ΕΠΑΛΛΗΛΙΑ
Μικρό σπήλαιο στα
έγκατα της ηδονής επιζητεί
την ολοκλήρωση.
Επίμονα.
Ηράκλειο
271197
ΑΠΟΡΡΙΨΗ
Αν,
φοβάσαι την απόρριψη,
δείξε τη πρώτος εσύ,
στο διάφανα κρυστάλλινο
–από τη πίεση και τη φθορά του χρόνου-
πρόσωπο του άλλου.
Δείξε τη πρώτος εσύ,
ώστε να δεις το αίσθημα του φόβου του
-ως είδωλο-
σε αντικριστούς καθρέπτες.
Ηράκλειο
131200
ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ
Κοίταξα για μια ακόμη
φορά το εισιτήριο.
Βεβαιώθηκα, όχι απόλυτα – η
ανασφάλεια που γεννούσε το
ταξίδι ήταν η δικαιολογία –
για τη θέση μου.
Μέσα μου, έκφραση
ικανοποίησης:
η business class,
το παράθυρο,
η δυνατότητα για τσιγάρο.
Μέγιστες απολαύσεις.
Θεσσαλονίκη – Αθήνα.
Έκανα όνειρα … Κράτησα επαφή με την
πραγματικότητα και
βούλιαξα στη μοναξιά που
θα διέτρεχε την απόσταση.
Έριξα μια ματιά στην
πρωινή μου εφημερίδα,
προτίμησα ένα γλυκό
πρόσωπο απέναντι και
άφησα το βλέμμα μου.
Το τραίνο είχε ήδη αρχίσει
το ταξίδι του.
Ένοιωθα ανακούφιση
– πάντα – όταν κάποιος
διεκπεραίωνε τις υποθέσεις
μου.
Ίσως, γι’ αυτό δεν μάθαινα
οδήγηση.
Ηράκλειο
221098
ΑΡΩΜΑ ΓΙΑΣΕΜΙΟΥ
Πνίγεται μέσα μου μια
φωτιά.
«Το πρόβλημα του νερού
παραμένει ανοικτό».
Η λογική επιβάλλει να
οριοθετηθεί το ζητούμενο.
Η σκέψη αναλώνεται σε μια
ενδεχόμενη λύση.
Ο έρωτας;
Αναπλάθει αισθήματα.
Κυριαρχεί –μικρές σπίθες,
χιλιάδες λεπτές σπίθες,
τρυπάνε
το υγρό κορμί.
Επανέρχεται με τη μορφή
τους.
Πύρινος, όμορφος,
τυραννικός, σχεδιάζει το
τελευταίο κτύπημα.
Γυρίζω μέσα μου:
οι φλόγες εντείνουν την
καταστροφή.
Υπερέβαλαν, το πέρασμα
τους σαρωτικό,
συναντούν τον έρωτα.
Συμβόλαιο θανάτου.
Ο ποιητής, αναμετράται με
τον χρόνο.
Αρνείται, την νύχτα, να πει
την αλήθεια ολόκληρη.
Ποια άνοιξη να αποδεχθεί,
χαμένη; Εκείνη ή την τωρινή;
Τυχαίες συναντήσεις,
επαναφέρουν τον
παρελθόντα χρόνο.
Σκόρπια σπίρτα, ικανά να
δώσουν φως, σε
αποσυνάγωγες
συμπεριφορές, δάνειου
ενεστώτα.
Ηράκλειο
010203
«…» Φράση δάνεια από τον Τ. Πατρίκιο.
ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΘΑΝΑΤΟΥ
Έρχεται κύμα νέας
βαρυχειμωνιάς.
Νέες αντιστάσεις
χρειαζόμαστε.
– Προσπάθησα, νύχτα τη
νύχτα, να εξιστορήσω
τεθλασμένες γραμμές
περασμένων εποχών.
Ανομήματα μιας ολόκληρης
ζωής.
Σε αντικριστούς καθρέπτες
επιστρέφουν σύμβολα και
ερινύες,
Επιστρέφουν για να
εξοφληθούν: τύψεις, πίκρες,
αμαρτίες.
-Προσπάθησα, πράξη την
πράξη, να απαλύνω τον
πόνο
Με γράμματα ζεστά,
ανοιχτές αγκαλιές.-
Έρχεται κύμα νέας
βαρυχειμωνιάς.
Νέες αντιστάσεις
χρειαζόμαστε
Όχι καινούριο ηλεκτρικό
σώμα.
Ηράκλειο
020103
ΚΙΒΩΤΙΑ ΣΧΗΜΑΤΑ
Κλείνει ο κύκλος και
σφίγγει ο κλοιός.
Με βιαστικές κινήσεις
συνωθούνται τα όνειρα.
Με ακατάληπτες εικόνες
απωθούνται οι ενοχές.
Με άγριες φωνές
μνημονεύονται οι νεκροί,
ζωντανεύουν οι φίλοι.
Ανοίγεις το φως, αφαιρείς τη
σκόνη.
Με βιαστικές κινήσεις
συναντάς τον έρωτα.
Με ακατάληπτες εικόνες
υφαίνεις να καλύψεις το
κενό.
Με άγριες φωνές σκαλίζεις το
κορμί μικραίνεις την
απόσταση.
Τώρα ξέρεις ή προσπαθείς να
μάθεις τι απέγιναν οι νύχτες.
Από εκείνη την πρώτη νύχτα
της σιωπής και της
απόγνωσης.
Με βιαστικές κινήσεις.
Με ακατάληπτες εικόνες.
Με άγριες φωνές,
παρακολουθείς τον εαυτό
σου να χάνεται στον ιστό της
μνήμης.
Τώρα πια ξέρεις.
Με τοv θάνατο έρχεται η
λήθη. Με τη λήθη η συνέχεια
του δράματος.
Των βιαστικών κινήσεων
Των ακατάληπτων εικόνων
Των άγριων φωνών.
Των εσωτερικών.
Ηράκλειο
120602
ΚΡΕΣΕΝΤΟ
Την ίδια εκείνη νύχτα,
ξύπνησα πρώτος εγώ.
Μετράω τα λάθη μου σε
ατέλειωτα πρωινά
Χάνομαι στο λαβύρινθο μιας
ακατοίκητης σχέσης.
Μικρά νυχτερινά
ατοπήματα.
Πνίγομαι κάτω από το βάρος
ενός αναλλοίωτου έρωτα.
Μετράω τα λάθη μου σε
παγωμένα πρωινά.
Χιόνι και κρύες μορφές
περιβάλλουν την συντροφιά
των απόντων.
Εξυφαίνω την τέλεια
προδοσία εναντίον μου …
Εντείνω την αγωνία στα
όρια του δράματος
Εξωθώ τις σκέψεις μου στο
χαμένο παιγνίδι της μνήμης
Αφουγκράζομαι ήχους,
ψηλαφώ ίχνη παροδικών
προσδοκιών
Διαγράφω όλες τις
εκκρεμότητες
Πεισμώνω
Σωπαίνω.
Πεθαίνω μια Κυριακή πρωί.
Θεσσαλονίκη – Ηράκλειο
290191-280800
ΤΟΠΟΘΕΤΗΤΗΣ ΣΗΜΑΤΩΝ
Φραγή αισθημάτων στα
χαλασμένα απογεύματα.
Σιωπή.
Ηράκλειο
011298
τίτλος δάνειος από το έργο του Α. Φραγκιά.
ΕΚΕΙΝΟΣ
Προσωπική ζωή
Κάτω απ’ τον ήλιο.
Σκόρπια νήματα
Θαμμένα .
Άγριες μέρες επιτάσσουν την
επιλογή.
Στιγμή
Συνέχεια
Πορεία , κίνηση στην
εξέλιξη.
Προσωπική ζωή
Βλέμμα το βλέμμα
Αίμα το αίμα.
Προσωπική ζωή
Βήμα το βήμα
Νήμα το νήμα.
Θλίψη
Πόνος
Μόχθος και όχθη.
Εκείνη η φύση, το μέσα
κέρδος.
Εκείνη η λύση, εκείνη η όψη.
Ηράκλειο
120505
Ο Αντώνης Στέγος γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1967, όπου ύστερα από σπουδές στη Φλώρινα και στη Θεσσαλονίκη, ζει και εργάζεται.
Είναι γεωπόνος τ.ε. και ασχολείται με την κηποτεχνία. Ποιήματα του έχει δημοσιεύσει στη στήλη, που διατηρεί, στην μηνιαία έκδοση «πυξίδα της πόλης». Καταθέτει δείγμα της δουλειάς του –με τη μορφή αυτής της συλλογής- δημόσια, ξεπερνώντας εν μέρει την πολυτέλεια και τη δειλία του ιδιωτικού χώρου.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΤΕΓΟΣ
ΚΙΒΩΤΙΑ ΣΧΗΜΑΤΑ
ΠΟΙΗΜΑΤΑ
ΗΡΑΚΛΕΙΟ 2005
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
ΕΠΑΛΛΗΛΙΑ
ΑΠΟΡΡΙΨΗ
ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ
ΑΡΩΜΑ ΓΙΑΣΕΜΙΟΥ
ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΘΑΝΑΤΟΥ
ΚΙΒΩΤΙΑ ΣΧΗΜΑΤΑ
ΚΡΕΣΕΝΤΟ
ΤΟΠΟΘΕΤΗΤΗΣ ΣΗΜΑΤΩΝ
ΕΚΕΙΝΟΣ
