ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΤΟ ΛΕΜΕ ΜΟΝΑΞΙΑ ΠΙΑ ΕΔΩ

Αυτό δεν το λεμε μοναξια πια εδώ.Το λεμε ονειρο παλιο.
Από πού ερχεσαι;Ποιος είναι ο αγαπημενος σου εχθρος;
Ελα να μισησουμε μαζι.Αυτό δεν το λεμε μοναξια πια εδώ.

Αυτό δεν το λεμε μοναξια πια εδώ.Το λεμε μακρινο ουρανο.
Εχεις πολύ καιρο νεκρος;Ειχες κανενα νέο από τον Θεο;
Ελα να κανουμε μια προσευχη.Αυτό δεν το λεμε μοναξια πια εδώ.

Αυτό δεν το λεμε μοναξια πια εδώ.Το λεμε απλα κανονικο.
Θελεις να συμφωνησεις μαζι μου;Θελεις να κανω πως διαφωνω;
Ελα να θαψουμε τον τρελλο.Αυτό δεν το λεμε μοναξια πια εδώ.

ΠΑΡΙΣΙ

Υπαρχει ενας πονος που δεν μπορω να αγνοησω,ένα δωματιο στο Παρισι
Με χαμηλωμενα φωτα να ημερεψει η αληθεια.Ένα δρομακι με αργοσυρτα
Βηματα,λεξεις που παρηγορουν τις μοναξιες.Ένα προσωπο,όχι δυο.Και ο
Χρονος λιγοτερος από ποτε,ο χρονος πενθιμος.Δεν θα δυσκολευτω να
Αγαπησω το ξερω,αυτό το προσωπο θα είναι ιερο.Θα σε φιλησω και μονο
Εσυ θα ξερεις πια ποιος ειμαι εγω.Ισως ουτε εγω.Ένα δωματιο στο Παρισι
Και δεν θελω να είναι φωτεινο.Μονο να καταλαβαινει που και που αυτά
που θα εχω να του πω.Να καταλαβαινει αυτά που θα εχω να του πω.Ένα
Δωματιο στο Παρισι.

60 ΤΡΟΠΟΙ ΝΑ ΖΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ

Μπορεις να παιξεις με το σχημα του εαυτου σου.
Λυσε το αινιγμα με ένα καινουργιο αινιγμα.Ποτε μην εμπιστευεσαι
Την σιγουρια.Βρες τι τρομαζει τα καθαρματα.Κρατα τις αποφασεις
Σου μακρια από τα ονειρα.Γινε δικος σου.Εξοικονομησε μυστηριο
Για τις δυσκολες ωρες.Κρυψε την σιωπη σου.Επικοινωνησε με τα
Τριγυρω σου θαυματα.Μετρα την νυχτα με βαση τις δυναμεις σου.
Ξεκουρασου μεσα στο αιμα.Λυσε τα μαγια της υπουλης γαληνης.
Αποθανατισε τον πονο.Μπες στο πνευμα της σκευωριας.Κατασκευ-
ασε ενα συννεφο.Υποχωρησε για να εισαι κατανοητος.Προχωρησε
για να εισαι πραγματικος.Χαμογελασε με το τραγικο και το αληθινο.
Κανε το σωστο.Και ποτε μην φωναζεις στην αληθεια να γυρισει πισω.
Ποτε μην φωναζεις στην αληθεια σου να γυρισει πισω.Τωρα γυρισε…..

ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΓΟ

Λιγοτερο από το λιγο,μου αρκει
Λιγη ανασα,ένα δοχειο θαλασσα
Για να σε ζωγραφισω κοσμε
Μια σταγονα είναι το υπονοουμενο που χρειαζομαι
Όταν βουρκωνουν τα ονειρα μας
Αρκει μια λεξη,και την χρειαζεσαι αυτην την λεξη
Που φωτογραφιζει μεσα στο απολυτο κενο τον εαυτο σου
Μια στιγμη πριν αλλαξεις
Και απομεινει ορθιο μονο ότι θυμασαι
Λιγα πραγματα
Σχεδον ο αριθμος της θλιψης
Καποια μυρωδια στον αερα του δωματιου σου
Με περιμενει όχι για να την συνηθισω
Αλλα από εκει για να αρχισω
Κατι,εκει.

ΜΕΤΕΩΡΙΤΗΣ

Και το σκοτεινο δωρο φωτισε το συμπαν.Η γυναικα ανοιξε τα παραθυρα
Να μπει λιγη ματαιοτητα.Τα παιδια ξεριζωσανε τα χαραματα από τον χρονο
Και μου τα χαρισανε.Τωρα περιπλανιεμαι συνεχως στην ιδια μερα.Τωρα
Η απογνωση μου δεν με πνιγει πια.Με κοιταζω.Ειμαι μια ζωντανη αποδειξη,
Αλλα δεν ξερω για τι.Ειμαι μια εξισωση που ξερω την απαντηση μα αγνοω
Τις πραξεις.Και κανω πραξεις.Χιλιαδες πραξεις.Και ευχαριστω τον Θεο που
Με αφησε ελευθερο να μισω.Γιατι ετσι με αναγκασε να αγαπω.Και το ειχα
αναγκη.Από παλια το ειχα σχεδιασει.Ετσι ερωτευτηκα και το δικο σου σχεδιο.
Εσενα θελω να πω.Και εσυ με ζωγραφισες διαφορετικο.Τωρα τι πρεπει να
Ζωγραφισω για να σε δω;

ΝΟΤΟΣ

Πανω στο βουνο.Το βλεμμα εχει απαλυνει από τον φοβο.
Κοιταζει πισω τον καιρο.Εδώ είναι η γιορτη της αποτυχιας.
Η γυναικα και η θλιψη.Γλυτωσαμε.Για την ωρα γλυτωσαμε.
Θα ηθελα να ειμαι τραγουδι λεει.Θα ηθελα να με χωρουσε
Το συννεφο.Νομιζω ότι καταλαβαινω τα παντα λεει.
Νομιζω ότι πρεπει να ειμαστε ευγενικοι με το προστυχο.
Πιο προστυχο και από τον θανατο.Νομιζω ότι σε αγαπω.
Και είναι ενας σοφος που παραπαταει από ποθο.Για κατι που
Δεν εφτασε ποτε.Για κατι που δεν υπαρχει πια στο βουνο.
Και δεν υπαρχει πραγματικοτητα στο βουνο.Ουτε τρελλα.
Μονο η παραισθηση της υπαρξης που λεγεται συνυπαρξη.
Και η γιορτη της αποτυχιας που θελει ησυχια για να αρχισει.

NEXT BIG THING

Οι αποστασεις κανουν ονειρα.Οι αποστασεις μετρανε την πραγματικοτητα.
Η πραγματικοτητα αδυνατει να μετρησει τις αποστασεις.
Συνηθως αποτυγχανει.Ετσι απλα.
Κάθε αποσταση δηλωνει ένα τραυμα.Δυο σημεια που ποτε δεν συναντιουνται.
Δυο σημεια που αγνοουν το ένα το άλλο.Σημαδια για να προσανατολιστεις.
Ποιος ξερει αληθεια τι υπαρχει αναμεσα τους;Τι υπαρχει αναμεσα μου;
Ηδονη.Δηλαδη δικαιοσυνη .Παραξενο πραγμα το αμαρτανω εδω.
Αμαρτανω δηλαδη παρηγορω δηλαδη παρατεινω.Δεν μου αρεσει αυτο το εργο.
Καποιος πρεπει να να το βουλωσει για να μιλησω εγω.
Καποιος απειλει για να φοβηθω εγω.Με διαφημιζει και με ευχαριστει συνεχως.
Ειμαι ο αγαπημενος του ηλιθιος.Ξερω ότι συμφωνεις σε αυτό, το ξερω.
Εχω δει πως κοιτας όταν κανεις δεν σε κοιταζει και το ξερω.
Eχω πεθανει για αυτην την ζωη και το ξερω.
Εχω χασει τον δρομο.Εχω ληστεψει τον νομο.Εχω μαγευτει.
Εχω απαντησει σε κάθε ερωτηση με μια ηλικια ετοιμη να εκραγει
Εχω συγκεκριμενους θανατους για μια αοριστη ζωη
Εχω σωθει τελευταια στιγμη
Και η στιγμη που με εσωσε δεν ηταν ετοιμη
Για τοση αποσταση
Για τοση αποσταση.

από Σωτήρης Παστάκας
18 Comments