ακούστε την απαγγελία

Κόρη του απόβραδου

Πόσο ανόητα κοιμόμουν μεσημέρι,

Και ξύπνησα στην κρύα τη νυχτιά

Κάτω από άγονο φεγγάρι αφημένη·

Πως μάδησα τη νιότη μου γοργά,

Πόσο ανόητα φέρθηκα στο παρτέρι.

Το χώμα του επί χρόνια ξεραμένο,

Τόπος όπου δεν στάθηκα αρκετή·

Θρηνώ όπως δεν θρήνησα ποτέ μου:

Μέσα στο θέρο πως κοιμήθηκα Θεέ μου,

Πόσο χειμώνας είναι τούτη η στιγμή.

Πες ό,τι θέλεις γιʼ Άνοιξη στη ρότα

Και ήλιου ζεστασιά στο αύριο τρυφερή:

Γυμνή από ελπίδα – όπως πρώτα

Ποτέ δεν θα γελάσω-ωδή δεν θʼ ακουστεί,

Θα μένω πάντα μόνη πάντα στη θλίψη αυτή.

Ωδή

Όταν πεθάνω, αγαπημένε,

Μην τραγουδήσεις πένθιμα για μένα·

Μη φυτέψεις κανένα ρόδο στο προσκεφάλι μου,

Ούτε κάποιο σκιερό κυπαρίσσι:

Γίνε εσύ το γρασίδι επάνω μου

Υγρό από τις μπόρες και από δροσοσταλίδες·

Και αν μαραίνεσαι, να θυμάσαι,

Και αν μαραίνεσαι, να ξεχνάς.

Δεν θα βλέπω τις σκιές,

Δεν θα αισθάνομαι τη βροχή·

Δεν θʼ ακούω το αηδόνι

Να τραγουδάει, σαν να πονάει·

Και καθώς θα ονειρεύομαι διασχίζοντας το λυκόφως

Που δεν ανατέλλει ούτε δύει,

Ίσως και να θυμάμαι,

Ίσως και να ξεχνώ.

Θυμήσου

Θυμήσου με όταν φύγω μακριά,

Τόσο μακριά όσο στης σιωπής τη χώρα·

Όταν το χέρι μου δεν θα κρατάς σφιχτά,

Ούτε να υποκριθώ φυγή θα έχω ώρα.

Θυμήσου με όταν μέρα με την ημέρα δεν μπορείς

Το μέλλον να μου λες πως σχεδιάζεις:

Θυμήσου με· ακόμα κι όταν δεις

Πως κάτι με συμβουλή ή προσευχή είναι αργά νʼ αλλάξεις.

Κι αν κάποτε για λίγο με ξεχάσεις

Αργότερα ενθυμούμενος, να μη λυπάσαι:

Καθώς αν καταχνιά και διαφθορά σημάδι

στις σκέψεις που είχα κάποτε αφήνουν,

Πολύ καλύτερα στη λήθη να γελάς

Παρά μέσα στη λύπη να θυμάσαι.

Christina Rossetti

Η Χριστίνα Γεωργία Ροσσέττι γεννήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1830 στο Λονδίνο από γονείς Ιταλική καταγωγής.

Η μητέρα της Frances Polidori ήταν αδελφή του συγγραφέα, γιατρού και φίλου του Λόρδου Μπάιρον, John William Polidori, ενώ ο πατέρας της Gabriele Rossetti ήταν ποιητής και πολιτικός πρόσφυγας από την Νάπολη.

Στα δεκατέσσερά της παθαίνει νευρικό κλονισμό, τον οποίο ακολουθούν ξεσπάσματα κατάθλιψης και παρεμφερείς ασθένειες και εγκαταλείπει το σχολείο. Τότε αναλαμβάνει η μητέρα της τη συνέχιση της μόρφωσής της. Ασπάζεται μαζί με την μητέρα και την μεγαλύτερη αδελφή της την Αγγλικανική εκκλησία και αργότερα διαλύει δυο αρραβώνες για θρησκευτικούς λόγους.

Η Χριστίνα Ροσσέττι άρχισε να γράφει στην ηλικία των 7 ετών και στα 18 δημοσιεύει για πρώτη φορά ποίημά της.

Έγραψε ρομαντική και θρησκευτική ποίηση καθώς και ποίηση για παιδιά.

Είναι περισσότερο γνωστή για το εκτενές ποίημά της Goblin Market, για το ρομαντικό ποίημά της Remember (Θυμήσου) και για τους στίχους που έγιναν ένα από τα πιο δημοφιλή Χριστουγεννιάτικα τραγούδια με τον τίτλο “In the Bleak Midwinter”

Η πιο γνωστή συλλογή ποιημάτων της είναι η “Goblin Market and Other Poems”, που εμφανίστηκε το 1862 όταν ήταν 31 ετών και η οποία πήρε τόσο καλές κριτικές που η Ροσσέττι, ως κορυφαίο έπαινο, παρομοιάστηκε ως η διάδοχος της Elizabeth Barrett Browning που είχε πεθάνει τον προηγούμενο χρόνο.

Η Ροσσέττι συνέχισε να γράφει ως το τέλος της ζωής της επικεντρωμένη κυρίως στην θρησκευτική και παιδική ποίηση.

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής της έπασχε από υπερθυρεοειδισμό και το 1893 παρουσίασε καρκίνο καταλήγοντας ένα χρόνο αργότερα στις 29 Δεκεμβρίου 1894.

από Σωτήρης Παστάκας
3 Comments