
1.
Εσύ, για πρώτη φορά στη ζωή μου
εσύ είσαι η μουσική
που θα ντύσει τη σάρκα
και τα κόκκαλά μου
την απεχθή μου γύμνια
γιατί μόνο οι γυμνοί που είναι μόνοι τους
φαίνονται άσχημοι.
Τα μάτια που μας κοιτάζουνε
μας κάνουνε ωραίους.
2.
Ανοίγεις δρόμους
μέσα μου,
χαράς αβάδιστης.
3.
Χρυσοθήρας από ετών
έψαχνα το θησαυρό
το πολύτιμο μέταλλο
το ανακάλυψα
μόνον όταν έπιασα τον αριστερό σου
αστράγαλο.
4.
Η μοναδική λέξη ¨τώρα¨
Τώρα που πετάμε πάνω από τον ισημερινό
τώρα που το φως τρέπεται σε άτακτη φυγή
και η νύχτα μοιάζει να κυνηγάει τη μέρα
και το σκοτάδι έχει ήδη καταλάβει το μισό ημισφαίριο
τώρα που μια στάλα φως έχει κρυφτεί στα μάτια σου
τώρα είμαι έτοιμος να σʼ αγαπήσω
μισή στη σκιά σε χαιρόμουνα και μισή μες στον ήλιο
γιʼ αυτό σήμερα σε τράβηξα υπό τη σκέπη του ήλιου
να μοιραστούμε τη χαρά μιας ηλιόλουστης μέρας
άλλοτε θαλερή και άλλοτε σκιερή.
5.
Πριν ασημώσω το στόμα σου
σαν φιλμ να ξετυλίγεται προς τα πίσω
πρέπει να τραγουδήσω τη γλώσσα σου
από κάτω προς τα πάνω
έως τις θηλές και το στέρνο μου
και το πλευρό που έκλεψε ο δημιουργός
μισός αιώνας ζωής
και δεν το είχα ανακαλύψει
πριν ασημώσω τα χείλη σου
μου αποκάλυψες από ποιο πλευρό βγήκε
η γυναίκα
6.
Δεν έχω μνήμη
Με γέννησες εσύ
μόνο σε σένα πιστεύω,
στη ρόγα του αριστερού σου βυζιού,
το δεξί σου βυζί ολόκληρο,
την ατσαλάκωτη κλείδα σου,
το μήλο στο λαιμό σου το ατρύγητο.
Πιστεύω στο μέτωπό σου,
στο τσουλούφι των μαλλιών σου
που πέφτει πάνω στα ματάκια σου
και μπλέκεται στα φιλιά μας
Πιστεύω στην καρδούλα σου
μόνον όταν κτυπάει πάνω στη δικιά μου
7.
Οι κάτασπροι γλουτοί σου
τέλος του Νοεμβρίου
με το λευκό της χιώνος
να μʼ απειλεί πανταχόθεν..
Δες το φεγγάρι τώρα! Με καλούν να δω
πανέμορφοι οι γλουτοί σου
φεγγάρια καλοκαιρινά
μες στα πρόθυρα του χειμώνα
καθώς ο ήλιος μας έκαψε πολύ και τους δύο
αλλά το αντιλαμβάνομαι
μόνον όταν σου βγάζω
τα γαλλικά σου εσώρουχα,
τα μυστικά εσώψυχα
φθινοπωρινής πανσελήνου!
Δες το φεγγάρι τώρα! Πανέμορφο.
Το Ποιείν εύχεται καλή χρονιά με υγεία (πνευματική…όσο το δυνατόν) και χαρά σε όλους τους συνεργάτες-αναγνώστες-επισκέπτες-φίλους και εχθρούς του. Από σήμερα και για τις επόμενες μέρες θα δημοσιευτούν ανέκδοτα κείμενα συνεργατών του, ως ποδαρικό για την καινούρια χρονιά. Ευχαριστούμε τους συνεργάτες για την παραχώρηση των κειμένων τους.
Ποιείν
Σωτήρης Παστάκας-Σπύρος Αραβανής










Καλη χρονιά σε όλους μας!
Μ’ αρέσει ιδιαίτερα το 5.
Επίσης, βρίσκω άπαιχτη τη φωτογραφία. Ωραίο ξεκίνημα για μια δημιουργική χρονιά…
στα δυο
στα τέσσερα
στα οχτώ
φως αναμειγνιόμενο
και πάλι άπαν
όπως ερωτάς
όπως έρωτας
Χρόνια Πολλά στο Ποιείν και στους συνεργάτες του
και πολλά γλυκά κατάγματα ποίησης
άνευ ιάσεως
με αγάπη
Ξένος
Καλή Χρονιά!
Συνταιριασμένα στίχοι, φωτό αλλά κι ο τίτλος ! ιδιοφυές το διπλό αυτοκόλλητο στο ΜΕ!!!