epitafios.jpg

Το Πάσχα ποιός σαν πέρασμα θυμάται;
Μυσταγωγία της φύσης και κατάνυξη,
λίγες στιγμές, κατά τον Επιτάφιο∙
βαδίζοντας το πλήθος, συλλογάται
πως η ατμόσφαιρα οργιάζει Άνοιξη
κι ακούγοντας ψαλμούς από ʽνα εδάφιο

σκέφτεται την απώλεια του θανάτου.
Ωστόσο, το ταγιέρ της διπλανής,
το κινητό στο βάθος, που χτυπάει,
γυρίζουν τον καθένα στα δικά του,
τα επίγεια, τις φροντίδες της ζωής
κι η πύλη που άνοιξε στο Σύμπαν πάει…

Το πέρασμα, το κρύφιο μονοπάτι
ή έκλεισε ή ήτανε απάτη.

7/4/2005

Προσεχώς: Σοφία Κολοτούρου, Αν-επίκαιρα ποιήματα

Πρώτο βιβλίο της Σοφίας Κολοτούρου, μιας πραγματικής έκπληξης, αφού στους στίχους της συναντά κανείς εξαιρετική αίσθηση του μέτρου και ευφάνταστες νότες ομοιοκαταληξίας, σε μία ποιητική συλλογή που παίζει με την καθημερινότητα και με επίκαιρα γεγονότα, για να μιλήσει για τα βασικά προβλήματα του σύγχρονου ανθρώπου.

(Λάλoν Ύδωρ, Δαρδανός, 2007)