Το Ποιείν, ευαίσθητο πάντα στους αέρηδες που φυσάνε κατά τον πολιτισμό,
μαζί με τα συγχαρητήριά του, παραθέτει και μια επιλογή στίχων της κας
Άντζελας Γκερέκου.
Η ανάρτηση αφιερώνεται στη μνήμη του Μάνου Χατζιδάκι
που γύρευε αστροναύτες χωρίς επιστροφή.
Αυτοκολλητάκι μου
Μέρα και νύχτα, πρωί και βράδυ
με φως, με σκοτάδι, πάντα μαζί
και δε χωράει τίποτε άλλο
ανάμεσά μας για μια ζωή.
Αυτοκολλητάκι μου να το θυμάσαι
το καρδιοχτυπάκι μου για πάντα θα ‘σαι
και πια το ξέρω, εμείς οι δύο
χώρια δε ζούμε ούτε λεπτό
αυτοκολλητάκι μου σε αγαπάω.
Χαρά και κλάμμα, γέλιο και δάκρυ
στου κόσμου την άκρη πάντα μαζί
και δεν τ’ αλλάζω με τίποτ’ άλλο
εσένα θέλω για μια ζωή.
Αυτοκολλητάκι μου να το θυμάσαι
το καρδιοχτυπάκι μου για πάντα θα ‘σαι
και πια το ξέρω, εμείς οι δύο
χώρια δε ζούμε ούτε λεπτό
αυτοκολλητάκι μου σε αγαπάω.
Όταν αγγίζουν τα κορμιά ΠΏΠΎΠ΄Ρ�ΠΎΡ�ΠΈΡ�Ρ� Π½Π° Ρ�Ρ�Ρ�Ρ�ΠΈΠΊΠΈ ΠΆΠ΅Π½Ρ� Ρ�ΠΎΡ�ΠΎ
Όταν αγγίζουν τα κορμιά
μην κάνεις ερωτήσεις
πάψε, σταμάτα να μιλάς
μη θέλεις εξηγήσεις,
πάψε, σταμάτα να μιλάς
μη θέλεις εξηγήσεις.
Άφησε τον έρωτά σου να σου μιλήσει
μόνο εκείνος θα σου πει,
αυτός θα σου εξηγήσει.
Όταν συμβαίνει ο έρωτας
αφήσου, μην τρομάξεις,
ξέχνα τα όλα, πέταξε
μαζί του κι όπου φτάσεις,
ξέχνα τα όλα, πέταξε
μαζί του κι όπου φτάσεις.
Άφησε τον έρωτά σου να σου μιλήσει
μόνο εκείνος θα σου πει,
αυτός θα σου εξηγήσει.
Αχ έρωτα
Είναι κάποια στιγμή που ο ένας τον άλλον αγαπάει,
βαθειά κοιτιώμαστε,
Θεοί γινόμαστε και τότε ο χρόνος δε μετράει,
βαθειά κοιτιώμαστε,
Θεοί γινόμαστε και τότε ο χρόνος δε μετράει.
Κι εκεί που το μυαλό μας σταματάει
το πιο όμορφο ταξίδι ξεκινάει,
εκεί που το μυαλό μας σταματάει
το πιο όμορφο ταξίδι ξεκινάει.
Αχ έρωτα, αχ έρωτα.
Είναι κάποια στιγμή που κάνει το βλέμμα να μεθάει,
μαζί αγαπιώμαστε,
ένα γινόμαστε και το ταξίδι αλλού μας πάει,
μαζί αγαπιώμαστε,
ένα γινόμαστε και το ταξίδι αλλού μας πάει.
Κι εκεί που το μυαλό μας σταματάει
το πιο όμορφο ταξίδι ξεκινάει,
εκεί που το μυαλό μας σταματάει
το πιο όμορφο ταξίδι ξεκινάει.
Αχ έρωτα, αχ έρωτα.
Αλήτη έρωτα
Αλήτη έρωτα και πάλι με διάλεξες,
αλήτη έρωτα και πάλι με πλάνεψες.
Νικητής και νικημένος τραγουδάω ξανά,
τι κι αν μ’ έχεις νικήσει, τι κι αν μ’ έχεις κερδίσει,
τώρα ζω για ‘κείνη πια, τραγουδώ για ‘κείνη πια.
Αλήτη έρωτα και πάλι με κέρδισες,
αλήτη έρωτα και πάλι με μέθυσες.
Νικητής και νικημένος τραγουδάω ξανά,
τι κι αν μ’ έχεις νικήσει, τι κι αν μ’ έχεις κερδίσει,
τώρα ζω για ‘κείνη πια, τραγουδώ για ‘κείνη πια. ( χ2 )
Η δικιά μου Παναγιά Ρ�Π²Π°Π΄Π΅Π±Π½Π°Ρ� Π΅Ρ�ΠΎΡ�ΠΈΠΊΠ°
Βλέμμα μελαγχολικό της Παναγιάς,
πάρε με ταξίδι όπου πας,
άσε με να μπω, να ονειρευτώ,
μέσα στο βυθό σου να χαθώ.
Είσαι η δικιά μου Παναγιά
που όλα τα μπορείς με μια ματιά,
μακριά σου γίνομαι μικρός,
πάρε με να νιώσω σαν Θεός.( χ2 )
Βλέμμα μου θλιμμένο, αγγελικό,
ξέρεις πόσο πόνεσα κι εγώ,
πάρε μ’ από ‘δω, μάθε με να ζω,
μόνο εσένα ξέρω ν’ αγαπώ.
Είσαι η δικιά μου Παναγιά
που όλα τα μπορείς με μια ματιά,
μακριά σου γίνομαι μικρός,
πάρε με να νιώσω σαν Θεός.( χ2 )











Θεέ και Κύριε! Τι αυτοδυναμία είναι και τούτη!
Μπράβο συντρόφισσα Αγγέλα! Πράσινη ασφαλώς θα είναι κι η ανάπτυξη στον πολιτισμό, αλλά από τη μούχλα φοβάμαι! Και σανοτερα Αγγέλα!!!
Κυθραίε η Αγγέλα καλά είναι, από τον Αγγέλου έχουμε καιρό να λάβουμε νέα. Ξέρεις κάτι;
ερωτα αλητη
βασανιζεις τους ρεμπετες
τους ξενυχτηδες
τους βασανιαρηδες
αχ ερωτα εισαι παλιοπαιδο
Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού
Υπουργός: Παύλος Γερουλάνος
http://www.pasok.gr/portal/resource/contentObject/id/c108a135-0b26-4189-a797-7431fd708bf4
Υφυπουργός: Αγγελική Γκερέκου
Αυτό που με προβληματίζει δεν είναι τόσο το κατάλληλο ή μη της κας Γκερέκου (τέλος πάντων έχει και μια παιδεία σχετική με το χώρο και θα τη δούμε) όσο το βιογραφικό του Υπουργού σε συνάρτηση με το νέο τίτλο (που υποθέτω καθορίζει και τη στρατηγική) του υπουργείου…
Υπο-μονή, αδελφέ Σώτερ, καταπώς πάνε τα πράγματα δικαιούμαι να αντιγράφω [κακούς]στίχους του 1952:
“Θυμάσαι, φίλε μου,φίλε μου,/ που βημάτιζες μες το παλάτι σου/νέος, ωραίος, ευθυτενής,/που βημάτιζες μόνος μες το παλάτι σου/ μετρώντας το ρίγος της ευτυχίας σου./Περίμενες την αγαπούλα,/μα ποιαν αγαπούλα, ω!”.
Καλή ξαστεριά σε όλους.
Ο Γερουλάνος θα συμμαζέψει το υπουργείο. Εδώ είμαστε. Η καλλιτεχνική πιάτσα στην Ελλάδα είναι τόσο γραφική που μόνο ένας άνθρωπος που θα εστιάσει στα οικονομικά μπορεί να προσφέρει θετικό έργο στον Πολιτισμό. Ο ένας βρίζει και καρφώνει τον άλλο στα πολιτιστικά στέκια, τις εφημερίδες και τα κανάλια. Νομίζω ότι έχει την εξυπνάδα ο Γερουλάνος να μην τους λάβει καθόλου υπ’ όψιν του και να κάνει τη δουλειά του.
Η Γκερέκου, αν εξαιρέσεις ότι αγάπησε τον Τόλαρο, και αλλοίωσε το προφίλ της, ηθοποιός είναι και αρχιτεκτόνας. Τώρα τα στιχάκια που έγραφε μες την καψούρα για τον Τόλαρο, ε δεν προοικονομούν και την πορεία του Πολιτισμού από δω και πέρα.
Αγαπητοί συνομιλητές,
Να ευχηθώ και εγώ με τη σειρά μου καλή επιτυχία στον Υπουργό και την Υφυπουργό, να δούμε καλύτερες μέρες γιατί απο τον πολιτισμό βγάζόυμε το ψωμί μας!
Και να τους αφιερώσω ένα ποίημα μου:
Κινούμενη άμμος
Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2008
10:00 μμ
Πάνω στην άμμο χτίζουμε
όλη τη ζωή μας.
Βάζουμε τα καλά μας,
μα και τα δυνατά μας.
Φίλους, αδέλφια και παιδιά
καλούμε να συμμετέχουν,
στο θέατρο που μάθαμε
να παίζουμε και να προσέχουν.
Το νόημα της ύπαρξης
αλλού τοποθετούμε,
σε υλικά και εφήμερα
χωρίς να το σκεφτούμε.
Κάνουμε λέμε το σωστό
αυτό που μας καλύπτει,
και μας προβάλει στο κοινό
που μας ανακαλύπτει.
Κινούμενη άμμος η ζωή μας,
αν μια στιγμή αφαιρεθείς,
παρασυρθείς, ξεφύγεις,
μπορεί και να χαθείς.
Αν κάτσεις μόνο και σκεφτείς
και την αφουγκραστείς
τα πιο απλά σου βήματα
σε οδηγούν σε αισθήματα
που πίστευες ότι είχες κατακτήσει.
Τώρα μονάχος στέκεσαι
χαμένος σε μια φάση
και προσπαθείς να αναστηθείς
μέσα από μια φράση.
Κινούμενη άμμος η ζωή μας…..
Για να δούμε πόσο θέλουμε τελικά να αλλάξουν τα πράγματα?!
“Σεβασμό στον Τόλη.
Δεν ξεπούλησε τίποτα, όπως οι χάι κουλτουριάρηδες, αυτά τα ανδρείκελα έξω από το υπουργείο, με το αριστερό παρελθόν και τα δεξιά χέρια…
Δεν του φτάνουν ούτε στο δαχτυλάκι… αυτός είναι λαϊκή αριστοκρατία, κι αυτοί δυσκοίλιοι…”
Κύριε Μίχο είστε σίγουρος οτι και τώρα δεν θα ξεπουλήσει τίποτα; 5,5 εκ. ευρώ και μια χήρα υπουργική θέση πώς ξεχρεώνονται;
Η λαϊκή αριστοκρατίας μας κατέστρεψε…
Ο κατάλογος είναι μακρύς όσο και το χέρι τους.
Τη βραχεία μνήμη μας φοβάμαι…
Ο καθένας στο μαγαζί του ξέρει τι παίζει. Έχει γίνει όμως έτσι το νταλαβέρι που όλοι είναι ψιλομπλεγμένοι. Ψιλομπλεγμένοι δεν σημαίνει ότι τα πήραν- λίγοι είναι αυτοί, αλλά ότι είναι απέναντι στον νόμο. Αλλιώς δεν λειτουργείς. Πήγαινε σπίτι.