Ο Κώστας Τριπολίτης κάθε Τρίτη μεσάνυχτα παρουσιάζει στο Δεύτερο Πρόγραμμα (103,7 FM) την εκπομπή “Εδώ μεσάνυχτα“. Μια ώρα με αναγνώσεις ποιημάτων, κυρίως σύγχρονων Ελλήνων ποιητών, τραγούδια από την ελληνική και ξένη δισκογραφία και καυστικό σχολιασμό της επικαιρότητας. Από τους σημαντικότερους ποιητές-στιχουργούς-διανοούμενους της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Πολύτιμος ως είδος εν ανεπαρκεία και κοφτερός σαν τις λέξεις του:
Επιβάτης στην εξουσία αυτού του κράτους
που τα κάγκελά του χτίζει
υπογράφοντας θανάτους.
Ανεμολόγιο
Έβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε
είμαστε λέει το παρατράγουδο στα ωραία άσματα
και επιτέλους σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσαμε
στο εξής θα παίζουμε σ’ αυτό το θίασο μόνο ως φαντάσματα
Κάτω οι σημαίες στις λεωφόρους που παρελάσαμε
άλλαξαν λέει τ’ ανεμολόγια και οι ορίζοντες
μας κάνουν χάρη που μας ανέχονται και που γελάσαμε
τώρα δημόσια θα έχουν μικρόφωνο μόνο οι γνωρίζοντες
Βγήκαν δελτία και επισήμως ανακοινώθηκε
είμαστε λάθος μες το κεφάλαιο του λάθος λήμματος
ο σάπιος κόσμος εκεί που σάπιζε ξανατονώθηκε
κι οι εξεγέρσεις μας είναι εν γένει εκτός του κλίματος
Δήλωσε η τσούλα η ιστορία ότι γεράσαμε
τις εμμονές μας περισυλλέγουνε τα σκουπιδιάρικα
όνειρα ξένα ράκη αλλότρια ζητωκραυγάσαμε
και τώρα εισπράττουμε απ’ την εξέδρα μας βροχή δεκάρικα
Ξέσκισε η πόρνη η ιστορία αρχαία οράματα
τώρα για σέρβις μας ξαποστέλνει και για χαμόμηλο
την παρθενιά της επανορθώσαμε σφιχτά με ράμματα
την κουβαλήσαμε και μας κουβάλησε στον ανεμόμυλο
Ηλεκτρικό πρόβατο
Το ηλεκτρικό μου πρόβατο κοιμάται,
τον ύπνο του δικαίου του σφαχτού,
στο αίμα του και εσείς κατρακυλάτε,
σαν ένορκοι εγκλήματος φτιαχτού.
Διευθυντές και στρατηγοί πίσω απ’ τις κάμερες,
ιχνηλατούν σκιές παράμερες,
τυφλές αρραβωνιαστικιές, αόμματοι λαχειοπώλες
σκοτώνονται σε καραμπόλες.
Το ηλεκτρικό μου πρόβατο κοιμάται…
Οι ποιητές κι οι μουσικοί πίσω απ’ τα σύρματα,
ξιφομαχούν με λόγια ασύρματα,
οι χήρες με τ’ ορφανά, επαίτες, γέροι, στρατιώτες,
γκρεμίζονται σ’ αυτές τις νότες.
Το ηλεκτρικό μου πρόβατο κοιμάται…
Επιβάτης
Επιβάτης στην εξουσία αυτού του κράτους
που τα κάγκελά του χτίζει
υπογράφοντας θανάτους.
Επιβάτης στην υστερία αυτού του τόπου
που τα κόκαλα τσακίζει
και τα όνειρα του ανθρώπου.
Έβγαλα εισιτήριο
στο γήπεδο και στο νοσοκομείο
έβγαλα εισιτήριο στο κρατητήριο.
Έβγαλα εισιτήριο
σαν επιβάτης…
στη χώρα αυτή που τρώει τα παιδιά της.
Επιβάτης στην υποψία αυτή του πλήθους
που ζωές υποστηρίζει
ανατρέποντας τους μύθους.
Επιβάτης στη γεωγραφία αυτού του τόπου
που νεκρούς υπερασπίζει
στις φωτιές της λεωφόρου.
Προσπέκτους
Φαντάζομαι τις έγχρωμες γυαλιστερές γυναίκες
στον τελευταίο τους χορό μ ‘ένα στο χέρι κέρμα
Μπροστά από το παλιό τζουκ μποξ τα ρούχα τους να σκίζουν
και ρίγος να διαπερνά το αμείλικτο τους δέρμα
Απρόσιτες στον πύργο τους έχοντας δραπετεύσει
για μια συνάντηση κρυφή με κάποιον εραστή τους
Στης θάλασσας των ηδονών βουλιάξαν το βελούδο
και βρέθηκαν αιχμάλωτες μες στην κοιλιά του κήτους
Ναι, λάμπουνε φωσφορικά νιώθοντας στο κορμί τους
ενός παράφρονα θεού να τους χαϊδεύουν χάδια
Λικνίζονται στα δάπεδα λύνοντας το σπασμό τους
κι από τα μέλη τους τα ανοιχτά βγαίνουν υγρά διαμάντια
Κυνηγημένες μάγισσες χωρίς την πυρκαγιά τους
μιλώντας με ακατάληπτες περίπλοκες διαλέκτους
Ωραίες αλλοπρόσαλλες και απομακρυσμένες
ίδιες με αυτά τα μανεκέν που βλέπω στα προσπέκτους
Το υπόκωφο τραγούδι τους κρατά φυλακισμένο
μες στο βυθό του Ιωνά τη σάρκινη μεμβράνη
Αυτή που τις παγίδεψε σε ηλιοτροπίων τόπους
και που το κάθε ανόητο κορίτσι δεν την πιάνει
Φαντάζομαι τις έγχρωμες γυαλιστερές γυναίκες
στον τελευταίο τους χορό μ’ ένα στο χέρι κέρμα
Να με κοιτάζουν σαν τζουκ μποξ να με περιγελάνε
κι όλο να μου επιστρέφουν το ματαιωμένο σπέρμα.
Σύνοψη
Με κομπίνες και φτηνές βιοτεχνίες
από το σαράντα ένα κι ως εδώ
λογαριάζοντας συνθήκες κι ευκαιρίες
και πληρώνοντας συντριπτικό δασμό
Ο τιμάριθμος, η μοναξιά κι η βία
με της φτώχειας σου τη διαλεκτική
ανατρέπουν τη λεπτή σου ισορροπία
και γυρεύουνε μια λύση εκρηκτική
Ξαναπαίζεται στο νου σου η ταινία
Συρματόπλεγμα, άλφα δύο, υπογραφή
η προσέγγιση μια κούφια ειρωνεία
κι ένας χρόνος που δεν κάνει επαφή
Τα υπάρχοντα σχεδόν κατασχεμένα
το δυάρι, το παλιό σου γιωταχί
είναι σήματα σαν κρυπτογραφημένα
που σε μπάζουν σε μιαν άλλη εποχή
Κι όμως ξέρω ότι είσαι σαν και μένα
σε συνάντησα στην άσφαλτο θαρρώ
περιμένοντας μαζί καινούργια γέννα
με σημαίες κι ενδοφλέβιο ορό
Με σημαίες και φτηνές βιοτεχνίες
από το σαράντα ένα κι ως εδώ
δίχως μελανά σημεία κι απορίες
ψάχνεις σπίρτο κι υλικό για εμπρησμό
Ο Τριπολίτης έχει προηγηθεί τις εποχής του / μας. Αναμένεται να ανακαλυφθεί / τον ανακαλύψουμε σε λίγα χρόνια. Και στη φόρμα και στο περιεχόμενο, παναπεί σ’ ολάκερη την ποιητική (του).
Ο Τριπολίτης πάντα με άγγιζε σε αντίθεση με το σύνολο σχεδόν της σύγχρονης ποίησης απ΄όπου απουσιάζει το μέτρο ο ρυθμός και η κοινωνική ευαισθησία. Ίσως να φαίνεται οξύμωρο γιατί ως θεολόγος και στο μέτρο του δυνατού μου πιστός και συνήθως ποιητές σαν τον Τριπολίτη φέρουν διαφορετική κοσμοθεωρία. Πάντα με άγγιζε ήδη απο φοιτητής ο τρόπος γραφής του και κλασσικά λογοπαίγνια που κάνει με την ίδια λέξη:
“Ο λόγος δεν έχει λόγο να λέγεται, τον λόγο αυτόν εγώ τον σεβάστηκα”
“Οι πλάνοι, πλανώνται μια πλάνη οικτρή” κ.τ.λ.
Συμπτωματικά την ιστοσελίδα σας την ανακάλυψα ψάχνοντας το “Επιβάτες” του Τριπολίτη.
Σε αντίθεση ο ίδιος ο ποιητής αυτός στις συνεντεύξεις που τυγχάνει να δω εφόσον δώσει ο ίδιος, είναι λίγο μακριά απο αυτό που θα με κέντριζε σαν άνθρωπο. Ίσως και να κάνω λάθος.
Κύριε Κόττη, καλησπέρα σας.
Σεβαστά όσα λέτε, αλλά αν δεν έχετε βρει μέτρο, ρυθμό και κοινωνική ευαισθησία στους σύγχρονους ποιητές, ίσως πρέπει να ψάξετε λίγο παραπάνω. Μια καλή αρχή είναι ο κύριος Κεντρωτής που απαντάει ακριβώς από πάνω σας…
Κυρία Κολοτούρου,
αν κυριολεκτείτε στα περί μέτρου και ρυθμού που αναφέρατε, θα έλεγα: ναι, ευτυχώς υπάρχουν ακόμα Έλληνες ποιητές που γνωρίζουν την περιπέτεια της Νεοελληνικής Μετρικής και είναι σε θέση να αντιληφθούν ότι έμμετρη ποίηση δεν είναι ένας συχνά παρατονισμένος ίαμβος με “χαλαρές” ομοιοκαταληξίες.
Όσο για τα περί κοινωνικής ευαισθησίας, θα έλεγα ότι οι, κατά τον Κύριο Ηλία Κεφάλα, ποιητικές γενιές του “Ιδιωτικού οράματος” από το ’80 και μετά, ενδιαφέρονται μάλλον περισσότερο για τον ποιητικό εαυτό τους.
Τέλος, όσον αφορά στον Κώστα Τριπολίτη: νομίζω ότι επηρέασε καθοριστικά ποικίλους επιγόνους ή ομοτέχνους του, πολλοί εκ των οποίων απλώς τον μιμήθηκαν.
Κάθε χρόνο κυκλοφορούν περί τα 300 βιβλία ποίησης.
Δεν διεκδικώ προς Θεού τον ρόλο του γνώστης σύμπασας της σύγχρονης ελληνικής ποιήσεως. Σε γενικές γραμμές αυτά που έρχονται σε γνώση μου τα χαρακτηρίζει ένδεια μέτρου, τουλάχιστον έτσι νομίζω. Σε αντιδιαστολή με τον σκληρό αλλά άκρως ποιητικό λόγο του Τριπολίτη.
Ωραία η αναφορά στον εξαίσιο ποιητή Κώστα Τριπολίτη αλλά πρέπει να γράψετε και ποιά ποιήματα του μελοποιήθηκαν και από ποιούς συνθέτες. Δηλαδή όλη η συλλογή Επιβάτες και Ράνταρ από τον Μίκη Θεοδωράκη και το Αναμολόγιο από τον Μικρούτσικο αλλά και άλλα ποιήματα του από άλλους συνθέτες. Είμαι σίγουρη ότι οι μελοποιήσεις των Θεοδωράκη και Μικρούτσικου θα αρέσουν στους νεολαίους.
Γεια σας. Θα ηθελα πολυ να μου στελνατε την εξηγηση του προσπεκτους. απο τα οσα καταλαμβαινω οταν το διαβασω μου φενεται υπεροχος στιχος. ετσι θα σας παρακαλεσω αν μποριειτε να μου πειτε οτι γνωριζετε για αυτο το ποιημα κ για ποιους το εγραψε. Ευχαριστω.
Ακριβώς αυτός είναι κύριε Αραβανή ο Τριπολίτης. Πολύτιμος και κοφτερός! Σαν τις λέξεις του.
Απαντάω στον Ανδρέα παραπάνω που θέλει την εξήγηση του Προσπέκτους. Θα ακουστεί αστείο, αλλά το ποιήμα είναι 100% γραμμένο για τις γυναίκες στα στριπτιτζάδικα. Προσωπική εκτίμηση βέβαια – αν ο ποιητής την διαβάση ποτέ και πάθει εγκεφαλικό…
ίσχυρες ενδείξεις:
1. ‘γυαλιστερές γυναίκες’
2. ‘χορό’
3. ‘τα ρούχα τους να σκίζουν’
4. λάμπουνε φωσφορικά (το δέρμα τους γυαλίζει έντονα)
πανίσχυρες ενδείξεις:
1. ‘έχοντας δραπετεύσει για μια συνάντηση κρυφή με κάποιον εραστή τους’ (prive dance)
2. ‘Λικνίζονται στα δάπεδα’
3. ‘από τα μέλη τους τα ανοιχτά βγαίνουν υγρά διαμάντια’ (δεν χρειάζεται επεξήγηση)
‘Δεν με νιώθουν όσοι δεν τριγυρνάνε στα μπουρδέλα όπως εγώ’
–Francois Villon (μελοποιημένος και από Μικρούτσικο)
Τα ποιήματα “Ανεμολόγιο” και “Επιβάτης” αγγίζουν. Το “ηλεκτρικό πρόβατο” θα το χαρακτήριζα ως ατυχές εύρημα.
Τις κάτωθι επισημάνσεις:
Από τους σημαντικότερους ποιητές-στιχουργούς-διανοούμενους της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Πολύτιμος ως είδος εν ανεπαρκεία…
Ο Τριπολίτης έχει προηγηθεί τις εποχής του / μας. Αναμένεται να ανακαλυφθεί / τον ανακαλύψουμε σε λίγα χρόνια. Και στη φόρμα και στο περιεχόμενο, παναπεί σʼ ολάκερη την ποιητική (του).
δεν τις βρίσκετε υπερβολικές;
http://youtu.be/2ZMBUDXANQ8
Πείτε μας τότε εσείς αγαπητέ,που βρίσκεται στο σήμερα αντίστοιχος στιχουργός/ποιητής εάν δεν είναι ένας τέτοιος ο Κώστας Τριπολίτης.Δηλαδη
σημαντικός και ξεχωριστός…
Δώστε μας τα φώτα σας!
“Συγκάτοικοι είμαστε όλοι στην τρέλα…”ΣΤΙΧΟΙ ΚΩΣΤΑΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΗΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΑΡΔΗΣ
Οι δημοσιογράφοι πιστώνουν αυτό το ποίημα – τραγούδι {“ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΟΙ ΣΤΗΝ ΤΡΕΛΑ”} στον μακαρίτη πλέον {συχωρεμένος να`ναι} ΑΝΤΩΝΗ ΒΑΡΔΗ ο οποίος το έντυσε με μουσική και πήρε όλη την δόξα.
Αυτό δείχνει και την προχειρότητα των δημοσιογράφων και την αδικία και την αφάνεια που υφίστανται οι δημιουργοί ,ποιητές.Ο Κώστας Τριπολίτης όπως θα διαβάσετε στον τίτλο των στίχων είναι ο στιχουργός ο οποίος βεβαίως δεν χρειάζεται την δική μου συνηγορία.