Ιωσήφ Ιωσηφίδης, 3 ποιήματα σε 4 γλώσσες

ΔΑΚΤΥΛΑ ΤΥΦΛΑ

Στον Πάμπλο Νερούδα

Ακούω και ξεχνώ, βλέπω και θυμάμαι,
πλάθω και κατανοώ – Κομφούκιος

Μόνο περήφανος ένιωθα για τα δάχτυλά μου,

σαν μετρούσαν χρήματα, χτήματα, βλήματα
κι έδειχναν τον αθώο του αιώνα αντί τον απατεώνα,
σαν υπέγραφαν για πόλεμο κι έσβηναν την ειρήνη,
σαν τράβαγαν, έσπρωχναν, ένευαν ή κούρδιζαν
κι έσφιγγαν, έστριβαν, στραγγάλιζαν,
σαν έκλεβαν και έκρυβαν τεκμήρια τόσα
και πίεζαν το κουμπί να προξενήσουν δεινά.

Τότε ήρθες και πήρες απαλά τα δάχτυλά μου
να τα μάθεις πώς να εφάπτονται μαγικά στα δικά σου,
να προσγειώνονται ομαλά στη γεωγραφία της αγάπης,
να ταξιδεύουν χαρωπά απʼ τη φτέρνα στην κορφή σου
να δονούνται με το λίκνισμα της μέσης σου,
να απλώνουν απέραντα στο στήθος σου
και στην ακτή των χειλιών σου, που διψούν για φιλί.

Μα τα δάχτυλά μου είναι αθώα να δουν το μη ορατό,
τυφλά ακόμα νʼ αγγίξουν τη δροσιά της φλόγας
των ματιών σου, να δουν και νʼ αγγίξουν
το εντός σου χαμόγελο, τυφλά να αγναντέψουν
το εντός σου αστέρι, να το χαϊδέψουν,

τυφλά να αναβλέψουν, να καταδείξουν,
να καταμετρήσουν ένα τέτοιο πράγμα θείο.

Λευκωσία/Κύπρος (Μάρτης, 2006)

BLIND FINGERS

To Pablo Neruda

I hear and forget, I see and remember,
I do and understand – Confucious

I only felt proud of my fingers

when they counted money, properties, missiles
and pointed the centuryʼs innocent, not the crook,
and signed to let war started and peace written off,
when they pulled, pushed, nodded or winded,
when they squeezed, twisted, straggled,
when they robbed and hid the evidences
and pressed the button to cause destructions.

Then you came and softly took my fingers,
you taught them to touch yours in a magic way,
to touch down smoothly on the geography of love,
how to travel joyfully from your heel to your top,
to vibrate in tune with the swinging of your waist,
to stretch out spaciously on your breast
and on the coast of your lips, that await a kiss.

Yet, my fingers are naive to see the invisible beauty;
they are still blind to touch the dew of the flame
in your eyes, to see and touch upon your inner smile,
blind to stare at your inner star and caress it,

blind to see, point and count such a gorgeous thing.

Joseph Josephides

Nicosia/ Cyprus ( March, 2006 )

Collection of Poems : WAY Cʼ

Τ Ο Π Α Ρ Α Θ Υ Ρ Ο

Άπλωσε το χέρι κι άνοιξε το παράθυρο,

ίσως το δρασκελίσει μια αχτίδα,
τεθλασμένη, από αντανάκλαση,
ένα άστρο που υπόσχεται αλλαγή.

Άνοιξε το παράθυρο,

ίσως κυτάξει μέσα ένας βιαστικός,
μια ωραία που τη ραίνει η βροχή,
μια χελιδόνα που χασε το μικρό της.

Άνοιξε το παράθυρο,

ίσως φανεί η μπάλα των παιδιών
η φωνούλα τους ίσως σκαρφαλώσει
ένα κλαρί που λυγίζει, ένα γατί.

Άνοιξε το παράθυρο,

κι ας εισβάλει κύμα σκόνης, χαλαζιού,
μια σκιά ή η σκιά της, δύο που γίναν μία,
ή έστω μια σκιά που σκιάζει μιαν άλλη.

Άνοιξε το παράθυρο,

ακόμα κι αν η πόλη αποκοιμήθηκε,
ακόμη κι αν η πόλη αποδήμησε,
ακόμη κι αν δε φαίνεται ποιο απʼτα δυο.

Άπλωσε το χέρι κι άνοιξέ μας το παράθυρο.

Στη θέση του θα υπάρχει μια ζωγραφιά
κρεμμασμένη, κι ας μας κυτάζει αμίλητα.
Τουλάχιστον θα γεμίζει τον άδειο μας τοίχο.

Καρλοβιβάρι-Πράγα, Αύγουστος 2002

Τ Ο Π Α Ρ Α Θ Υ Ρ Ο
T H E W I N D O W

Joseph Josephides
Own translation

Stretch your hand and open the window,

maybe a sunbeam drops in,
in a zigzag way, by reflection,
maybe a star promising a change.

Open the window,

perhaps a person in rush drops a glance inside,
a beauty girl sprinkled by the rain,
a shallow mother which lost her baby.

Open the window,

maybe the ball of the children shows up
their voice perhaps climbs up
a bending branch, a kitten.

Open the window,

even if a wave of dust, of hail, invades,
a shadow or its shadow, two shadows in one,
or even a shadow shading another.

Open the window,

even if the city fell asleep,
even if the city passed away,
even if there is no sign which of the two.

Stretch your hand and open for us the window .

In its place there will be a painting
hanged, speechless staring at us.
At least it will fill our empty wall.

Karlovivari-Prague, August 2002

Τ Ο Π Α Ρ Α Θ Υ Ρ Ο
L A F E N Ε T R E

Joseph Josephides
Translation by Valerie Terrasson

Tends la main et ouvre la fenetre,

un rayon de soleil pourrait entrer
oblique, tel un reflet,
peut-etre une ιtoile, promesse de changement

Ouvre la fenetre

peut-etre une personne pressee y jettera un regard
une jeune beautι arrosιe de pluie
une mθre creuse qui a perdu son enfant

Ouvre la fenetre

La balle des enfants se montrera peut-etre
Leur voix, peut-etre s’elθvera
ou peut-etre une branche courbιe, un chaton.

Ouvre la fenetre

meme si une vague de poussiθre ou de grκle l’envahit
une ombre, ou l’ombre de l’ombre, deux ombres fondues
ou meme une ombre faisant de l’ombre ΰ une autre…

Ouvre la fenetre

meme si la ville est endormie,
meme si la ville est morte,
meme si aucun signe ne vient faire la diffιrence

Tends la main et ouvre la fenetre, pour nous.

A sa place il y aura un tableau
accrochθ, sans paroles, nous regardant.
Au moins, notre mur aveugle ne sera plus vide.

Τ Ο Π Α Ρ Α Θ Υ Ρ Ο
L A F I N E S T R A

Jussepe Josifides
Traduzione Jussepe Josifides
& Froso Kapsosoderis

Stendi la mano e apri la finestra,

forse repassa un raggio del suole,
fotolinea spezzata, dalla riflezione,
una stella che promette cambiamento.

Apri la finestra,

forse un frettoloso guarda dendro,
una bella giovinetta che la pioggia la benetra,
un rondine che ha perso il suo picolo.

Apri la finestra,

Forse si vedra il ballone dei raggazi
la loro voce forse si arrampica
un branccio bende, un gattino.

Apri la finestra,

entri pure una onda di polvere, delle grandini,
una ombra o la sua ombra, due che uniscono in una,
oppure al meno una ombra che ombreggia una altra.

Apri la finestra,

anche se la citta si addormenda,
anche se la citta ha lasciato il mondo,
anche se non si vede quale azione delle due.

Stendi la mano e apri per noi la finestra.

Al suo posto esistera un quadro
Appeso, ci guadra pure senza parole.
Al meno riempira il nostro vuodo muro.

Carlovivari-Praga, Augusto 2002
Τ Ο Π Α Ρ Α Θ Υ Ρ Ο
D A S F E N S T E R

Joseph Josephides
Translation by Valerie Terrasson

Strecke die Hand aus und mach das Fenster auf,

vielleicht kommt ein Sonnenstrahl herein,
Zickzack, wie im Spiegel,
vielleicht funkelt ein Stern der eine Δnderung verspricht.

Mach auf das Fenster!

vielleicht eine Person in Eile wirft einen Blick geschwind
eine Schφnheit mit Regen besprengt
eine leere Mutter die ihr Kind verlor

Mach auf das Fenster!

vielleicht erscheint der Ball der Kinder
ihre Stimmen vielleicht schwingen sich hinauf
oder ein verbogener Ast? ein Kδtzchen?
Mach auf das Fenster!

sogar wenn eine Welle aus Staub, aus Hagel eindringt,
ein Schatten oder sein eigener Schatten, zwei Schatten in einem,
oder sogar ein Schatten im Schatten eines anderen

Mach auf das Fenster!

auch wenn die Stadt zum Schlafen ging
auch wenn die Stadt verging
auch wenn kein Zeichen Schlaf und Tod scheidet

Mach auf das Fenster!

Strecke die Hand aus und φffne fόr uns das Fenster

An seiner Stelle : ein Gemδlde
aufgehδngt, das uns wortlos anstarrt.
Zumindest wird unsere leere Wand dadurch belebt.

18.12.2003

ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΣ ΕΝ ΟΛΥΜΠΙΑ

«Αλίμονό μου ! ‘Ολη η ζωή μου πήγε χαμένη»,
έκραξε με δέος κυριευμένος o Ροντέν
σαν πρωτόειδε τον Απόλλωνα στην Ολυμπία

και χώνει σαν τρελός τα χέρια στο βάθος της σακούλας
να βρει – μη τυχόν και φταίει – κάποιο εργαλείο του
παραμελημένο, που δεν το έπιανε με στοργή

τρέχει μ’ ανάσα κομμένη στου Φειδία
το Εργαστήρι,

ψάχνει παντού – σκεπτόμενος – ακόμα
το κάθε ταπεινό που μπορεί να βοήθησε,
χώνει με ταραχή τα δάκτυλα στο χώμα

μη τυχόν κι ανέλπιστα βρει
κάποιο εργαλείο του ‘Ηφαιστου που δεν ξέρει

μη τυχόν και του λάχει
κάποιο θεϊκό εργαλείο που το κρύβει η Ολυμπία

που να αναστατώνει
που ν’ ανεβάζει ψηλά την ψυχή
και να την ελευθερώνει.

1-6 Σεπτεμβρίου 1993 Αρχαία Ολυμπία

ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΣ ΕΝ ΟΛΥΜΠΙΑ
MEDITATING ON OLYMPIA

Joseph S. Josephides
Translated by Stephanos Stephanides

“Alas. My whole life was in vain”
Rodin overawed cried out
When he first saw Apollo at Olympia.

And frantically he rummaged
The bottom of his pouch.
Where was the fault he wondered ?
Was it a tool he had neglected ?
A tool that needed the affection of his touch ?

Breathless he dashed to the workshop of Phidias
And everywhere he sought – deep in his thoughts –
For any little thing that might have helped
Distraught he dug his fingers in the soil.

Might he, by chance, discover
A tool of Hephaestus,
He never knew ?

Might he find a godly tool
Olympia hides ?

A tool that stirs,
And elates the soul,
And sets it free.

06.06.2002

ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΣ ΕΝ ΟΛΥΜΠΙΑ
MEDITATING IN OLYMPIA

Joseph S. Josephides

“Alas ! My whole life was wasted in vain”
exclaimed Roden, awe struck
when he saw Apollo in Olympia

and crazed he searched with both hands
the bottom of his pouch
trying to find out
whether the fault lied with a tool
which he had laid aside
and had not handled it with adequate care.

He runs hardly breathing
to the workshop of Pheideas

He searches everywhere – thinking –
about even the least humble one
which might have helped,
burying in agitation his fingers into the soil

Just in case that he might happen to find
anyone of the tools of Hephaistus
of which he is not aware,

in case that he chances to find
a tool of the Gods hidden in Olympia

which will stir and elate the soul
and liberate it.

Translated by Lucy Maroulleti

ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΣ ΕΝ ΟΛΥΜΠΙΑ
MEDITATING ON OLYMPIA

“Alas ! In vain ! My whole life in ruins”,
Rodin cried out, awe struck
When he first saw Apollo at Olympia.

And frantically he searched with his hands
The bottom of his pouch
Trying to find out
Whether the fault lied with a tool.
Was it a tool that he had laid aside?
A tool longing for the affection of his fingers?

Hardly breathing he dashed
to the workshop of Phidias

He searched everywhere – deep in his thoughts –
For any little humble thing
Which might have helped,
He dug, in agitation, his fingers into the soil.

Might he happen to discover, by chance,
Anyone of the tools of Hephaestus,
He was never aware of ?

Might he find a tool of Gods
That Olympia hides ?

A tool that stirs,
And elates the soul,
And liberates it.

Joseph S. Josephides

Translated by Joseph S. Josephides

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ιωσήφ Ιωσηφίδης

Γεννήθηκε το 1948 στη Λάρνακα. Είναι Μαθηματικός, Οικονομολόγος,Αριστoβάθμιος Διδάκτωρ Στατιστικής Οικονομικών. Συνέγραψε θέατρο και βιβλία για οικονομία, ΕΕ, μαθηματικά. Δημοσίευσε 3 ποιητικές συλλογές. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και μελοποιηθεί. Παρουσιάστηκαν σε Ανθολογίες, Διαδίκτυα και σε Συνέδρια Λογοτεχνίας της ΕΕ. Μεταφράζει κινέζικη ποίηση του μεσαίωνα καθώς και τουρκοκύπριους ποιητές και νομπελίστες (Νερούδα, Ζιμπόρσκα, Μοντάλε,ʼΕλιοτ, κ.ά)

=======

ΕΡΓΟ-ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Δρ. Ιωσήφ Ιωσηφίδης

Ο Ιωσήφ Ιωσηφίδης γεννήθηκε στη Λάρνακα το 1948.Πήρε Πτυχίο στα Μαθηματικά (1971, Πανεπ.Αθηνών), στα Οικονομικά (1975, Οικ.Πανεπ.Αθήνας-ΑΣΟΕΕ).Το 1978 αναγορεύθηκε Αριστoβάθμιος Διδάκτωρ Στατιστικής Οικονομικών (Πανεπ.Αθηνών).
Η διατριβή του εφαρμόζεται σε οικονομικά, κοινωνικά, οικο-δημογραφικά συστήματα.

Είναι Εταίρος του Institute of Sales Marketing Management, Συνδεδεμένος Εταίρος του Commonwealth E-Technology Management και του Internʼl Statistical Institute
Από το 2003 είναι Ιππότης του Βατικανού ( Equestrian Order of the Holy Sepulchre).

Εργάσθηκε στο ΚΕΠΕ (Υπουργ.Συντονισμού, Ελλάδα,1975-7) ως Επιστημονικός Ερευνητής Α, Βοηθός Καθηγητή και για 23 χρόνια (1978-2001) ως υψηλόβαθμο Στέλεχος στον Όμιλο Λαϊκής Τράπεζας & Βοηθός Γενικού Διευθυντή σε οικονομική έρευνα-προγραμματισμό, κατάρτιση, μάρκετινγκ, θέματα ΕΕ, στρατηγική,πολιτιστικά

Από το 2001 διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, σε 2 Μεταπτυχιακά ΜΒΑ, σε 2 Ακαδημίες Δημοσίου.Διετέλεσε Διευθυντής Προγραμμάτων Στατιστικών Ερευνών (SRI) Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων, Σχεδίων Παραγωγικότητας 3 Υπουργείων κ.ά.
Είναι τ.Πρόεδρος της Ακαδημίας Επιστημών Κύπρου,Σύμβουλος Δήμων, Πρεσβειών.

Συνέγραψε πάνω από 100 άρθρα (οικονομία, Κύπρος-ΕΕ, τεχνολογία, πολιτισμός ), 18 Έρευνες (παραγωγικότητα,ενέργεια, ανταγωνιστικότητα,υγεία,ασφάλεια,ενέργεια)
Συμμετέχει σε Έρευνες της ΕΕ, παρουσιάζει τηλεοπτικά θέματα (Ευρώ, πολιτισμός) ως Αντιπρόεδρος του European Movement και της UNAC, Μέλος του Team Europe.
Πήρε μέρος σε διάφορα ευρωπαϊκά Συνέδρια Επιστήμης, Οικονομικών, Στατιστικής.

Συμβάλλει στα Γράμματα και τις Τέχνες ως Αντιπρόεδρος της Λυρικής Οπερατικής Σκηνής Κύπρου (και Μπάσος όπερας) ως Μέλος του ΔΣ της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου, Μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών Κύπρου, του PEN, του Διεθνούς Ιδρύματος Επιστημονικών Ερευνών-Φιλοσοφίας, του ΠολιτιστικούARTOS
Συγγράφει 3 κοινωνικοϊστορικά έργα για το ΚΙΤΙΟ (αρχαία Λάρνακα, 4000 Χρόνια) στα θέματα «Ζήνων ο Κιτιεύς», «Κίμων-και νεκρός ενίκα» «Λατίνοι Λάρνακος 965-»

Συμμετέσχε ως Μπάσος της Λυρικής σε 3 Όπερες και συγγράφει ένα θεατρικό έργο.

Εξέδωσε δύο Ποιητικές Συλλογές “ΔΙΑΔΡΟΜΗ Αʼ” (2001) και “ΔΙΑΔΡΟΜΗ Βʼ” (2003) με τον Εκδοτικό Οίκο ΣΜΙΛΗ και την τρίτη “ΔΙΑΔΡΟΜΗ Γʼ” (2006) με τον Εκδοτικό Οίκο ΑΝΕΥ. Ποιήματά του μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες. Ορισμένα μελοποιήθηκαν, παρουσιάστηκαν σε ελληνόγλωσσες και Διεθνείς Ανθολογίες, σε Διεθνή Διαδίκτυα Λογοτεχνίας, σε ευρωπαϊκά Συνέδρια. Βραβεύθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης (Θεσσαλονίκη, 2006) για ποίηση και προσφορά στον Πολιτισμό.
Η μετάφραση και μελοποίηση ποιημάτων του συνεχίζεται με επίλεκτους δημιουργούς

Αντιπροσώπευσε την Κύπρο με ποιήματά του μεταφρασμένα : α) στην Ευρωπαϊκή Λογοτεχνική Εβδομάδα στη Γαλλία (Κονιάκ, Νοέμβρης 2003), β) στην «Εβδομάδα Τέχνης και Λόγου» στη Γερμανία (Μόναχο, Μάιος 2006) και γ) στη Διεθνή Ημέρα Ποίησης (Μάρτης, 2007, παράλληλα στην ελεύθερη Λευκωσία και κατεχόμενη) κ.ά.

Μετέφρασε Νομπελίστες ποιητές ( Νερούδα, Β.Ζιμπόρσκα, Σέιμους Χίνυ, Τ.Σ.Έλιοτ, Κουαζιμόντο, Μοντάλε), κλασσικούς (Άγ.Φραγκίσκος, Δάντης, Πετράρχης, Μιχαήλ Άγγελος, Λεοπάρντι, Καβάφης,Λόρκα), κινέζικη και ιαπωνική ποίηση του Μεσαίωνα 19 τουρκοκύπριους με ποίηση για την ειρήνη και ενοποίηση (Έκδοση Υπ.Παιδείας).

Οι μεταφράσεις για Νερούδα και κινέζους εκδίδονται το 2007 με στήριξη χορηγών.

Τελευταία Ενημέρωση Εργο-Βιογραφικού Σημειώματος Ιωσήφ Ιωσηφίδη : 17.03.2007