INGMAR BERGMAN
( 14 / 07 / 1918 – 30 / 07 / 2007 )
Έβδομη Σφραγίδα ( 1957 )
———————————————————-
MICHELANGELO ANTONIONI
( 29 / 09 / 1912 – 30 / 07 / 2007 )
Blowup (1966 )
———————————————————
Ας μιλήσει η ποίηση της εικόνας των δύο δημιουργών….
Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης
Τραγικό δεν είναι πάντως ότι και στα δύο παραπάνω στιγμιότυπα έχουν να κάνουν με την πρώτη “επαφή” με τον θάνατο; (κατά σύμπτωση ανέβασα χθες τα ανάλογα αποσπάσματα)
Blepw tis 2 fotografies san to afhghma toy kalokairioy…grapste tis entyposeis sas…na ftiaksoume mia syllogiki istoria
Ωραία, ας κάνω εγώ την αρχή:
ΜΠΕΡΓΚΜΑΝ – ΑΝΤΟΝΙΟΝΙ
Στ’ αλήθεια, δεν το σκέφτομαι με λύπη∙
ως λύτρωση συχνά ή σαν παιχνίδι.
Στου Μπέργκμαν τη σκηνή, να παίζω σκάκι-
ο Θάνατος προβάλλει από την κρύπτη
κι εγώ κερδίζω τα φτερά για το ταξίδι.
Θνητό μου σώμα, θα σ’ αφήσω στο σαράκι,
στη φαντασία να γερνάς τ’ Αντονιόνι.
Της Τύχης μας καλεί ο σκηνοθέτης
και μέσα από παράξενες συμπτώσεις
στο θάνατο φορές μας ζευγαρώνει
-θαρρείς γιατί το ζήτησε ο συμπαίχτης
και τη σκακιέρα πρέπει εσύ να παραδώσεις.
10/8/2007