Poetry is the only adventure that’s worthwhile outside itself
Γιατί τα ελληνικά ανήκουν μόνο στην παρανάγνωση
Όταν γελιέται κανείς γελιέται πολύ
Poetry is the only thing that has a side
Δίχως ακμές και άκρες
If you know me you know what I mean
Τώρα μαθαίνω τη γλώσσα του Κονγκό και αναρωτιέμαι
Αν θα προλάβω να την τελειώσω
Γιατί δεν είναι ίδιο ένας κόσμος χωρίς ποίηση
Κι ένα κράτος χωρίς ποίηση ένα έθνος
Δεν αντέχει το outside itself γιατί ναι
Οι ποιητές λένε πλέον μία άποψη ποτέ δύο
Αν και οι απόψεις δεν έχουν να κάνουν με την ποίηση
Αυτός που φοβάται φοβάται πολύ και πίνω στην υγειά του
Ετούτο το ποτήρι
Ευτυχώς που υπάρχουν οι γυναίκες that’s worthwhile
Η ακτή των αθανάτων είναι γεμάτη αλεξίπτωτα
Και τα βιβλία γεμάτα ξόρκια για λιτανείες κακομοιριά Μπαχάμες
You know what I mean
Είναι όλα συγκρατημένα από τη Δεύτερη και την Τρίτη θέση
Ακόμη και από την Τελευταία
Η Ελλάδα δεν έχει πια ποιητές παρά μόνο απόψεις
Και η άποψη είναι σαν την κωλοτρυπίδα
Όλοι έχουν από μία.
(Τρίτη 28/7/2009)











«Η Ελλάδα δεν έχει πια ποιητές παρά μόνο απόψεις
Και η άποψη είναι σαν την κωλοτρυπίδα
Όλοι έχουν από μία»
Κωστάκης: Δεν… (σε τελική ανάλυση αν μη-δεν τότε τι άλλο πρέπει να κάνει ώστε να δεν;)
Γιωργάκης: Έφαγε τους χορτάτους αλλά αυτό το χαμόγελο μέχρι τα αυτιά των νηστικών, κάτι λέει, δε μπορεί… Άσε πάλι αυτό το επιχείρημα ότι χειρότερα από τον Κωστάκη δε γίνεται; Και αν; λέω AN;
Αλέκα: Έχω μια φωτό του Ιωσήφ ΒισαριόνοβιτςΤζουγκασβίλι, αλλά όσο και να τη βλέπω αυτό το μουστάκι, δεν… (ούτε η ΠΑΝΑΘΑ που με συνδέει με την Λιάνα δε σώζει τα πράγματα…)
Χέρι-χέρι: Αν ήμουν μεγαλομέτοχος των: ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ Α.Ε., ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΙ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ Α.Ε., ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΟΜΙΛΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ, δαγκωτό λέμε τώρα… αλλά δεν…
Αλέκος: Κάτι προβλήματα πρέπει να είχε με το Ειδικό Τέλος Ακίνητης Περιουσίας και είπε να ασχοληθεί με τα δικά του.
Κοιτάζω αυτό τον ομορφονιό τον Τσίπρα. Τελείως αχώνευτος δε λέω, αλλά αν είναι να μπει και να κοιτάει ο Γιωργάκης το 150 από κάτω, μπορεί και να κάνω πέτρα (μαύρη κατάμαυρη) την καρδιά… στο πολύ μπορεί πάντως…
http://www.avopolis.gr/theatre/default.asp?ID=276
κ.Πρίμπα
όπως είπε ο Thomas Pynchon, αν σε καταφέρουν να κάνεις τις λάθος ερωτήσεις τότε στ’ @ρχίδι@ τους οι απαντήσεις.
Όσο για το απόφθεγμα στην αρχή του σχολίου σας, έχω να πω ότι υπάρχει μια τεράστια διαφορά μεταξύ κωλοτρυπίδας και άποψης.
Την κωλοτρυπίδα μας την έδωσε η φύση ενώ την άποψη τα ΜΜΕ!
Ο Thomas Pynchon ομίλησε ορθώς ως αμερικάνος. Εμείς όμως εδώ ξέρουμε τη σωστή απάντηση (στο link που σας πέρασα) ακόμα και στις λάθος ερωτήσεις. Και να θέλαμε να την εγγράψουμε, είναι δύσκολο…
Φρονώ ότι ο Pynchon δεν ομιλεί ως αμερικάνος.
Αν ξέρουμε τη σωστή απάντηση γιατί είμαστε εδώ(έτσι) όπως είμαστε;
Όσο για το link, προσωπικά ψηφίζω Αρμένη και με τα δύο χέρια!
Διότι η απάντηση (ο νεοέλληνας ζηλεύει, φθονεί και προσπαθεί να αντιγράψει τον αδιέξοδο τρόπο ζωής του αμερικάνου) δεν εμπεριέχει τη λύση.
Κύριε Λειβαδά
Δεν συμφωνώ !
Μην ξεχνάς τι δεινά μπορεί να υποστεί
μία κωλοτρυπίδα σαν ξωκείλει .
Η άποψη στην καλύτερη περίπτωση
θα ξεχαστεί .
Το ποίημα αποκτά υπεραξία με την
ανάγνωση του κ. Μουζάκη , την
οποία υιοθετώ .
O Dirty Harry σε τι βοηθά έναν ποιητή, ποτέ δεν μπόρεσα να το καταλάβω, εκτός από την παρανάγνωση.
Read between the Magnum…
ΣΤΟ ΓΙΑΝΝΗ ΛΕΙΒΑΔΑ
Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΠΟΙΗΤΗΣ
Δεν υπάρχουν ποιητές
σ’ αυτή τη χώρα, ουρλιάζει
ένας ποιητής και το πρόσωπό του
ανάβει όπως οι εκατό
καύτρες των τσιγάρων του, καθώς
τα μαλλιά του χορεύουν στο άπειρο
μαλλιά προφήτη και το
στόμα του πληγή που την
ανοίγουν και την κλείνουν
μυριάδες στίχοι.
http://www.youtube.com/watch?v=0jTHNBKjMBU&feature=related
Ο μεγάλος Θανάσης Βέγγος σε μία απο της καταπληκτικές ταινίες του για να δείξει ότι ξέρει τέσσερεις αμερικάνικες λέξεις(δλδ πολλες σύμφωνα με το σενάριο) λέει
“Μέτρον γκόλντεν μάγιερ…”(MGM)
και ανταπαντώντας στο σχόλιο του άλλου ηθοποιού (δυστυχώς δεν θυμάμαι το όνομα του)
αρχίζει και βρυχάται σαν το λιοντάρι στην εισαγωγή κάθε παραγωγής αυτού του μαγαζιού απαρυθμόντας με τις κινήσεις του την τέταρτη.
(βλέπε χαρακτηριστικό βίντεο)
http://www.youtube.com/watch?v=ZuyMtWfcU98
Μου άρεσε πολύ κ. Λειβαδά το ελληνοκαφρέ ποίημά σας, καθώς και η άποψη που είχατε κρυμμένη μέσα σ’ αυτό. (Τα καλά ποιήματα είναι σαν τα σώβρακα). Ωστόσο θα ήθελα να σας πληροφορήσω πως στο Τσέρνομπιλ υπάρχουν συνάνθρωποί μας με έως και τρεις κωλοτρυπίδες , με αρκετούς όρχεις και μάτια δεκατέσσερα. Στο δε Ελλαδιστάν υπάρχουν άνθρωποι με οκτακόσιες απόψεις για το ίδιο ζήτημα, άρα δεν υπάρχει μονοσήμαντη σχέση ή αντιστοίχιση της άποψης με την τρυπίδα τους. Επομένως ,κατά τη γνώμη μου, η ατάκα σας θα πρέπει να συμπληρωθεί με τη λέξη “τουλάχιστον” ….”όλοι έχουν τουλάχιστον από μία.” (λωλοτρυπίδα ή από μία άποψη ενίοτε).
Σημειωτέον βέβαια ότι η παράλειψη, έστω, μιας τέτοιας λέξης, δεν στερεί από το ποίημα την ολιστική του αξία, ούτε το απογυμνώνει από την αισθησιακή του φορεσιά και απ’ τις ωραίες εικόνες του. (αχ και νάμασταν κακομοίρηδες στις Μπαχάμες!).
Πάντως εγώ δεν συμφωνώ πως “η Ελλάδα δεν έχει πια ποιητές παρά μόνο απόψεις”, αντίθετα εγώ πιστεύω πως η Ελλάδα είναι γεμάτη “ποιητές” που δεν έχουν καμιά άποψη.
Και πολλοί από αυτούς και καμμιά ευαισθησία. Αυτά από μένα , που έχω κι εγώ τουλάχιστον από μία…
Χάρηκα για τη γνωριμία. Καλή συνέχεια.