έδωσε τι, σε ποιούς και με τι ανταλλάγματα
Να οδηγηθούν στον ανακριτή όλοι οι εν ζωή πρωθυπουργοί, αρμόδιοι υπουργοί, διοικητές οργανισμων κλπ για να δώσουν εξηγήσεις
Πόθεν έσχες όλων των περιουσιών και κατάσχεση όσων έχουν παράνομα και καταχρηστικά αποκτηθεί
Εθνικοποίηση/κοινωνικοποίηση όλων μέσων σε βασικούς κλάδους παραγωγής (τράπεζες, ΟΤΕ, Ολυμπιακή κλπ)
Άμμεση επαναλειτουργία όλων των παραγωγικών μονάδων που έκλεισαν ή μεταφέρθηκαν προς βορράν (στα τέτοια μας τι λέει η ΕΕ)
Σταδιακή αποκέντρωση της εξουσίας και της ευθύνης σε περιφέρειες και δήμους των οποίων όμως τα συμβούλια θα επιλέγονται δια κλήρου μεταξύ των πολιτών
Υπάρχουν κι άλλες, αλλά ίσως άλλη φορά.
elpis, ούτε στο τελευταίο σου σχόλιο προτείνεις κάτι…
Εε – εε – εε
Οο – οο – οο
ας οικοδο-μήσουμε το-σοσιαλι-σμό
(με τον τρόπο των καταδρομέων του λιμενικού, σε πρωινό τροχάδην)
@ 12:50
Ωστέ υπάρχει ατομική ευθύνη; Δηλ. ο καπιταλισμός δεν όπλισε το χέρι των σταλινικών; Αντιδραστική άποψη. Ή το όπλισε και παραδεχόμαστε απλά κάποιο ποσοστό ατομικής ευθύνης που αν κα δεν κλονίζει σε τίποτα την κοσμοαντίληψή μας ανοίγει την κερκόπορτα στους αντιδραστικούς; Θεωρείτε χρήσιμη σε τέτοιες κρίσιμες στιγμες την δειλή αυτή αμφισβητηση του Ηγέτη και Στοχαστή Στάλιν; Και οι υπόλοιποι τόμοι; Ακόμη πιστεύετε 12:50 οτι η καπιταλιστική βια ΣΗΜΕΡΑ δεν εξισώνεται με την εισοδο των τάνκς ή, χειρότερα, με σχεδιασμένη μαζική δολοφονία; Πως σας ήλθε αυτή η ύποπτη αντιδραστική ιδέα που αναβάλλει σε ενα αύριο που ποτέ δεν έρχεται την επανάσταση; Τι άλλο περιμένετε για να ξεσηκωθείτε; Τουλάχιστον, προς τιμή σας, παραδέχεστε οτι σε περίπτωση αντιδράσης η σωματικη βία (αυτό που λέω ξεπάστρεμα) επιτρέπεται. Όμως γιατί να μην τους ‘κανονίσουμε’ πριν αντιδράσουν; Ας μην ξοδέυουμε άλλο πολύτιμο χρόνο για να φανούμε αρεστοι στον ταξικό εχθρό.
Eπαναλαμβάνω τη θέση-πρόταση μου που διατύπωσε περισσότερο γλαφυρά ο 12:52
Εε – εε – εε
Οο – οο – οο
ας οικοδο-μήσουμε το-σοσιαλι-σμό.
Συμπλήρωνω μόνο: με κάθε μέσο .
Δυστυχώς elpis φλυαρείτε και παρελθοντολογείτε άνευ ουσίας. Τίποτα δε μας λέτε για το “φόνο” παρά τις επανειλημμένες (προ(σ))κλήσεις μου. Οπότε είτε είστε της ασφάλειας και προσπαθείτε να εντοπίσετε μέλη του Ε.Α :)) είτε δεν έχετε τίποτα καλύτερο να κάμετε.
Προσωπικά δεν μ’ ενδιαφέρουν ούτε οι αγωνίες της ασφάλειας :)) ούτε η βαριεστημάρα σας :)))
γι αυτό μπορείτε κάλλιστα να συνεχίσετε την κουβεντούλα σας με το “Παναγιώτης”.
Licet aeger cum aegrotis
et ignotus cum ignotis
fungar tamen vice cotis
ius usurpans – Panajotis.
Συμφωνώ με τον περιηγητή, η elpis είναι απάτη.
Διαβάσαμε σήμερα και μας άρεσε: Ζ.Δ.Αϊναλής, Η κρυφή γοητεία της τρομοκρατίας…
“Όλα αυτά από μόνα τους ίσως και ν’ αρκούσαν για να κάνουν κάποιον να αρχίσει να φαντάζεται την θεωρία του πειράματος, έστω και χωρίς να ξέρει την κατεύθυνση προς την οποία αυτό κινούταν. Το σημείο όμως όπου η φαντασία αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά και να συμπλέκεται επικίνδυνα με την «πραγματικότητα» είναι η χρονική στιγμή εκείνη όπου οι οικονομικές «περιπλοκές» αρχίζουν και συνδυάζονται συστηματικά με τις πολιτικές. Μέσα στο, τελευταίο μήνα λαμβάνουν χώρα, απανωτά, δύο «σκοτεινές» πολιτικές υποθέσεις που έρχονται να δυναμιτίσουν ακόμα περισσότερο το ήδη τεταμένο κλίμα των τελευταίων μηνών: πρώτα η δολοφονία του Λάμπρου Φούντα στη Δάφνη και εν συνεχεία η βομβιστική επίθεση στα Πατήσια, η οποία αν και με μεθοδικότητα επιχειρείται να συγκαλυφθεί και να λησμονηθεί, περνώντας ο καιρός ολοένα και περισσότερο αρχίζει να σχετίζεται με ακροδεξιούς και παραστρατιωτικούς κύκλους.”
Όλο το άρθρο εδώ
http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=538428
Διαβάσαμε και αυτό και δεν μας άρεσε:
“Αυτά είναι τα ονόματα των βουλευτών που πήγαν στην Νέα Υόρκη. Σύμφωνα με ρεπορτάζ της RealNews σπατάλησαν 100.000 ευρώ για 4 ημέρες. Ποιος έφαγε περισσότερα ή λιγότερα δεν μας ενδιαφέρει ας βγουν να απολογηθούν μπροστά στον Ελληνικό λαό.
Οπως αναφέρεται στην εφημερίδα, λίγο μετά την έναρξη της παρέλασης τους είδαν να αποχωρούν σιγά σιγά για να ξεχυθούν στα καταστήματα της Ν. Υόρκης. Μόνο ο Ψαριανός έμεινε πίσω που παρακολούθησε την παρέλαση
ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ
Ο Ιωάννης Διαμαντίδης και Χρύσα Αράπογλου (ΠΑΣΟΚ), Σπύρος Ταλιαδούρος, Ιωάννης Τραγάκης και Παναγιώτης Σκανδαλάκης της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Βελόπουλος του ΛΑΟΣ και Γρηγόρης Ψαριανός, του ΣΥΡΙΖΑ.
Την ελληνική κυβέρνηση εκπροσωπεί ο υφυπουργός Εξωτερικών, Σπύρος Κουβέλης.”
Πηγή: troktiko
Παρακολούθησα σήμερα τους καθηγητές Σπύρο Μαρκέτο και Κώστα Μελά μαζί με τον Αλαβάνο σε μια εκδήλωση με τίτλο “Κρίση και Αριστερά” από την νέα εφημερίδα “Δρόμος”. Πολύ ενδιαφέρουσες αναλύσεις για τα αίτια της κρίσης καθώς και προτάσεις. Πάρτε μια μικρή γεύση απ’ τον Μαρκέτο: γκουγκλάρετε
“Σπύρος Μαρκέτος/TV XS.gr” -Κινδυνολογία γύρω απ’ τις επιπτώσεις μιας στάσης πληρωμών”.
Στην εφημερίδα “Δρόμος” υπάρχει και μιά ενδιαφέρουσα αλλά απαισιόδοξη συνέντευξη του Κωνσταντίνου Τσουκαλά.
Στην Σαββατιάτικη Ελευθεροτυπία επίσης πολύ ενδιαφέρον το άρθρο του Ιού “Προσεχώς Ελληνίδες” καθώς και οι πάντα “κοφτερές” αναλύσεις του Τάκη Φωτόπουλου.
Δύσκολα τα πράγματα παίδες και οι ανίκανοι που μας “κυβερνάνε” μας καλούνε να “ματώσουμε” αδιαμαρτύρητα.
Ήδη ματώνουμε αδιαμαρτύρητα.είμαστε σε μια στιγμή ανάδειξης μιας παγκόσμιας δικτατορίας με τέτοιο μηχανισμό επιβολής που και οι ελάχιστοι που θα διαμαρτύρονται θα φαντάζουν γραφικοί.εμείς είμαστε ένα καλό παράδειγμα.έχουμε ήδη φτάσει στο σημείο να θεωρούμε ότι το να χάσουμε ακόμα και την δουλειά μας είναι για το καλό μας.Έρχονται κι άλλα και για άλλους λαούς…
Δεν διαφωνώ ότι χρειάζεται να πέσει το επίπεδο διαβίωσης όλων μας στην Ελλάδα αφού αυτά που ξοδεύουμε και απολαμβάνουμε δεν αντιστοιχούν στην οικονομική κατάσταση της χώρας. Όμως δεν μπορώ να δεχτώ ότι κάποιοι θα χάσουν τις δουλειές τους. Τουλάχιστον πριν κάποιοι απολυθούν ας γίνει μια αξιολόγηση και να παραμείνουν οι πιο ικανοί. Το περιθώριο των αντιδράσεων μας θα είναι περιορισμένο όσο δεν υπάρχει κάποιος να προτείνει μια βιώσιμη εναλλακτική λύση, η οποία αργεί γιατί απλά τα χρήματα που χρωστάμε είναι πάρα πολλά. Ας βρεθεί όμως κάποιος να μεταδώσει ένα αίσθημα αισιοδοξίας ή εμψύχωσης στον λαό. Η κατήφεια πρέπει να σταματήσει.
21.4.2015. Στη δικτατορία της “νέας τάξης πραγμάτων και πτωμάτων”:
κομμάτια και θρύψαλα, και πνιγμένων πτώματα στις δημοκρατικές ευρωπαϊκές θάλασσες …