`
μνήμη
τρελό πουλί
ερωτεύεσαι
όλους τους απόντες
*
memory
crazy bird
you fall in love
with all absentees
`
*
ΜΕΤΑΞΙ ΟΛΟΜΕΤΑΞΟ
Πιάνω μια μύγα μες στα χέρια μου
με γαργαλάει των φτερών της η αγωνία
αν σφίξω λίγο ξεψυχά
αν χαλαρώσω φεύγει.
Καλύτερα να μείνω ακίνητη
ένα σπιτάκι αθέλητο να της δωρίσω
ένα κλουβί που θα βαφτίσω σπίτι
σιγά σιγά θα μάθει να αγαπά
τις ράγες των δακτύλων μου
θα ξεσκονίζει κάθε χαρακιά
μ’ ένα τσεμπέρι στις κεραίες της
και θα μου πλένει όλες τις φλέβες
θαρρώντας πως έπιασα βρωμιά.
Μα τέτοιο κακό δεν το βαστώ
όταν μετρώ το καρδιοχτύπι της.
Τι θες δορκάδα μου της λέω
τι θες μετάξι ολομέταξο
μέσα στα πράσινα ματάκια σου
τι θες μαινάδα μου και βρύχεσαι
με την ψυχή της λιονταρίνας.
Ανοίγω διάπλατα το χέρι
γδέρνω τον άνεμο γλυκά
καθώς εκείνη φτερουγίζει
προς το αόρατο κλουβί μας
μαζί μας μαζί να στολίσει
το αναπόδραστο της νύχτας ζωνάρι.
*
SILK PURE SILK
I catch a fly in my hands
the anguish of her wings tickles me
if I squeeze a little she dies
if I slacken she gets away
it’s best I keep still
make her a gift of an involuntary little house
a cage I’ll call home
and gradually she’ll learn to love
the rails of my fingers
she’ll dust every streak
with a kerchief on her horns
and she’ll wash all my veins
thinking that I’ve dirtied myself
but I don’t carry such an evil
when I count her heartbeat
What do you want, my Dorcas, I tell her
what do you want, silk pure silk,
in your green eyes
what is it, my Maenad, and you roar
with the soul of a lioness
I open my hand wide
and gently scratch the wind
as she flutters
towards our invisible cage
for us to decorate together
the night’s inevitable girdle.
`
*
ΣΤΑ ΓΑΡΓΑΡΑ ΝΕΡΑ
Ο τοίχος είναι λευκός
αν κάνεις ένα σάλτο
μπαίνεις στο τίποτα.
Απ’ το πρωί μαζεύω φύλλα
και τα κολλώ με σάλιο
πάνω στον τοίχο
δίπλα δίπλα αγαπιούνται
έτσι νομίζω θα κλείσω το τίποτα.
Το βράδυ θα βάλω μέσα το κεφάλι μου
κι απ’ την άλλη πλευρά
θα ακούω μια μουσική.
Τα φύλλα πάντα ξεκολλούν
ο αντίλαλος της πτώσης τους
είναι το νήμα που κρατά
το πόδια μου στο σπίτι
ενώ ένας σμήνος ψαριών
περνά από μέσα μου
προς τα γάργαρα νερά
της άλλης όχθης.
*
IN GURGLING WATERS
The wall is white
if you jump over it
you go into nothingness
I’ve been gathering leaves since morning
and stick them with saliva
on the wall
side by side they love each other
methinks this is how I’ll bar nothingness
in the evening I’ll put my head in
and hear music
on the other side
leaves always come unstuck
the echo of their fall
is the thread holding
my legs home
while a swarm of fish
passes through me
to the gurgling waters
of the other shore.
`
*
ΕΠΙΜΥΘΙΟ ΓΙΑ ΕΝΑ ΧΑΔΙ
Κοιμήσου κοιμήσου στο πέτρινο λίκνο
σου δίνω τα χείλη ενός τρελού λιβαδιού
το εύφορο δάγκωμα του πρώτου ταξιδιού σου
μια πληγή που ανάβλυσε
βατραχάκια κάτω απ’ την πανσέληνο
είσαι η ουσία της φλέβας μου
μια δίνη σαν το λαρύγγι μου στο απόβραδο
μεθυσμένη γεύση δυνατός πυρετός
σε καίω σε πνίγω σε δένω στη ζώνη μου
σπινθήρας το δάσος σου
παλιό κλειδί το αίνιγμά σου
αγριοπούλι στο κάστρο
της κουρσεμένης μου άνοιξης
κοιμήσου κοιμήσου
βλέπω μια γάτα να γεννιέται
απαλά τα νύχια της
σκίζουν της μάνας την ακεραιότητα
για να ενωθεί το αίμα της
με ένα κομμάτι ουρανό
κοιμήσου κοιμήσου
θα μείνω δίπλα σου ελάχιστη
άυλη κι άφωνη σαν δίψα
γυμνή υποψία σαράκι στο κεφάλι σου
κοιμήσου κοιμήσου
θα γίνω νιφάδες κομματάκια
η αναχώρηση της σκόνης για άλλο δωμάτιο
μια πασχαλίτσα που μετρά τα βήματά της
πάνω σε λεωφόρους
μην παραστήσεις πως με βλέπεις
ή πως με σφίγγεις στα χέρια σου από αγάπη:
τα σώματα σπάνε
δεν την αντέχουν τη σκληρότητα
άθραυστο είναι μόνο το φως.
*
MORAL FOR A CARESS
Go to sleep go to sleep in the stone cradle
I give you the lips of a crazy meadow
the fertile bite of your first voyage
a wound that streamed
toads under the full moon
you are the essence of my vein
a swirl like my throat in the early evening
intoxicated taste high temperature
I burn you drown you tie you to my belt
a spark your forest
an old key your riddle
a wild bird on the castle
of my raided spring
sleep sleep
I see a cat being born
her nails gently
tear the mother’s integrity
for her blood to blend
with a piece of sky
sleep sleep
I’ll remain minimal beside you
immaterial and voiceless like thirst
a naked suspicion, a woodworm, in your head
sleep sleep
I’ll become a collection of snowflakes
dust’s departure to another room
is a ladybird that always counts her steps
on the avenues
don’t pretend you can see me
or clasping me lovingly in your arms:
bodies break
they can’t bear hardness
only the light is unbreakable.
`
*
ΠΡΟΣΕΥΧΗ
Στρόφιγγες μαύρες των ωκεανών
το ψάρι σας είμαι
κολύμπι κολύμπι
θα βρω τις πηγές σας
μη με εξορίζετε στο φως
σκοτάδι θέλω
σκοτάδι λαχταρώ
εκεί θα λάμψει το προαιώνιο κύτταρό μου
εκεί θα πάψω πια να βλέπω το φεγγάρι
αυτό το σαράκι της νύχτας.
*
PRAYER
Black whirlpools of the oceans,
I am your fish
by swimming and swimming
I’ll discover your sources
don’t exile me to the light
I want the dark
I yearn for the dark
there will my age-old cellule shine
there will I cease looking at the moon
that wormwood of the night.
`
*
ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ
Ψάχνω Αργοναύτες ν’ αρμενίζουν
πάνω σε τσόφλια από καρύδι
κι όταν τους τρώγω έναν έναν
να φέγγει μέσα μου η Κολχίδα
και της μνήμης το άγριο δέρας.
Ψάχνω μια αυλή που να βαραίνει
το ατίθασο κεφάλι μου
να ‘χει πορτούλα σιδερένια
τοίχο από πέτρα
και το κλειδί στραβό
και ξεδοντιάρικο.
Ψάχνω τη δίδυμη αδερφή μου
για ν’ ανταλλάξουμε ζωές.
Έτσι κανείς δε θα με δει
όταν θα φεύγω απ’ τον φεγγίτη
για να δεθώ τον μαύρο ίσκιο μου.
*
DESTINATION
I’m looking for Argonauts sailing
on walnut shells
and when I eat them one by one
Colchis to glow inside me
and memory’s wild fleece
I’m looking for a courtyard to weigh on
my unruly head
with an iron gate
a stone wall
and the key twisted
and toothless
I’m looking for my twin sister
to swap lives
so no one will see me
when I leave from the skylight
to be tied to my black shadow.
`
*
ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ Ο ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ
Μην κόβεις κλαδιά
τα δεντράκια πονάνε
η ψυχή τους μαζεύεται
στις άκριες των φύλλων
και το αίμα τους ρέει
στη δροσούλα του σούρουπου.
Τα κλαδιά είναι χέρια
έχουν γνέψει σε φίλους
όταν χάναν τον δρόμο τους
έχουν πιάσει γυναίκες
απ’ τη ζέστη της σάρκας τους
έχουν πνίξει εχθρούς
σ’ ένα πράσινο νήμα.
Μην κόβεις κλαδιά
κάποιοι λεν είναι δάχτυλα
όσων βρήκαν το τέλος
απ’ το ίδιο τους χέρι
μαύρα δέντρα μαύρο δάσος
η κουκουβάγια μια πληγή
στο ματωμένο τους πουκάμισο.
Μην κόβεις κλαδιά
τα σκουληκάκια κάθε βράδυ
πλέκουν μεγάλες αλυσίδες
για να σωθεί ο σκίουρος
που χάνει την ισορροπία του
κυνηγώντας το βελανίδι.
Μην κόβεις κλαδιά
περπάτα γρήγορα περπάτα
πριν μας προφτάσει το φεγγάρι
δε θέλω να τρομάξεις
αν δεις τον σκίουρο να πέφτει
για έναν καρπό που υπάρχει μόνο
στου θανάτου τον γερο-πλάτανο.
*
THE CHILD AND THE RIDER
Don’t cut branches
it hurts the trees
their soul gathers
on the tips of the leaves
and their blood flows
in the cool twilight
branches are hands
they wave to friends
when they lose their way
they have held women
by the warmth of their flesh
they have choked enemies
with a green string
don’t cut branches
it’s said they are fingers
of those who died
by their own hand
black trees black forest
the owl a wound
on their bloody shirt
don’t cut branches
every night the worms
twine large chains
to save the squirrel
who loses its balance
chasing the oak apple
don’t cut branches
walk quickly quickly
before the moon catches up with us
I don’t want you to be scared
if you see the squirrel falling
for a seed existing only
on death’s old plane tree.
*
ΚΑΛΕΣΜΑ
Θαλασσοπούλια μέλισσες
άγρια πουλιά και νυχτερίδες
μυρμήγκια φτερωτά και ασχημόπαπα
κουρνιάστε μες στα ποιήματα
τραβήχτε ψηλά εμάς τους άπτερους
θαμμένοι είμαστε βαθιά
στα θεμέλια της ψυχής μας
έτσι στεριώσαμε το σώμα μας.
I
*
INVITATION
Seabirds bees
ravens and bats
winged ants and ugly ducklings
please nest in the poems
pull high up us the wingless ones
buried deeply we are
in our soul’s foundations
thus did we secure our bodies.
