ΑΓΡΙΟ ΠΟΤΑΜΙ
Και πού να
βρίσκεσαι
τώρα μητέρα
που τα σκυλιά
αλυχτούν
και κατεβαίνει
άγριο ποτάμι
στον ύπνο σου.
Τώρα που δε
μου μεταφράζεις
τις κινήσεις
αρχαία γλώσσα
αναμασάς.
Από καιρό
νοικιάζεις άλλο
σπίτι
τρέχουνε τα
υδραυλικά
και στα πατώματα
ενταφιάζουνε
οι ώρες
βυζαντινά φορέματα
πορφύρες αίμα
τρίβονται στο
χώμα
τόσες οδύνες
ξεχασμένες,
τόση βροχή.
Δεκέμβριος 2009.
ΤΩΡΑ ΣΕ ΓΕΦΥΡΕΣ
Δύσκολο πέταγμα
η ποίηση
κι εγώ
δεν άφηνα
να τρέξουν
τα φτερά μου.
Κρατούσα σκορπισμένα
φύλλα
λαγούς μικρούς
μες στο σαλόνι μου˚
έπαιζε μόνη της
η μπάντα,
στις επετείους
άνοιγα δειλά
τα μάτια
χωράφια με ελιές
σκίαζαν το
καπέλο μου
μια κούνια
με παρέδινε
στο χάος.
Έτσι,
με ψίχουλα
μεγάλωνα
κάνοντας ακροβατικά
κέρδιζα το
ψωμί μου.
Γιʼ αυτό φοβάμαι
από τότε τις
ευθείες
το αχανές τρικύμισμα
του γκρίζου,
του άσπρου το
ξεθώριασμα.
Τώρα
σε γέφυρες
κουρνιάζω
σε στερεμένους
ποταμούς˚
ναʼ χω κι εγώ
ένα δικό μου
τίποτα.
Αύγουστος 2009.
ΠΑΝΤΑ ΔΕΥΤΕΡΗ
Θέλω να
γράψω
και γλιστρούν
οι λέξεις
όπως σε όνειρο
όπου πετάς
δίχως ορίζοντα
σʼ ένα τοπίο
τρύπιο.
Κι εγώ
που είχα φυλαγμένα
τόσα γράμματα
τόσα ψηφία να
γυμνάσω στο
χαρτί,
να πω τα πένθη
που δεν
ιστορήθηκαν ακόμα
τις καταποντισμένες
μέρες
που θήλασαν
ξένη τροφή
και ζήσανε,
πώς αναστήθηκαν
οι ώρες
με λίγο γάλα
δανεικό,
βρίσκομαι ξαφνικά
εξόριστη.
Στο μεταξύ
προφτάσαν
άλλοι.
Δεύτερη,
είπα στον εαυτό μου,
πάντα δεύτερη
θα έρχεσαι.
Σεπτέμβριος – Οκτώβριος 2009.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Η Ελένη Μαρινάκη γεννήθηκε και ζει στα Χανιά. Σπούδασε γραφικές τέχνες
και ζωγραφική στην Αθήνα όπου και εργάστηκε για αρκετά χρόνια.
Έχει εκδώσει πέντε ποιητικές συλλογές: < <Περνώντας βάφεσαι μπλε>>, εκδόσεις Πλέθρον 1987,
< <Τις νύχτες που κατεβαίνω>>, εκδόσεις Έρεισμα 1998,
< <Πλανόδιος άνεμος>>, εκδόσεις Πλέθρον 2000,
< <Τώρα αίμα>>, εκδόσεις Γαβριηλήδης 2005,
< <Εδώ στο λίγο>>, εκδόσεις Γαβριηλίδης 2007.
Επίσης έχει γράψει τις εισαγωγές και τα ποιητικά σχόλια στα φωτογραφικά λευκώματα:
< <Αθήνα σπονδή στο φως>>, εκδόσεις Οίτυλον 2004 και < <Ζαγοροχώρια αρχέγονο άγγιγμα>>, εκδόσεις Οίτυλον 2004.
Υπό έκδοσιν είναι η ποιητική της συλλογή < <Σε ξένο ουρανό>>, από τις εκδόσεις Ερατώ.
Παράλληλα ασχολείται με τα εικαστικά.











έτσι λίγο-λίγο, ζητώντας κάθε στίχος την αυτονομία του, κάθε λέξη υπερασπιζόμενη την ύπαρξή της
Δύσκολο πέταγμα η ποίηση και τα ακροβατικά του λόγου σ’ αυτή την αρχαία γλώσσα, που αναμασούμε …
άγριο ποτάμι η ποίηση
τώρα σε γλώσσας γέφυρες
πάντα δεύτερη περνάει
εύγε ελένη
Ελένη τα διάβασα ευχάριστα , θα ήθελα και άλλα.
Ευχαριστώ τον Σωτήρη Παστάκα και όλους όσοι έγραψαν σχόλια για τα ποιήματά μου. Από καρδιάς.
Ελένη, πέρασαν πόσα χρόνια,
που πίνοντας κρασί, λέγαμε (πιστεύαμε) ότι εμείς θα κάναμε τον κόσμο καλύτερο;
(μπες στο http://www.dryas.eu)