ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΟΙΗΤΗΣ:Χρήστος Γιαννακός

1. Γράφετε μόνο ξύπνιος;
Ξυπνός, ναι, δίχως όμως την επαφή με το περιβάλλον που θα ʼχε ένας ξύπνιος. Πώς τότε; Διίστασαι. Μετεωρίζεσαι στο εγχείρημα για την αποτύπωση του οράματος. Προσηλώνεσαι, δύσκολα φτάνεις ωστόσο σʼ επαρκές αποτέλεσμα. Ακόμα κι όταν τελειώσει η προσπάθεια, μένεις κατειλημμένος απʼ τις ιδέες που σου υπαγόρευαν χωριστά καθεμιά το σωστό. Μοιάζεις αδυσώπητος και πικρός σε παρατεταμένο τζετ λαγκ.

2. Αν είστε εξαρτημένος από την ποίηση, γιατί δεν παίρνετε μεθαδόνη;
Αν η ποίηση αντιστοιχεί σε καταστροφικό, έκνομο κατασκεύασμα, τότε η μεθαδόνη θʼ αναλογεί στο τοξικότερο, νόμιμο παρασκεύασμα, ήτοι μυθιστορήματα με συμβόλαιο χρονικών ορίων; Θα το σκεφτώ…

3. Αισθάνεστε ποιητής μόνο όταν γράφετε;
Όχι, αλίμονο. (΄Η μήπως: Αλίμονο!, όχι…)
Όσο πιο πολύ σου αρέσει να ίπτασαι -έστω και χαμηλά- τόσο σε κατακρημνίζουν οι αναγκαιότητες της ρουτίνας.

4. Γράφετε και αποτυχημένα ποιήματα ή τα δημοσιεύετε μόνο;
Δεν θα βρεθούν ποτέ.

5. Το ποίημα φέρνει στο μυαλό σας α) τα πόδια μιας γυναίκας;, β) ένα ηλιοβασίλεμα;, γ) ένα θεσπέσιο γεύμα;
Η απόσταση απʼ την οσμή και την αφή της Γυναίκας -γλώσσα με γλώσσα, στήθος με στήθος, γαστέρα με γαστέρα, μηροί με μηρούς-, η έλλειψη σε απόλυτο χρυσαφί μες στα φαιά μαβιά ενός ηλιοβασιλέματος του Μπαζίλ και η στέρηση του ασύρτικου Θήρας είναι ορισμένες μόνο απʼ τις διαστάσεις του αδειανού μυαλού, το οποίο προσμένει νʼ ανοίξει μʼ έναν, τον πρώτο, έτοιμο στίχο.

6. Οι λέξεις είναι απαραίτητες σε ένα ποίημα; Και αν ναι, έχετε λίστα με ποιητικές λέξεις που πρέπει να αποφύγετε;
Είτε γράφονται είτε όχι οι λέξεις είναι θεμελιώδεις. Ακόμα και οι κοινότοπες φράσεις δεν αποκλείεται να χρησιμοποιηθούν, αν υπάρχει ένας καλός λόγος.

7. Την ποιητική σας ταυτότητα την πήρατε από μόνος σας ή σας την έδωσε η συντεχνία;
Το σχήμα δεν κάνει τον μοναχό.

8. Αν τα κακά ποιήματα των φίλων σας κάνουν καλύτερους ποιητές, οι κακές κριτικές σας ωθούν στο καλύτερο;
Στην απάνθρωπη κονίστρα της δόξας δεν υπάρχουνε φίλοι. Ό,τι και να γράψουν ή να μου γράψουν δεν θα ωθούμαι προς το καλύτερο αλλά προς το επικρατέστερο.
Για νʼ αστειευτούμε και λίγο: προτιμώ να με κρίνουνε για να κρίνω, επιλέγω να κρίνω για να κριθώ.

9. Γράφετε από ανάγκη ή από συνήθεια;
Αν η εκπλήρωση της ανάγκης προϋποθέτει το ήθος, δε βλάπτει να γίνεται δεύτερη φύση.
(Συμπληρώνω πως είσαι αρκούντως τεμπέλης για νʼ αποκτήσεις κουραστικές έξεις.)

10. Πιστεύετε στην μούσα; Αν ναι, ποια είναι η δική σας;
Πιστεύω. Διαθέτω. Την ονόμασα Σένα. Γιʼ αυτό στην ένατή μου σελίδα γράφει μόνο «Για Σένα».

11. Σας έχει επισκεφτεί η έμπνευση τώρα τελευταία και πότε ήταν η τελευταία φορά που σας κορόιδεψε;
Δυσεξήγητα πώς, με επισκέπτεται λίγο πριν γράψω. Επιπρόσθετα δε, ανταποκρινόμενη στη διάθεση μιας κατʼ ουσίαν αφοσιωμένης γυναικός, με κοροϊδεύει έκρυθμα και συχνά, για να μη χάνω το ενδιαφέρον.

12. Ποιος ήταν ο τίτλος του πρώτου σας ποιήματος και για ποιο πράγμα μιλούσατε;
Ήταν άτιτλο και αναφερόταν στο σκελετό ενός αυτοκινήτου Ρενώ, που είχε μείνει ημιτελές όσο διαρκούσε η ιστορική απεργία με την οποία κατακτήθηκαν οι πρώτες από εργάτες διακοπές μετʼ αποδοχών.

13. Είστε ερωτευμένος αυτόν τον καιρό;
Δεν το παραδέχομαι. Πρέπει επιτέλους να μάθω να ζω δίχως … (λείπω για μία λέξη).

14. Πώς αισθάνεστε όταν σας αποκαλούν ποιητή;
Εξαρτάται ποιος και πώς το εκφέρει. Χαρμολύπη ή αποστροφή.
(Δοκίμασε ποιητή νʼ αποκαλέσεις τον εαυτό σου μπροστά στον καθρέφτη.)

15. Σας ώθησε κάτι ώστε να ασχοληθείτε με την ποίηση ή ήταν δική σας απόφαση;
Πρώτα σχηματίστηκαν στο νου κάποιοι στίχοι κι αργότερα αναρωτήθηκα πώς συνέβη. Πιστεύω πως η ώθηση αναπτύσσεται αργά με την αφομοίωση ορισμένων βασικών γνώσεων κι εμπειριών. Ανάγκη, απόφαση και ικανοποίηση είναι δυνατόν να συναιρούνται σε ανεπανάληπτες εργαστηριακές στιγμές. Όσον αφορά δε στην υστεροφημία, είτε το θέλω είτε όχι τα επικρατέστερα γονίδιά μου θα επιβιώσουν μόνο για χίλια χρόνια.

16. Πιστεύετε ότι για να είναι κάποιος ποιητής πρέπει να έχει κάποιο χάρισμα ή απλώς πολλά ελαττώματα;
Το ένα δεν αποκλείει τα άλλα. Υπάρχει δραστηριότητα χωρίς παλιοχαρακτήρες κι εγωισμούς; Κατά τη γνώμη μου ένας γραφέας μπορεί να είναι ποιητής σε μια ηλικία που, μαζί με άλλες κλίσεις κι εφόδια, διαθέτει την ωριμότητα νʼ αξιολογεί, τουλάχιστον, τη δημιουργική πλευρά του εαυτού του κι έχει διαμορφώσει ένα είδος κοσμοαντίληψης.

17. Στην ζωή σας έχετε αφοσιωθεί μόνο στην ποίηση ή έχετε και κάποια κατοικίδια ή ακριβά αυτοκίνητα ή ερωμένες/ους;
Τα τέκνα εξαιρούνται; Θυσίες δεν κάνεις μόνο ως γεννήτορας καλλιτεχνικής γραφής.

18. Γράφετε καθαρά μόνο δικές σας σκέψεις ή κλέβετε και τις σκέψεις άλλων ατόμων;
Καλύτερα από το να κλέβω, έχω μάθει να κρύβω. Με το συμπάθειο, μα είναι ένας τρόπος να ερμηνεύεται το «λάθε βιώσας».

19. Πιστεύετε ότι υπάρχουν ταμπού στην ποίηση;
Απαγορεύσεις; Δαίμονες φόβων και γητειές του θανάτου; Για ποια όψη άραγε και ποιο ύφος; Ταμπού και δόγματα τρυπούν το μυαλό, για να περάσουν στη γλώσσα. Φρονώ, εντούτοις, πως από μια ελευθερωμένη κατάσταση του νου και μετά οι περιορισμοί είναι προαιρετικοί.

20. Ποιος πιστεύετε πως είναι ο χειρότερος χαρακτηρισμός για έναν ποιητή;
Καθεστωτικός γραφειοκράτης.
(Πονάει βέβαια και κείνο το «τελειωμένο ψώνιο», που σου προσάπτει ενίοτε η έφηβη κόρη σου…)

21. Πώς ορίζεται η ποίηση;
Η ποίηση, όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι, με τα χαρακτηριστικά της έρρυθμης, ελλειπτικής κι ανοιχτής επικοινωνίας, είναι μια διαδικασία με την οποία παραμένω σε εγρήγορση ως προς τη φυσική, πολιτική και πνευματική υπόσταση του ανθρώπου.