ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28 ΜΑΡΤΙΟΥ ώρα 18.00
ΛΑΛΟΝ ΥΔΩΡ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΕΙΡΑΣ ΒΙΒΛΙΩΝ Παρουσίαση των νέων βιβλίων της σειράς ΛΑΛΟΝ ΥΔΩΡ των εκδόσεων ΤΥΠΩΘΗΤΩ. Η σειρά γεννήθηκε το 2002 με τη φιλοδοξία να στεγάσει όσες περισσότερες διαφορετικές σύγχρονες ποιητικές γραφές – να γίνει δηλαδή ένα είδος “τρέχουσας καταγραφής” και συγχρονικής ανθολόγησης των ελληνικών ποιητικών τρόπων. Είσοδος ελεύθερη
Καλημέρα, εγώ σας περιμένω αύριο στον Ιανό κι ελπίζω να γνωρίσω από κοντά όσους δεν έχω γνωρίσει ως τώρα.
Α! Και αυτή τη φορά δεν πιστεύω να αναρωτηθεί κανείς γιατί δεν θα απαγγείλω εγώ;
(Τα δικά μου θα τα διαβάσει ο Γιώργος Κεντρωτής και τον ευχαριστώ και εδώ δημόσια)
Εύχομαι Καλή Επιτυχία, κυρία Κολοτούρου, και συνέχεια, τόσον σε εσάς, όσο και στους λοιπούς παραγωγούς λαλόντων υδάτων! Εγώ, βρίσκομαι μακρυά, δυστυχώς και λυπάμαι ειλικρινά που δεν θα μπορέσω να παραβρεθώ. Εχω, όμως, δίπλα μου τον Σημαδεμένο του Γαλάτη, της ιδίας σειράς, και είναι πραγματικά να συγκινείται κανείς με αυτές τις γεμάτες ευαισθησία και πραγματική αγάπη υπέρ της ποιήσεως προσπάθειες, σε καιρούς καθόλου μα καθόλου ποιητικούς…Πάντα τέτοια!
…παρ’ όλες, όμως, τις βέβαιες ευχές μου (και συγχωρήστε μου την ενδεχόμενη, αθέλητη, κακεντρέχεια), είμαι σίγουρος ότι η εκφορά του ποιητικού σας λόγου από τον Γιώργο Κεντρωτή πρόκειται να αγνοήσει την δεδομένη μονοτονικότητα των εκδοθέντων στίχων σας.
λέμε να πάμε σε αυτή την εκδήλωση υπέρ της ποίησης. ενδιαφέρουσα σειρά και προσπάθεια γενικότερα από τις εκδόσεις Γ. Δαρδανού.
Καλή επιτυχία σε όλους τους “ποιητικά” εμπλεκομένους και καλή (και ουσι”ώδη”) βραδιά να έχετε…
Αλλά σήμερα είναι μέρα θρήνου. Απορώ πως γίνονται εκδηλώσεις. Έφυγε ο Λιάγκας από το Star…ύστερα από 4 χρόνια. Πένθος.
Με αφορμή την ευχή του κ. Αραβανή να πω ότι οι ΠΟΙΗΣΕΙΣ και οι ΠΑΡΟΥΣΙΕΣ της κ.
Κωλοτούρου και του κ. Ανδρανάτου κατέστησαν τη χθεσινή βραδιά ουσιώδη και ουσι “ώδη”.
κ. Κωλοτούρου, κ. Ανδριανάτε
Συγχαρητήρια .
Αγαπητε Fuji , σας ευχαριστώ θερμά για το σχόλιο, αλλά και που ήσασταν εκεί εχθές, κι ας μην συστηθήκαμε/γνωριστήκαμε μεταξύ μας.
Οσο για το επίθετο, επιτρέψτε μου μια μικρή διευκρίνηση: μπορείτε βέβαια να το γράφετε όπως θέλετε, αλλά επειδή μάλλον έχει ιταλική ρίζα (Colonduro) πράγμα που ακόμα το ψάχνω βέβαια, στην ταυτότητά μου είναι γραμμένο με τέσσερα όμικρον.
Αγαπητή κ. Κολοτούρου,
ειλικρινά ζητώ συγγνώμη για την παραδρομή. Μπορείτε κι εσείς, αν θέλετε , να με αποκαλείτε “αγαπητή”.
Ας επαναλάβω σε προσωπικότερο τόνο το θαυμασμό μου προς την ποίησή σας , την εξαιρετικά ευαίσθητη και ρυθμική. Αμφότερες δε οι αρετές επικράτησαν και διαχύθηκαν στην αίθουσα κατά τη χθεσινή απαγγελία ,δεδομένου του “φιλτραρίσματός” των ποιημάτων σας από τον προσωπικό τόνο του απαγγέλοντος. Σαφής απόδειξη της αντκειμενικής υπόστασης των χαρακτηριστικών αυτών.
Και πάλι Συγχαρητήρια!
Σας ευχαριστώ λοιπόν αγαπητή Fuji. Και μια και θίξατε κι εσείς το θέμα της απαγγελίας από τον κύριο Κεντρωτή, όπως και ο κ. Λυκοτραφίτης πιο πάνω (τον οποίον ξέχασα να ευχαριστήσω), πρέπει να πω ότι δυστυχώς δεν μπορώ να αντιληφθώ πως ακριβώς προσλαμβάνουν οι ακούοντες την κάθε απαγγελία, είτε του κ. Κεντρωτή ή και των άλλων.
Εγώ, αναγκαστικά, έχω έναν εσωτερικό τρόπο απαγγελίας σε κάθε περίπτωση, που δεν μπορώ να ξέρω σε ποιό βαθμό αντιστοιχεί στην πραγματικότητα. Ακριβέστερα, στη δική σας πραγματικότητα. Ελπίζω ότι κάπου θα τέμνονται οι πραγματικότητές μας πάντως!
Αγαπητή κ. Κολοτούρου,
αυτό που σίγουρα μπορώ να πω είναι ότι όχι απλώς τέμνονται αλλά ΕΠΙΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ οι πραγματικότητες μας, γιατί ΑΥΤΕΣ είναι τα ποιήματά σας και όχι οι εκάστοτε απαγγελίες τους .
Στα ποιήματά σας λοιπόν συναντιόμαστε
με τον πλέον εύηχο, εύγλωττο.ουσιώδη και αποτελεσμστικό τρόπο, συνάντηση για την οποία θερμά σας ευχαριστώ.
Την ΚΑΛΗ μέρα μου.
Ευχαριστώ και πάλι. Την επόμενη φορά που θα με πετύχετε σε κάποια εκδήλωση, μιλήστε μου αν θέλετε, εγώ θα το ήθελα πολύ.
Φτάνει πια με τη μοναχική ανάγνωση, ας επιστρέψουμε σε καιρούς όπου η πρόσληψη της ποίησης δεν ήταν μόνο αυστηρά ιδιωτική όπως τείνει να είναι σήμερα.
Είναι ανάγκη μερικές φορές οι κόσμοι μας να συναντιώνται, να επικαλύπτονται όπως λέτε κι εσείς.
Αγαπητή κυρία Κολοτούρου,
από τον διάλογο με τον /την Fuji (γιατί, άραγε, τα βουνά είναι άλλοτε αρσενικά -Κίσσαβος- κι άλλοτε θηλυκά -Γκιώνα-;) βλέπω, με ικανο-ποίηση ότι προκαλέσατε αίσθηση, όπως λένε. Η ποίησή σας τούλάχιστον, που είναι και το ζητούμενο.
Ενώ, όμως, δεν είχα πρόθεση να επανέλθω σε ένα μάλλον ατυχές φραστικό μου πυροτέχνημα, με προκαλείτε , καλή μου, και ως εκ τούτου, επανέρχομαι για να διευκρινίσω ότι δεν ήθελα να θίξω το θέμα της απαγγελίας των ποιημάτων σας από τον Γιώργο Κεντρωτή αλλά να υπογραμμίσω το γεγονός της εκ του παραλλήλου υγιούς πλην ανισοβαρούς για την αισθητική μου συνυπάρξεως στον ίδιο εκδοτικό κόλπο του Τυπωθήτω τόσον μονοτονικών όσο και πολυτονικών εκδόσεων.
Κι επειδή τυγχάνει να είναι ο κ. Κεντρωτής αυτός που , υποθέτω, επέβαλε το πολυτονικό ακόμη και στην έκδοση των μεταφράσεών του απ’ τον Μαγιακόφσκι, εκτός απ’ την δική του φυσικά, είναι να υποθέσει κανείς από εμάς , τους αναγνώστες – έρμαια των εκδοτικών επιλογών, ότι το λάλον ύδωρ έχει αφήσει σε εσάς, τούς δημιουργούς, όπως ήθελε κι ο Μπόρχες, μια δυνητική ευχαίρεια, την οποία εσείς δεν θελήσατε ή δεν μπορέσατε να εκμεταλλευτείτε…
Κρίμα! Γιατί αν το είχατε κάνει, θα ξέρατε τώρα με μεγαλυτέρα βεβαιότητα γιατί το Κολοτούρου πρέπει να γράφεται με τέσσερα και όχι με τρία όμικρον!
…ευχΕρεια…ζητώ συγνώμη!
Νομίζω πως τα ”ΑΝΟΜΗΜΑΤΑ” της κ. Κολοτούρου θα έπρεπε να προσεγγίζονται με μια up tempo διάθεση ερμηνείας. Η αργή προσέγγιση τα εξουθενώνει (και, εν προκειμένω, τα εξουθένωσε).
Ασχέτως, η κ. Κολοτούρου ήταν ό,τι καλύτερο της βραδιάς.
Πλήθος κόσμου φωνασκούσε και αστεϊζόταν βαναύσως καθόλη τη διάρκεια της εκδήλωσης-γι’αυτό, δεν είπε κανείς τίποτα. Ίσως άρεσε. Σε μένα όχι.
Οι στίχοι του Τίτου Πατρίκιου-στο τέλος-μου θύμισαν πού βρίσκομαι.