(N.Eγγονόπουλου)
Τι να με περιμένει ακόμα
Τι να με περιμένει ακόμα
Όλα μου λες τα γνώρισες
Μαχαίρι κάρφωσες στο χώμα
Κι όσα έζησες ξεχώρισες
Σαν είδες τότε τα χαμένα
Που μια ζωή αθροίζουνε
Στράφηκες δίπλα στα σπαρμένα
Να δεις πόσο αξίζουνε
Τι να με περιμένει ακόμα
Όλα μου λες τα χόρτασες
Διάπλατα άνοιξες το στόμα
Κι όσα δεν είπες φώναξες
Άκουσες τότε τα κρυμμένα
Που μια ζωή θυμίζουνε
Σκέφτηκες ξάφνου τα ειπωμένα
Ποιανού ζωή νʼ ορίζουνε;
μπορεί να περιμένει τον άλλο αιώνα κανείς
κι αυτό μια αναμονή είναι που μας την θυμίζει
βέβαια η διερχόμενη μυρωδιά του αλλά
τυχαίνει να χουμε αρπάξει χειμωνιάτικο συνάχι
όχι στις αμυγδαλίτιδες λοιπόν και
όχι σε αυτούς που τραγουδούνε
τον πόνο μας σε χαλασμένο πιάνο
όπως έχει πει κι ένας ποιητής
Έλα ντε ποιανού;
Καλή χρονιά και χρόνια πολλά σε όλους μας!!!
Πολύ ωραίο. Θα άξιζε να μελοποιηθεί πιστεύω.
Λίγο με τα “σπαρμένα” διαφωνώ, θα το έβαζα “χτισμένα” μια και είμαστε παιδιά της πόλης οι περισσότεροι – εκτός κι αν γίνεται έμμεση αναφορά στις φωτιές του καλοκαιριού και στην ερήμωση της υπαίθρου.
Καλή χρονιά!
Κατά τη γνώμη μου, από τα καλύτερα του Σπύρου Αραβανή που έχω δει. Θα συμφωνήσω με τη Σοφία ως προς τη μελοποίηση. Θα βρει τον δρόμο του. Μετά τον στίχο θα έρθει και η μουσική.
Βολκώφ
Και που σαι ακόμα! Όλα πρέπει να τα περιμένουμε … Πολύ όμορφο! Πολύ πολύ όμορφο! Και συμφωνω με τους προ…γράψαντες ότι θα ήταν υπέροχο τραγούδι. Σαν να το ακούω… Να σαι πάντα καλά και να δημιουργείς!
Καλή χρονιά , να μας πάνε όλα καλά!