Ποιήματα
Α!Η ΒΕΝΕΤΙΑ[στον Καρυωτάκη]
Το περιστύλιο στο παλάτι των δογήδων
Ο χρυσοποίκιλτος να λάμπει
στο ημίφως Αγιος Μάρκος
Η πιό περίφημη να βρίθει απο περιστέρια
Πλατεία του κόσμου
Τα ψηφιδωτά,οι τοιχογραφίες,
Τα βενετσιάνικα λιοντάρια,τα
Μεσαιωνικά ρολόγια που αιώνια κτυπούν
Οι ιδιοι σκλάβοι ,η γέφυρα των στεναγμών,
Όλα τα χλευάζει απο το αστεροσκοπείο του 8ου ορόφου
Το Νεο Λίντο απ΄ναντι
Στην ύποπτη πάροδο της Ομόνοιας.
Τέτοιος που είσαι,Ελ Γκρέκο,
Να ζωγραφίζει σε ουρανούς
Και θόλους του δικού σου πλανηταρίου
Σβησμένους Τοξότες και Διδύμους.
-Πάντως μη-σοβαρά,ανιαρά και πληκτικά-
Απο το παρατηρητήριο του ογδόου
Βλέπεις τα βαποράκια που φτάνουν
Απο το Λίντο του Τόμας Μαν
Από αυτό το λοιμοκαθαρτήριο των ερώτων
Βλέπεις τη Γεωργία Σάνδη να
Φτάνει αγκαλιάζοντας τον νέο της εραστή.
Σ ΄ αυτήν την φυλακή που συνδέει
Η δικιά σου γέφυρα των στεναγμών
Απο τον όγδοο έως την Πλάκα απέναντι
Που φτάνεις πάντα κατακορύφως
Αχ!να φτάσει σήμερα επιτέλους
Κατακορύφως
Τους γύψους του πεζοδρομίου.
Αχ!Η Βενετία!,
Που είπες κάποτε σε εφτ’α τόμους
Τα παραμύθια της Σεχραζάτ
Για να κερδίσεις μια ζωή και μιάν αγα΄πη,
Πως χάνεται το φώς κάτω απο την
Ακρόπολη.
Αχ!Η Βενετία ,το Λίντο,
Το κοινοτικό Καζίνο ,το Μουράνο.
Το Νέο Λίντο,το Ελ Γκρέκο
Της Ομόνοιας.
Ω!Ψυχή ερωτευνένη που ανέβηκες
Στα ύψη,
Απο ψηλά όμως έπεσες,
Θαλασσωμένη.
Τεράστια στομάτα ,δίχως δόντια,
Χάσκουν τα απέραντα Ναυπηγεία
Αυτοκρατορίας.Αχ!Ω!Βενετία!..
Όνειρο Νώε
[στον Λ.Πούλιο]
Το γαλάζιο αστέρι όλο και χανόταν μακριά
Με τις χαράδρες και τα βουνά του,
Τις γαλάζιες θάλασσες και τους απύθμενους ωκεανούς
Οι φλέβες του φούσκωναν,οι μύες του τινάζονταν
Φάνταζε αέρινο και παρθενικό
Από την κάψουλα του διαστημόπλοιου
Όπου όλα βρίσκονταν στην πιό λογική τάξη,
Αστροπηδηχτές της τελευταίας στιγμής
Που πέταξαν στο διάστημα
Πριν τη τελευταία καταστροφή.
Σ ΄ αυτό το παρατηρητήριο
Που έπεφτε όλα τα άστρα
Και προσκαλούσαν και γέλαγαν
Ο υπράνθρωπος της πιο Νιτσεϊκής εσχατολογίας
Χανόταν ,χανόταν και ευτέλιζε
Τον γαλάζιο πλανήτη πριν την καταστροφή του.
Τότε ήταν,μετά το τελευταίο ευφυολόγημα
Που ήρθε κοντά του και τον αγκάλιασε
Μια στιγμή και μίαν ανάσα,
Όσο ν ‘ ανάψει ένας κόσμος ,νά λάμψει
Και να σβηστεί.
Κι ‘ αυτό ήταν το κλειδί που πάνω του
Κόρωσε η συγχορδία
Και η μουσική πλημμύρισε τα πάντα,
Φώτισε τα στοιβαγμένα βιβλία
Τις ζωγραφιές ,τα άπειρα Te Deum,
Την ποίηση που ατέλευτο ποτάμι
Κελάηδισμα του αηδονιού την νύχτα
Εκστατικό και λυπημένο ,ερωτικό
Μιάς μόνης στιγμής και μιάς ανάσας,
Όσο να ανάψει ένας κόσμος να λάμψει
Και να σβηστεί,
Κι ‘ όλα στροβιλίστικα τρελαμένα
Στο πιό παράξενο μινουέττο
Στο διαστημικό τους ταξίδι
Πάνω απο τιος στέγες και τις καμινάδες
Πάνω απο το στερεώμα του κόσμου
Μόνοι αυτοί,οι δύο
Αντρας και γυναίκα ανέγγιχτοι
Και αλλοπαρμένοι
Οι μόνοι που ήταν,για να σωθούν
Με όλην την σοφία του κόσμου,
Με όλην την ομορφιά και την τέχνη
Σκορπισμένη ολόγυρα
Να σαγηνεύεται και να μαρτυρεί,
Να αποκαλύπτει και μα μαρτυρεί,
Να αποκαλύπτει και να χαμογελά
Ενώ κάτω ,πέρα,μακρυά
Ο γαλάζιος πλανήτης,ο μόνος
Που είχε ποτέ ζωή,
Φούσκωνε όλο και περισσότερο
Μικρές ρόδινες φλεβίτσες,
Μύες καλοδουλεμένοι τινάζονταν,
Τινάζονταν
Κι ήταν η ώρα πιά
Που όλα θα τελείωναν,
Η καταστροφή θα ήταν πίσω τους,
Ολα θα γινόνταν χιλιάδες θραύσματα
Κι αυτοί θάταν οι μόνοι σωσμένοι
Σ’ αυτήν την κιβωτό προς το άπειρο.
Φρανκεστάιν
Ή θανείν θέλω μάλλον ή ζήν
Σωστό είμαι ομοίωμα του πλάστη μου
Κορωνίδα της Δημιουργίας
Με δύο μάτια,πληγές σαν κάνουλες
Να ξεπηδούν τα δάκρυα
Με τα μαλλιά μου ίσιες πρόγκες
Να μην με φτάνει το κοριτσίστικο χάδι
Με την μύτη ίσια κοφτερή
Να με φοβάται κάθε άνθρωπος
Με το στόμα,μια χοάνη
Για να βγαίνει,βουερός ο θρήνος
Και μικρό,μυτερό γενάκι και μουστάκι
Να προκαλεί την ειρωνεία και το γέλιο
Τετράγωνες οι πλάτες και το πρόσωπο
Να μη με πλησιάζει ούτε ο εχθρός
Άτσαλα τα χέρια και τα πόδια τεράστια
Για να μην πατούν πάνω στη Γή
Εγώ,το ομοιώμα σου Κύριε
Χαλεπάς που έκανε αθάνατη την άρνηση της
Βιζυηνός,έτοιμος στο γαμπριάτικο κοστούμι του
Φαν Γιώμ,καίω το χέρι μου στο κερί
Και όσο το πυρ αντέχω,να της μιλήσω
Εγώ είμαι,Κύριε
Ποτέ,τίποτε δεν αρνήθηκα
Από όσα μου υπέδειξες
Πιστός στο χρέος και στον προορισμό,
Πάντα με το σπαθί στο χέρι
Πάντα στην ατσάλινη πανοπλία της τιμωρίας
Που μου φόρεσες.
Στρατιώτης σου Αριστοτελικός
Έπαιξα το παιχνίδι της λογικής μέχρι το τέλος,
Αν και φτωχός ες μικρόν γενναίος
Φύλαξα τις Θερμοπύλες σου.
Τί με αρνείσαι ?
Γιατί δεν κρίνεις δίκαια?
Θέλω,επιτέλους,το κώνειο.
Είναι η μάζα των ανθρώπων
Που κινείται αργά,επιθετικά
Φουσκώνει σαν κύμα,τεράστιο
Να πνίξει,να πνίξει
Ό,τι όμορφο και ξεχωριστό.
Να μην υπάρχεις πιά Θεέ μου!
Ω!Αναγνώστη,Υποκριτή Αδέλφι μου,Ομοίωμα μου.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Ονομάζομαι Γεώργιος .Θ. Δρανδάκης. Γεννήθηκα στο Περιστέρι στην Αθήνα στις 27-01-1945. Τελείωσα το εξατάξιο Γυμνάσιο το 1963.Μετά την αποφοίτηση έδωσα εξετάσεις στην Εθνική Τράπεζα μαζί με δώδεκα χιλιάδες υποψήφιους και ήμουν όγδοος στην σειρά.Διορίστηκα στην Καβάλα απο όπου έφυγα έξι μήνες αργότερα ,όπως και απο την τράπεζα.Έδωσα Πανελλήνιες εξετάσεις το 1964 και πέτυχα στην Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης.Τον επόμενο χρόνο μετεγγράφη στην Νομική Αθηνών.Το 1967 ,μετά το πραξικόπημα βρέθηκα στην ‘’μαύρη λίστα’’ και δυσκολεύτηκα με τις σπουδές μου με συνέπεια να μην τελειώσω ποτέ.
Το 1969 γράφτηκα στην ιδιωτική σχολή ψυχολογίας την οποία τελείωσα το 1972.Το 1971 πέτυχα στις εξετάσεις και μου απενεμήθη το ανώτερος τίτλος γλωσσομάθειας[Proficiency] με τον οποίο άρχισα να δουλεύω σαν Καθηγητής Αγγλικών σε όλη την Ελλάδα ,την Αθήνα,την Ιεράπετρα,Άργος,Ναύπλιο,Καρδίτσα,Λαμία.
Το 1972 πήρα μέρος στις αντιδικτατορικές εκδηλώσεις της Νομικής Σχολής και το 1973 στην εξέγερση του Πολυτεχνείου.
Το 1974 παντρεύτηκα για πρώτη φορά και χώρισα το 1978.Εκείνη την εποχή ζούσα στην Λαμία ,που είχα το δικό μου Φροντιστήριο Αγγλικών.Επίσης εκλέχτηκα πρώτος Γραμματέας του Νόμου Φθιώτιδος με το Πασόκ.
Το 1977 δημοσίευσα εκτός εμπορίου την 1η μου Ποιητική Συλλογή ‘’ΣΠΟΥΔΕΣ’’ στην Λαμία.
Το 1980 παντρέυτηκα για 2η φορά με Γερμανίδα Υπήκοο.Το 1981 δημοσίευσα την 2η Ποιητική Συλλογή μου εκτός εμπορίου ,’’ΠΟΙΗΜΑΤΑ’’[Αθήνα].
Το 1983 προσελήφθη στην θέση του Συμβούλου Λαϊκής Επιμόρφωσης ,στο Υπουργείο Παιδείας.
Το 1982-83-85-86-87 τα καλοκαίρια,παρακολουθούσα μαθήματα Γερμανικής γλώσσας και Λογοτεχνίας και Εκπαίδευσης στον τομέα της διδασκαλίας στην Γερμανία Fraibourg,την Heidelberg [τρείς φορές] και Leipzig.
Το 1987 δημοσίευσα την αναδρομική Ποιητική Συλλογή ‘’Ένα παιρί του Καρλ Μάξ και της κόκα Κόλας’’.Απο το 1987 εώς το 1990 διοργάνωσα πολλές βραδιές Ποίησης και μουσικής στην Αθήνα ,όπου πήραν μέρος πολλοί απο τους εξέχοντες Νεόλληνες Ποιητές .
Το 1990 είχα την τύχη να πάρω μια υποτροφία απο το Βρεταννικό Συμβούλιο και πήγα στο Durham,στην Βόρεια Αγγλία,όπου εκπαιδεύτηκα ως καθηγητής Αγγλικών στον τομέα των ανθρωπίνων δυνατοτήτων.
Το 1991 χώρισα για δεύτερη φορά και έκανα την πρακτική μου για το R.S.A.[D.O.T.E],καθώς και τον επόμενο χρόνο πήρα το Πτυχίο TEFL.
Το 1991 με δική μου πρωτοβουλία το Υπουργείο εξέδωσε μια Ανθολογία με τον τίτλο ‘’ΜΠΑΛΑΝΤΕΖΑ’’.
Το 1990 άρχισα να δουλεύω σαν εκπαιδευτικός σύμβουλος και μεταφραστής.Το 1991 ως το 1996 δούλεψα για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση παρουσιάζοντας μια Ποιητική Συλλογή με τον τίτλο ‘’ΛΟΓΟΣ ΕΡΩΤΙΚΟΣ ΄΄.Το 1992 υπήρξα Ιδρυτικός Μέλος μιας Πολιτιστικής Λέσχης ,όπου διοργάνωσα βραδιές με Ποίηση και Μουσική εώς το 1996.
Το 1994 δημοσίευσα τον ‘’ΆΡΙΕΛ’’ ,ενα διήγημα και ποιήματα και το 1996 την Ποιητική συλλογή ‘’Έλοϊς΄΄.Το 2000 το διήγημα ‘’ΑΡΙΕΛ’’ περιελήφθη στον νέο τόμο της Ανθολογίας Διηγημάτων του Ρένου Ηρακλή Ήρκου και Στάντη Αποστολίδη.
Το 2001 απο τις εκδόσεις Διηνεκές βγήκε το βιβλίο μου,’’Ο ΠΟΘΟΣ ΦΟΥΣΚΩΝΕΙ ΤΟ ΠΑΝΙ’’,που αποτελείται απο την ομώνυμη Νουβέλα ‘’ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΟΙΔΙΠΟΔΕΙΟ’’,19 ποιήματα,ενα θεατρικό έργο με τον τίτλο Κάρμεν και ένα δοκίμιο με τον τίτλο ‘’ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΙΩΤΙΚΟ ΣΤΗΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ’’.
Το 2002 ,επίσης απο τις εκδόσεις Διηνεκές, το βιβλίο ‘’ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΛΙΛΙΠΟΥΤΕΙΩΝ’’.
Υποέκδοσιν δύο Νουβέλες μου με τους τίτλους ,’’ΤΙΤΑΝΟΜΑΧΙΑ’’ και ΄΄ΚΟΣΜΙΚΗ ΨΥΧΗ΄΄ και στην συνέχεια ενα μυθιστόρημα με τον τίτλο ‘’Pas de deux’’.
Έχω δημοσιεύσει Δοκίμια ,Κριτικές και Ποιήματα σε πολλά Λογοτεχνικά Περιοδικά και εφημερίδες,Εθνικές και Τοπικές,όπως στην Ελευθεροτυπία,στο Πλανόδιον,στο Αλεβεβάν,στην Σχεδία,τις νέες τομές,το Ελλίτροχο και στο Περίπλου.
Κριτικές για μένα έχουν παρουσιαστεί στις εφημερίδες Καθημερινή,Ελευθεροτυπία ,τα Νέα ,Λόγος και στα περιοδικά Πλανόδιον,Σχεδία και Ελλίτροχος.
Από το 1990 δούλεψα σαν αρχηγός γρουπ και ξεναγός με τα ταξειδιωτικά γραφεία Ιάσων, Ζάκυνθος τουρς, Ιόνιαν Τραβελ κ.α. στην Αίγυπτο, Τουρκία,, Ρωσσία, Ιταλία Βόρεια και Νότια καθώς και Σικελία,, Γαλλία,, Γερμανία,, Κάτω Χώρες, Αγγλία κ.α.
29-01-2005
