Σήμερα Κυριακή
δεκαέξι Σεπτεμβρίου
του σωτηρίου έτους 2007,
κατέλαβα το έτερον ήμισυ
του καναπέως. Στο άλλο μισό
της φωτογραφίας
βλέπετε το γάτο μου
να ψηφίζει λευκό.
Σοφία Κολοτούρου:
Ο ΓΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΣΤΑΚΑ
Οι γάτες, πάντοτε έχουνε σοφία.
Κι είναι και κάτι γάτοι πονηροί,
που οσμίζονται αμέσως τον μαλάκα,
έχουνε θέση κι άποψη, ευφυϊα.
Ψήφο δεν χαλαλίζουν μια στιγμή-
καθώς ο άσπρος γάτος του Παστάκα.
Να ευχηθώ και δημοσίως τα χρόνια μου πολλά στην Σοφία μας, από τους ευγενέστερους ανθρώπους του διαδικτύου. Να είσαι πάντα γερή και εμπνευσμένη. (για τη γιορτή της, 17/9/07)
Σοφία χρόνια πολλά
Σαιτάρχα …. ο ισπανόφωνος γάτος σας θα χρειαστεί επειγόντως ματσακόνι … ένα χέρι ντούκο και για χρώμα βλέπουμε …. συστήνω αμιάντου….
Ευχαριστώ όλους για τις ευχές. Η έμπνευση, κατά τη γνώμη μου, χρειάζεται οπωσδήποτε την αλληλεπίδραση με τα γεγονότα, και κυρίως με τους ανθρώπους (καμιά φορά και με τις γάτες), και είμαι πραγματικά χαρούμενη που μπορούμε και αλληλεπιδρούμε εδώ στο Ποιείν.