Παναγιώτης Λιναρδάκης, Στο Βυθό

Γεια σας.
Με λένε Λούκας, έχω γεννηθεί στη Σαρδηνία, ζω στην Αθήνα.
Έχω μανιοκατάθλιψη από τα 35 μου.
Ασθένεια σύγχρονη, δεν αφήνει τίποτα ίσιο. Καταφέρνει να κάνει τη ζωή σου άνω κάτω. Εμφανίζεται με έντονη σκέψη.
Γι’ αυτό παιδιά μη σκέφτεστε πολύ.
Είναι ένας λαβύρινθος ή καλύτερα μια σπείρα που αναπτύσσεται.

ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΠΥΡΚΑΓΙΑΣ

Πονεμένο Αλκατράζ, τρεις κι ο κούκος, αθυρόστομοι πονάω. Πολεμοχαρής σπείρα, σίδερα μεταλλικά. Πονάω σας λέω, πονάω πολύ. Από το 1999 με τη μανιοκατάθλιψη, ασθένεια σύγχρονη όπως ο χορός του Παπαϊωάννου, καταφέρνει να κάνει τη ζωή σου άνω κάτω, εμφανίζεται με έντονη σκέψη, γι’ αυτό παιδιά μη σκέφτεστε πολύ. Παιδιά που είσαστε; Πονάω σας λέω. Αυτή η ασθένεια παρατείνει το όριο ηλικίας, γιατί γίνεται καταστολή με χάπια, χημικοί άνθρωποι συσπειρωθείτε. Κλείστε πόρτες, παράθυρα, πύλες, γι’ αυτό υπάρχουν οι κλινικές χειρότερες από τις φυλακές του 20ου αιώνα, με ηλεκτροσόκ και όλα τα συναφή. Επανέρχομαι στη σκέψη. Χαλαρά, πάρτε κομπιούτερ για να έχετε δίσκο. Έτσι πρέπει να είναι δομημένη η σκέψη σας. Πάντα πρέπει να υπάρχουν όρια. Η καταστολή αυτή αξιολογείται με καθημερινή άσκηση του εγκεφάλου, μπάνιο, έξοδα περιορισμένα, πολλές ώρες ύπνου. Αυτό που βλέπεις είναι εξωπραγματικό. Είναι σαν να έχεις πρεσβυωπία και να περνάς κλωστή στη βελόνα. Γι’ αυτό υπάρχει και η δύναμη του χαρακτήρα που αποτρέπει την εξασθένηση των λίγων σκέψεων. Έπειτα συνυπάρχουν οι πέντε αισθήσεις, τεμαχισμένες ως το κόκαλο. Ακούς και βλέπεις οράματα, με μάτι σαν του ψαριού, λες άσκοπα λόγια, σωρηδόν με καταξίωση του υποσυνειδήτου. Πρωτοφανής καταστροφή. Καταστροφή στο ίσιωμα. Βλέπεις με το τρίτο μάτι; Μοιάζει με το σπήλαιο του Άδη στο Ταίναρο. Το τρίτο μάτι γεμίζει τις κλινικές ασύστολα. Μία προβοκάτσια στο έπακρο. Το κενό της διαύγειας ωθεί τα πράγματα στο απόγειο. Μη μελετάς αρνούμενος τα βασικά όρια. Θα παραξενευτείτε αν την σκέψη την ωθεί προς τα αριστερά ή δεξιά. Ως καλός πολεμιστής αποφεύγω την ώθηση της διαύγειας, αρνούμενος την οδήγηση-κατεύθυνση του υποσυνειδήτου. Ο Φρόϊντ απέτυχε και ο Γιουνκ κάτι έκανε. Βλέπετε όνειρα χωρίς αυστηρή κριτική. Τα όνειρα λίγο πριν κοιμηθείτε. Προσοχή οι παροχές ή παροχή κατευθύνει αυτά στην ευθεία. Το χρηματιστήριο φλερτάρει ασύστολα τις έννοιες της διαύγειας μέσα από πολεμικούς βρυχηθμούς. Πονάω και δεν μ’ ακούτε. Καλά να πάθετε. Η ολοκλήρωση της φαντασίας αποσκοπεί πάντα στο υπερπέραν. Δύσκολα θα δείτε με το μάτι του Μπατάγι (1897 – 1921). Μόνο όποιος δεν μπόρεσε να οξύνει αποσκοπώντας στην υπέρταση μιας οδηγίας κλειδί στο σφαιρικό κατενάτσιο μιας μπάλας σφαίρας προς τη συμμετρία, αφουγκράζεται τα τεκταινόμενα. Κλειδί επίσης είναι το απόγειο του δώματος που προσκρούει στη φάση μιας εννοιολογικής κριτικής των ζωγράφων. Εδώ θ’ αναφερθώ στα επτά επίπεδα του έργου. Πρέπει να ορίζεται από τον καλλιτέχνη. Υπακοή πάντα στα όνειρα μιας καθέλκυσης μιας ιδέας. Το αποτέλεσμα είναι θετικό καθώς έχει να κάνει με τον καλλιτέχνη. Την αυγή αντί για κόκκορα βάλτε τους δικούς σας συναγερμούς αποσκοπώντας στην προώθηση της τελευταίας συγκεκριμένης φάσης του χρόνου που πρέπει να εκτεθεί ασύστολα.

Προωθώντας την αποπεράτωση του χρόνου που χρειάζεται ο άνθρωπος απ’ τη μέση και πάνω είναι η συνειδητότητα που μας διέπει, σαφώς πλην η ανταπόκριση μας χωρίζει από το ασυνείδητο καθιστά μάλιστα την αφρόκρεμα – σαπουνόπερα μιας θετικής κρίσης του λογικού του ανθρώπου σ’ ένα λέγειν υπεράνω. Η έκτη αίσθηση αφορά το ένστικτο, επ’ αυτού καθορίζεται μια πρωτογενής με πολλά αρχέτυπα ιστορία, χωρίς αρχή και τέλος.

Για το ένστικτο θα αναφερθούμε εκτενέστερα. Αυτό δημιουργεί και μόνο. Γι’ αυτό ταπεινή μου γνώμη η πρώτη σκέψη είναι και η καλύτερη. Σ’ αυτήν επιτρέπεται ένας ναϊφισμός άνευ προηγουμένου. Χωρίς προγαμιαίες σχέσεις και κατ’ επέκταση σκέψεις. Δεν χρειάζεται να έχουμε προβληματιστεί ιδιαίτερα, αψηφώντας τους κανόνες ασφάλειας η έκτη αίσθηση είναι προσιτή κατ’ εξακολούθηση στους τυφλούς που είναι και οι μόνοι αναμάρτητοι. Είναι και τα καταφέρνει στο τέλος δυσανάλογη με την ηλικία του καθενός. Αυξημένη στα παιδιά, κατόπιν μεσαίας ηλικίας, μας προτρέπει να αφουγκραστούμε τί περιέχει ένα κύμα θάλασσας, τί προσφέρει η τέκνο μουσική. Όχι στα «έκστασις». Σκοτώνουν το λογισμικό του εγκεφάλου. Καμμένες ιστορίες όπως τα δάση κάθε καλοκαίρι. Δυσανάλογη είναι η εστία που ζεσταίνει τους Εσκιμώους καθώς και τους Μασάϊ. Προσοχή μην έρθουν στην Ελλάδα γιατί τη βάψαμε.

Παραβαίνοντας τους κανόνες αισθητικής και όλα τα συμφραζόμενα, θα σας δείξω στην παραψυχανάλυση που αφορά τους σπουδαστές εκ του μη όντος ανεγκέφαλοι. Το ξέρω είναι βαριά κατηγορία, αλλά αυτή είναι η γνώμη μου. Κάποιες φορές το ένστικτο προορίζει την απασχολούμενη ναυτία των ναυτικών. Υπάρχει σε όποιο όριο θέλετε ακούγοντας ωραία μουσική.
Εμετός και λήθαργος παρέα μας κυβερνά με πολύ σύνεση. Στην κορφή του ξυραφιού 40 μέτρα βάθος όπως ο Καιάδας μόνο που δεν πέταγαν μωρά αλλά αιχμαλώτους και κακούργους Σπαρτιάτες. Δείτε το απ’ όλες τις μεριές. Θα δείτε ότι δεν έχω άδικο. Σας προτρέπω να φιμώσετε τα στόματα των διπλανών, λέγοντάς τους: Όσο ζει ο Θεός, υπάρχουν ελπίδες για πολλά πράγματα και πολλές σκέψεις, όπως οι φραγκοσυκιές της Μάνης. Εγώ δικαιούμαι να κάνω πολλές σκέψεις, γιατί ξέρω πώς να σκέπτομαι δομημένα. Σαν σχέδιο σε αρχιτεκτονικό γραφείο. Προσοχή μεγάλη, προσοχή με τα χάπια ανελλιπώς. Το κάθε χάπι στην κατάλληλη θέση. Κατά μεγάλο ποσοστό είμαι τυχερός. Συναισθηματική ψύχωση. Ότι καλύτερο κατά βάθος. Δεν θα μπορούσα να γράψω με όσο IQ το φοβερό αυτό διήγημα. Μανιφέστο πέστε το, γιατί βγάζω τα εξώψυχά μου, η πέννα τρέχει όσο μία πόρσε καρέρα. Χαριτολογώντας σας λέω ότι ακούω χιπ-χοπ μουσική. Στα λόγια μπορώ να σκοτώσω κι ελέφαντα. Μπορείτε κι εσείς; κάντε το, Μπράβο σας. Οι μόνοι αδικημένοι είναι οι ποιητές. Συμπυκνώνουν τις σκέψεις τους. Πολύ δύσκολο αυτό. Αλλά όπως έστρωσε ο καθένας εκεί θα κοιμηθεί. Περιδιαβαίνοντας την Πλατεία Εξαρχείων βρίσκω τον σαμουράι μ’ ένα σπαθί γιαπωνέζικο. Γίναμε φίλοι εγώ με τους αναρχικούς, άλλοι κολλημένοι. Δεν μιλάμε για τα πρεζάκια. Ειδική περίπτωση, μεθαδόνη με μπύρα. Σκοτώνει. Όπως η έκλειψη του ηλίου. Ανθίσταμαι θα τα καταφέρω. Επίσης υπάρχει ο πανικός και η φοβία ευρύτερης εξασθένησης του νευρικού συστήματος, εδώ προτείνεται γυμναστική, είναι και ο πανικός. Προέρχεται από την μεγέθυνση συσσωρευμένου υγρού στη σπονδυλική στήλη. Λέτε να γίνεται εκσπερμάτωση του τηλεφωνικού καταλόγου. Δεν νομίζω είναι αυτόνομος. Φωλιάζει στα ψυγεία εξοικονόμησης σπέρματος και αφορά τους καταπονεμένους εορτάζοντες του Αγίου Φανουρίου. Τρεις κι ο κούκος μην επαναλαμβανόμαστε. Η σειρά κατόπιν που προσάγεται στη δικαιοσύνη αποσπά μεγάλο πακέτο βελτιώσεων. Η επανάληψη τηλεφωνημάτων είναι ένα δείγμα της μη ισορροπημένης κάθαρσης. Βασανιστικά προσάπτει ένα αμάρτημα – πταίσμα που βοηθά να στρέψουμε την προσοχή μας στο βάθος, στο βυθό, εξ ου και ο τίτλος, σκοτεινά μόλις πρωτοβγεί ο ήλιος συλλαμβάνει όλες τις δυσκολίες μιας απώτερης σκέψης.

Ο πανικός στην έρημο της Σαχάρας, τρεις κόκκοι άμμου προεξοφλούν το μέγιστο βεληνεκές της πέννας. Σαράντα πέντε σελίδες συγγραφής μέσα από εμπεριστατωμένο υλικό καιροφυλακτεί τους τάφους των Αιγυπτίων. Δυσανάλογες είναι και οι απορίες της κατάθλιψης που έρχονται να βομβαρδίσουν το τοπίο.

Η κατάθλιψη, μέρος της φοβίας, δηλώνει ότι το νευρικό σύστημα δεν οδηγείται με σωστό τρόπο. Κατάθλιψη – φοβία, μαζί ότι χειρότερο. Πρέπει να έχεις στραμμένη την προσοχή σου αριστερά και δεξιά. Για μένα τα δύο πράγματα είναι ενός κόλπου. Ταυτόσημη κληρονομικότητα, διέπει την απόσπαση από την ίριδα στο χέρι. Στροφές ο ίλιγγος ξεπερνιέται με ζόρι και φοβερή αυτοσυγκέντρωση. Το μυαλό, άδεια σκέψη, οπότε άδειες φυλακές μυαλού. Δεν πονάω πλέον καθόλου. Σημαντικό μέρος της συνεύρεσης προσκρούει σε δευτερότερα επίπεδα μάχης. Εγώ ο Λουκάς, ξέρω ότι δεν ξέρεις. Πού θα με βρεις; αν όχι στην κλινική με όλους αυτούς που αποσπάστηκαν, έγιναν μονάδες και μανάδες του εαυτού τους. Αυτά θα τα βρείτε στην ποίηση και γενικότερα στη λογοθεραπεία. Μια μεγάλη τελική ευθεία.

Όχι στο στρατό. Υπάρχουν αρκετοί μισθοφόροι. Σκέψεις ανάκατες με αρχή, μέση και τέλος. Συμπληρώθηκαν 14 χρόνια από την έναρξη της ασθένειας, εισακούστηκαν οι φωνές μου έχοντας ένα μεγάλο μέρος εικαστικής απόδρασης με πολλές εστίες, σαν να λέμε η οργή της εκμετάλλευσης σε καθιστά εν γρηγόρει. Βάρος πολύ, η νίκη δύσκολη. Σε πολλά ταμπλό παρά φύση ασύστολα. Ο ανιδιοτελής άνθρωπος χτυπάει την πόρτα του υπερσυνειδήτου. Η αντίδραση αποσπάται από μια δυναμικότητα υπεκφυγής σε πρώτο βαθμό. Ένα όνειρο που καθιστά απόρθητες τις πύλες της κόλασης. Σαφώς πλην κακώς ο καρκίνος βρίσκεται στο ίδιο όριο με την μανιοκατάθλιψη. Η διαφορά συμπάσχει εκτενώς πίσω από τα ραδιενεργά κύματα της έκτης αίσθησης. Το τρίτο μάτι δρα αστραπιαίως, όπως ο ποντικός στη φάκα. Επανέρχομαι στον πανικό που διαρκεί εσώστροφα και καθορίζεται από συντεταγμένες όπως δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά ή φωτιά χωρίς καπνό. Γράφω μόνο με μουσική μόνο τέκνο που διυλίζει το μυαλό.

Πανικός – πανικός – πανικός. Τρεις λέξεις σε μία.

Πρώτος πανικός η αθυροστομία που κατακλύζει το εσωτερικό υπερπέραν της εννοιακής προσήλωσης. Λογική είναι το παράλογο μιας ασθένειας που συμπάρσχει στο δώμα μιας φοβίας. Πορθμείο το λιμάνι που στεγάζει ο κωπηλάτης στη Χαιρώνεια. Ξεκουράζεται στο χείλος μιας ονομασίας που εκλιπαρεί να βγει. Γι’ αυτό το αποτέλεσμα προσκρούει σ’ ένα τείχος σαν κι αυτό του Βερολίνου ή του Σινικού Τείχους, αφέψημα που η γεύση του μοιάζει με πικραμύγδαλο. Αυτό αφορά τον δεύτερο πανικό ανηλεώς. Ο τρίτος πανικός εστιάζεται με τις αποστολικές εντολές. Το νόημα δεν είναι ξεκάθαρο με μία απόσβεση που κατακλύζει το εύρος του ματιού σ’ ένα φίδι. Προσοχή ξεφύγαμε! Ώρα για χάπια! Δεν φοβάμαι τίποτα τώρα. Καιρός για ένα ουϊσκάκι, που θα το πιει ο συγγραφέας. Ανυπερθέτως η κύρωση του ήπατος είναι ένα προσόν σε όλη αυτή την ιστορία. Προσκρούει στα στιβαρά χέρια ενός που κάνει σούμο με μεγάλη πίεση. Το αλκοόλ για μένα τον Λούκας είναι καταστροφικό, το ίδιο και το μαύρο. Αντίστροφη μέτρηση αντλεί ο γιατρός – ψυχίατρος. Είναι ο κατ’ εξοχήν αρμόδιος γι’ αυτό. Μία σύζευξη δύο ενοτήτων που καθοδηγεί σε μια βάση πανικού, σαν ένα εμφιαλωμένο μπουκάλι πλαστικό. Τώρα είμαστε στη μέση του διηγήματος. Νομίζω ότι πάμε καλά, γάτι χωρίς πέταλα. Να δούμε πότε θα αποκτήσετε πέταλα. Θα δούμε από το εύρος των αναγνωστών που συνυπάρχουν σ’ ένα τσουνάμι. Προσοχή λοιπόν! Η ανταπόκριση αυτή εστιάζεται στο κέντρο σαν μια σαμπάνια που χρησιμοποιείται για την καθέλκυση ενός πλοίου. Το πρωτάκουστο σ’ αυτή την υπόθεση αποσκοπεί στην προσαγωγή των στοιχείων που περιορίζεται από ανήκουστα ψήγματα. Είναι ο τρίτος πανικός, σε μικρότερη διάσταση από τους δύο άλλους.

Το θέρετρο καρποφορεί μ’ αυτό που θα πει ο ψυχίατρος, παρά τους αρμόδιους ψυχολόγους. Το περίβλημα προσάπτεται στο λεξικό μιας καλύτερης γλώσσας.

Καθώς δεν μας αφορά η πρόσκρουση του Διονύσου προς μία θετική έλξη-σύζευξη μιας απόρθητης ατοπίας σαν μάθημα των όπλων με κακά αποτελέσματα. Για τον τρίτο πανικό που διχάζεται όπως η ατμοσφαιρική ρύπανση με τα περιττώματα μιας ταραντούλας, προσκρούει σε ασφαλέστερες ρητίνες πάντα με την έκτη διάσταση και όχι στην υπεραισιοδοξία. Μεγάλη προσοχή γιατί είπαμε σαν πλαστικό μπουκάλι συσπείρωση.

Μην οπλοφορείτε με τα λόγια, κάνουν πολύ κακό, όπως η αγγλική γλώσσα. Μόνο ελληνική. Όλα για καλό προσυπογράφουν. Βλέπε μακριά με τους αισθητήρες εν γρηγόρσει. Το πιο καλό είναι η αποπεράτωση σε κόκκινο χρώμα αν και το πράσινο είναι καλύτερο. Το άσπρο μόνο στα ρούχα, ποτέ μαύρους πίνακες γιατί τα επτά επίπεδα δεν μας καλύπτουν όπως θά ‘πρεπε. Τι να δεις στο μαύρο; Ερώτηση-Απάντηση: Όλα γίνονται στην αυγή, είναι η καταλληλότερη προσφορά που θα ζητούσε ένας εκκλησιαστικός γίγαντας. Κρατάμε αποστάσεις γιατί δεν μπορούμε να γινόμαστε ένα μάτσο κουβάρι. Ποτέ μη σταματήσεις να κρατάς σημειώσεις. Κάθε καλό για κακό. Τώρα βαδίζουμε προς την αρχή. ΑΡΧΗ.