“Βιβλιοδρόμιο” των “Νέων” στις 10-11 Δεκεμβρίου, αφιερωμένο στα βιβλία του 2005. Το είδος της ποίησης απουσιάζει. “Βιβλιοθήκη” της “Ελευθεροτυπίας” στις 16 Δεκεμβρίου, αφιερωμένο στα βιβλία του 2005. Το είδος της ποίησης απουσιάζει.
Λοιπόν:
Σταύρος Μπλέτσας, Χρύσα Κοντογεωργοπούλου, Γιάννης Δάλλας, Δημήτρης Κατσαγάνης, Λάμπρος Παγκάκης, Γιώργος Χαβουτσάς, Γεωργία Πουλοπούλου, Αντώνης Ψάλτης, Δώρα Θεοφιλοπούλου, Δώρα Παρδάλη – Σωτρίλλη, Ρία Φελεκίδου, Ελένη Μαρινάκη, Χρήστος Δ. Χάλαρης, Κώστας Μπίσδας, Δημήτρης Κρανιώτης, Νίκος Μυλόπουλος, Ζωή Νικολοπούλου, Θεανώ Ακριβοπούλου, Βαγγέλης Ιντζίδης, Παυλίνα Παμπούδη, Θόδωρος Βαής, Κυριάκος Μαυρίδης, Έφη Πυρπάσου, Μαρία Λαϊνά, Κώστας Καναβούρης, Μάχη Μουζάκη, Άγγελος Παρθένης, Μιράντα Ποτηριάδου, Τάσος Ρούσσος, Μαρία Κυρτζάκη, Αικατερίνη Δούκα – Καμπίτογλου, Λευτέρης Πούλιος, Θωμαϊς Πετραλή, Κωνσταντίνος Μπούρας, Γιάννης Σάρρης, Βαγγέλης Χρόνης, Αθηνά Παπαδάκη, Σπύρος Καραγγιάνης, Αλίνα Πασχαλίδη, Μαίρη Αλεξοπούλου, Βασίλης Μαζωμένος, Γιώργος Μπρουνιάς, Γεώργιος Τριανταφύλλου, Γιάννης Βαρβέρης, Άννα Δασκαλοπούλου, Μαριλίζα Μητσού, Σ. Λυγέας, Μιλτιάδης Ντόβας, Γιώργος Αντωνόπουλος, Γιώργος Γιαννός, Φροσούλα Κολοσιάτου, Σέφης Αναστασάκος, Κωνσταντίνος Δαμαλάς, Άγγελος Φωκάς, Έλενα Κατραντζή, Φαίδων Θεοφίλου, Στέλλα Καρτάκη, Νίκος Μπαλάσκας, Αθηνά Βογιατζόγλου, Δημήτρης Λαμπρέλλης, Κώστας Καντάς, Μαργαρίτα Μηλιώνη, Δημήτρης Πετροδασκαλάκης, Επαμεινώνδας Κωνσταντακόπουλος, Μιλτιάδης Μαλακάσης, Δημήτρης Κοσμόπουλος, Ελένη Μουζάκη – Μπουρίτσα, Ακύλας Παπαδομανωλάκης, Παναγιώτης Ράμμης, Σπύρος Βούγιας, Νίκος Αντωνάτος, Βασίλης Καραβίτης, Βάσω Παπαχρήστου, Τάκης Συρέλλης, Οδυσσέας Σταυράκης, Χάρης Παρετζόγλου, Χρυσούλα Αγκυρανοπούλου, Μιχάλης Περαντώνης, Ελένη Δρούζα, Άννα Δασκαλοπούλου, Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Μαρία Αρχιμανδρίτου, Τάσος Φάλκος, Κώστας Μιχαηλίδης, Γιάννης Κουβαράς, Δημήτρης Κοσμόπουλος, Κική Δημουλά, Γιάννης Πάσχος, Θανάσης Χατζόπουλος, Κ.Θ. Φωτεινός, Νατάσα Χατζιδάκη, Γιώργος Καλοζώης, Χρήστος Τουμανίδης, Νίκος Κοκάντζης, Κατερίνα Αγγελάκη – Ρουκ, Βασίλης Ρούβαλης, Αλέξης Σταμάτης.
Το όλον περίπου 170 ποιητές που μέσα στο 2005 έβγαλαν βιβλίο. Τα στοιχεία είναι από την ιστοσελίδα της ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ. Φαντάζεστε ότι αν υπήρχε και η παράθεση των τίτλων καθώς και ο εκδοτικός οίκος που τα κυκλοφόρησε, δεν θα έφτανε ούτε για ζήτω ο χώρος αυτού του σημειώματος. Η σειρά που παρατέθηκαν τα ονόματα είναι η σειρά που κατατέθηκαν (ονόματα και τίτλοι) ώστε να πάρουν τον αριθμό ΙSΒΝ.
Λοιπόν:
Μιλάμε για περίπου 170 καινούργια ποιητικά βιβλία (μηδέ του Μιλτιάδη Μαλακάση εξαιρουμένου, αφού πρόκειται ουσιαστικά για μια καινούργια γνωριμία με το έργο του το ποιητικό). Εκατόν εβδομήντα βιβλία συγχρόνων μας, διπλανών μας ποιητών. Θέλετε να προσθέσουμε και τις ανθολογίες; Θέλετε να προσθέσουμε και τις μεταφράσεις ξένης ποίησης; Ενός Τεντ Χιουζ ας πούμε και μάλιστα για πρώτη φορά στην Ελλάδα, όχι αποσπασματικά αλλά με ολοκληρωμένη συλλογή. Θέλετε να προσθέσουμε και τις μεταφράσεις ελληνικής ποίησης στο εξωτερικό; Θέλετε να προσθέσουμε τις μονογραφίες, τις μελέτες, τα βιβλία θεωρίας και τα παρεμφερή περί την ελληνική ποίηση ή και την ξένη; Θέλετε να προσθέσουμε τις επανεκδόσεις; Θέλετε να προσθέσουμε τις καλλιτεχνικές εκδόσεις;
Αν τα θέλετε όλα αυτά, τότε θα φτάσουμε μέσα στο 2005 σ’ έναν αριθμό βιβλίων ποίησης και βιβλίων για την ποίηση που όλοι μαζί, μέσα σε μία και μόνο χρονιά, προσεγγίζουν τον αριθμό των 2.000 τίτλων. Επαναλαμβάνω: προσεγγίζουν τον αριθμό των 2.000 τίτλων. Ακόμη μια φορά: προσεγγίζουν τον αριθμό των 2.000 τίτλων.
Κι όμως στα αφιερώματα των “Νέων” και της “Ελευθεροτυπίας”, μέσα στο 2005 το είδος ποίηση δεν υπήρξε. Ή τουλάχιστον η συνολική του ποιότητα ήταν τέτοια ώστε δεν άξιζε η παραμικρή αναφορά. Κι όμως ξέρω ανθρώπους και στις δύο εφημερίδες που λατρεύουν την ποίηση. Κι άλλους που είναι ποιητές οι ίδιοι και μάλιστα πολύ καλοί. Τι συμβαίνει λοιπόν; Ακόμη κι αυτοί ξέχασαν την ποίηση; Κάθε άλλο. Το πιστεύω ακράδαντα.
Το θέμα είναι αλλού. Και είναι καθαρά πολιτικό. Βαθύτατα πολιτικό. Επειδή και τα δικά μας χρόνια είναι σακάτικα. Επειδή και στα δικά μας χρόνια είθισται να δολοφονούν τους ποιητές. Μόνο που κάποτε τους δολοφονούσαν οι φασίστες στις όχθες του Γουαδαλκιβίρ και είχε μια δόξα αυτό, είχε γενναιότητα και ένταξη στην κοινωνία. Σήμερα τους δολοφονούν οι διαφημιστές, οι οικονομικοί διευθυντές και οι έμποροι. Αλλά προς Θεού, δεν είναι φασίστες. Απλώς φέρονται φασιστικά διά της αποσιωπήσεως. Εκτελούν διά της σιγής. Και φέρονται φασιστικά διότι όταν αποκρύβεις γεγονός και μάλιστα γεγονός υψίστης ανθοφορίας αποστερείς από τον δήμο ανθρώπινο δικαίωμα. Κάνοντας άδοξους τους ποιητές και μάλιστα στη χώρα του Ομήρου (αφού αρεσκόμαστε στη μεγαλοψυχία και στη συνέχεια της ελληνικής γλώσσας) βαραθρώνεις τη δημοκρατία.
Όπου καλόν είναι να καταδικάζουμε τις στρεβλώσεις και τις δυσπλασίες της (τηλεδικεία, διαφθορά και τόσα άλλα), όμως όταν αποκρύβουμε την ποίηση, τότε το καθήκον μας απέναντι στον δήμο χωλαίνει βαριά. Δημιουργεί κενό. Και ως γνωστόν, αυτό το κενό κάποιοι θα το καλύψουν. Άγρια. Τελεία και παύλα.
Κώστας ΚΑΝΑΒΟΥΡΗΣ
——————————————————————————–
Copyright © “Η ΑΥΓΗ”. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιλιπτική, ή κατά παράφραση ή διασκευή απόδοση του περιεχομένου της εφημερίδας με οποιονδήποτε τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό, φωτοπυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη. Νόμος 2121/1993 και κανόνες του Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.
——————————————————————————–
Υλοποίηση με το ΑΡΧΕΙΟΝ-WEB Copyright(c)1996 – 2000 Hypersystems Ltd.
Βρήκα πολύ ενδιαφέρον το άρθρο του Κώστα Καναβούρη, όντως τα πράγματα είναι ακριβώς έτσι, σε μια Ελλάδα που θα έπρεπε να στηρίζει και να βοηθάει τα πνευματικά της παιδιά, τους ποιητές και όλους τους συγγραφείς, αν θέλει να υπερηφανεύεται για την πολιτιστική της κληρονομιά, αλλά και για τον σημερινό της πολιτισμό, που ξέρουν μόνο ελάχιστοι απο εμάς! Και δυστυχώς αυτό δεν συμβαίνει σε κανένα μέσο προβολής και δημοσιότητας, όπως μια “μεγάλη” εφημερίδα, που θα έπρεπε να ακολουθεί την παραπάνω φιλοσοφία! Συγχαρητήρια και για το άρθρο, αλλά και για την εφημερίδα ΑΥΓΗ που το φιλοξένησε στις σελίδες της. Τουλάχιστον η ΑΥΓΗ, όπως και ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, δεν ακολουθούν τον πολιτισμό των συμφερόντων, αλλά τον πραγματικό πολιτισμό της χώρας μας και τον βοηθούν να αναπτυχθεί….καλές γιορτές!
Αγαπητοί φίλοι
τις ίδιες σκέψεις έκανα και γω:απουσιάζει η ποίηση.Λόγοι ‘πολιτικής” , ή απλώς οι όροι που τίθενται από την βιομηχανία πλέον του βιβλίου; Ομως, τολμώ να πω, από τα τόσα βιβλία ποίησης που εκδόθηκαν πόσα -επιτέλους ας το πούμε- αξίζουν τον κόπο να διαβαστούν ή/και να αναφερθούν; Σταμάτησα να γραφω εως ότου νιώσω ότι έχω κάτι να πω. Και πάνε 3 χρόνια από την απόφασή μου. Αλλωστε ακόμη κι αν γραφεί κατι κάποτε από τους δημοσιογράφους-κριτικούς θα αφορά στα ίδια πρόσωπα. Η προσέγγιση του θέματος λοιπόν πρέπει να είναι διττή: η στάση των Εφημερίδων , η θέση των δημοσιογράφων-κριτών ( ή κριτικών..) Από την μια η πολιτική των Εκδοτικών Οίκων για τα best seller , από την άλλη η φιλοσοφία που χρόνια τώρα παρακολουθούμε όλοι: γράφουμε για τους φίλους μας κι εκείνοι για μας. Και για να προλάβω οποιαδήποτε ένσταση: εγώ παρουσιάζω μόνο ποιητές που δεν γνωρίζω προσωπικά ή παντελώς άγνωστους στο πλατύ αναγνωστικό κοινό. Και πιστέψτε με, μολονότι σέβομαι και το πιο μικρό σημείωμα, αδιαφορώ βαθιά αν κάποιος ΔΕΝ γράψει για μένα.
Χαιρετώ από τα Πατήσια
(ή από την Αγία Βαρβάρα που εργάζομαι)
Καλές Γιορτές
Βέρο
Εγώ καλά σου τά ‘λεγα
και τ’ άκουγες παράλογα.
Εχουν βάλει την ουρίτσα τους και οι ποιητές.
Οπότε τα δάκρυα να λείπουν. Παλοκροκόδειλοι.
Η μέρα φαινόταν από το πρωί. Και κυρίως είχε το πουλημένο ήθος στη δημοσιότητα των ανθρώπων ακριβώς του ήθους.
Επίκειται Κρατικό βραβείο σε ποιητή μετά το 70 και κάθε εφημερίδα έχει το δικό της. Δηλαδή τι θέλετε ο Μπουκάλας να πει οτι είναι λιγότερος από οποιονδήποτε και να τον προβάλλει;
Δεν πάτε καλά μου φαίνεται.
Αν δεν καταρεύσει το πολιτιστικό αριστερόστροφο μόρφωμα που μας έκατσε στο σβέρκο μετά τη Δικτατορία, δεν πρόκειται να δούμε ούτε καν τι γράφτηκε αυτά τα χρόνια. Το αριστερόστροφο αναυθεντικό το πιο ανθεκτικό.
Τσογλάνια! Τσογλάνια! που θά ‘λεγε κι Ευδοκία.
Κι όχι συγχωροχάρτια στην ΑΥΓΗ.
Η εφημερίδα αυτή υπάρχει μόνο για να πάρουν τη μεγάλη δημοσιογραφική σύνταξη κάποια συντρόφια που ξέμειναν μετά το μπούμ των ιδιωτικών μέσων.
Με τον ημιμαθή τζόβενο και τους ιντριγκαδόρους της φουρνιάς του 70, ξανασερβίρει μια σταλινικής καταγωγής θεωρία της αντανάκλασης, και πάει να βγάλει πολιτική διαμαρτυρία από κομφορμιστές και ομοφυλόφιλους που σε μια εποχή παρρησίας του ομοφυλόφυλου λόγου παραμένουν κρυφές.
Η Αυγή είναι πιο επικίνδυνη από τις άλλες εφημερίδες γιατί ενώ είναι συνδεδεμένη με τη διαφήμηση, το κρύβει και σας που λάει ήθος. Ήθος που είναι βρυκόλακας και καλιεργείται στα πανάρχαια στέκια της Πλάκας και εκεί πίσω κόντα στο Ναυτικό Μουσείο.
Ουστ βρε!
Τον Γιάννη Ζελιαναίο που είναι νέος ποιητής με αρχίδια ο Καναβούρης τον αγνοεί. Ξέρει όμως τον Ελευθεράκη που τα ποιήματά του βρωμάνε φιλολογία, γιατί κι αυτός δεν ψάχνει τι βγαίνει, φιλοφρόνηση κάνει στις γλειφτικές αφιερώσεις όσων του έστειλαν.
Και κοιτάχτε πως συμφύρει πασίγνωστους δημοσιοσχεσίτες με άγνωστους για να τους δώσει άλλοθι.
Ξέρουμε από γκεμπελικές τακτικές.
Και κομένες οι μαλακίες.
Το Ναυτικό Μουσείο να γίνει Ναυτικό Νοσοκομείο,
έτσι κι αλλιώς το Αντί και τον Πολίτη υπαινίσσομαι
Θα ήθελα να με ενημερώσετε για το αν μπορώ ανα στιγμές να αναρτώ το εκάστοτε link με άρθρα του κ.Καναβούρη στην σελίδα μου στο facebook, ή αν κατά την δήλωση σας περί πνευματικών δικαιωμάτων και νομικών κ.λ.π. μου το απαγορεύετε!
Παρακαλώ ας μου απαντήσετε στο παραπάνω mail μου για να ξέρω αν μπορώ να προβαίνω σε αυτή την ενέργεια προκειμένου να κοινωποιώ αυτούσια την σελίδα της ηλεκτρονική σας εφημερίδας ώστε να μοιράζομαι και με άλλους τα ενδιαφέροντα άρθρα του Κ. Καναβούρη!
Ευχαριστώ!