Φάνυ Πολέμη, Ποιήματα

`
Εφτά φωνές εφτάψυχες

Μετάξια
και
βελούδα…
ακροδάχτυλα
σαν σύννεφα…
κι η νύχτα αγγελοκρουσμένη.

ένα
Χώρισα το φεγγάρι
σε τεταρτημόρια
και το ‘κρυψα σε φύλλα
ταμπάκου υγρού
να σε τυλίγω τις νύχτες
τις δίχως σου…

δύο
κι όταν στο χάδι μου αφεθείς
η θάλασσα θα αφήσει το χρώμα της στα μάτια μου
και το κορμί σου μια αχιβάδα
να απλώσω την ανάσα μου
στην ηχώ της.

τρία

για μια ματιά σου
όλο ουρανό
κάνω παρ κουρ στα σύννεφα
κι ισορροπώ
στο βλέμμα σου
σε μιας κλωστής ανάσα

τέσσερα

με την δύναμη ενός Κένταυρου
ο εγωκεντρισμός μου
κεντρίζει το κεντρί σου
μελισσάκι μου….
(κεντρική ιδέα… )

πέντε
…στιγμές στιγμές ξεχνιέμαι και σε ξεχνάω…
και τότε…
έρχεσαι στον ύπνο μου σαν Άγγελος
με κράνος και ρομφαία…
να σαρκάσεις με τις άχρηστες φρασεολογίες μου
περί Αθάνατου Νερού…
το δισκοπότηρο στα πόδια σου μπροστά
μαρτυράει το άτοπον του επιχειρήματος…
ξεχνώ;

έξι
Βουτώ κάθετα
με ένα κεφάλι γεμάτο απ’ την Απουσία σου
και καρφώνω
τη σελήνη στο προσκεφάλι μου
μήπως και σε ονειρευτώ….

επτά
μόνο
μοναχικά
μοναδικά
αγγίγματα
αινίγματα
ήχοι
θροίσματα
παφλασμοί
μόνη…
κι εγώ…

`

*

Σε γυρεύω
στις διανυκτερεύσεις των σταθμών
σε στέκια κλεπταποδόχων
ρωτώ για σένα
Φοίνικες εμπόρους
τσιγγάνους γυρολόγους .
– Είναι η πατρίδα μου φωνάζω η Ελλάδα μου ,
η χώρα της πυράς και του αγέρα
των αμπελώνων και της ελιάς
που κρατεί ζερβά της τον Ήλιο
και στα δεξιά της την Σελήνη .
Την είδε κανείς;

Κι αυτοί γελούν
γελούν
και φτύνουν.

Αγαπημένη μου
όλοι σε ξέχασαν εδώ
μόνο εγώ σε προσμένω
γυμνή
και βιασμένη.

`

*

Μπλόκο

Τριγύρω στα σκοτάδια
η σκιά μεγαλώνει .
Φορά τακούνια ψηλά
και φόρεμα αραχνοΰφαντο.
Μ ‘ αεικίνητους ελιγμούς
μου ζητά εξακρίβωση στοιχείων.
Ανάβω του γλόμπους της ΔΕΗ
και χύνομαι στα φώτα ,
άνευ ταυτότητος,
ολόκληρη επακριβώς – εΓώ.
Σαρώνω τις βιτρίνες
που ξερνούν το είδωλο μου
με τ’ αλήτικα τζινς
και τ’ αμερικάνικα φουλάρια.
Επιστροφή στις ρίζες:
γιατί όχι φουστανέλα και τσαρούχια;
ολόκληρη ανακριβώς – εγώ;
Σέρνω απ τα μαλλιά
τ’ απερίγραπτο μπόι μου στο ΒΟΞ
σε ύφος Τζακ Νίκολσον
με ρεβόλβερ
στημένη στην έξοδο κινδύνου
κι όποιος το σκάσει του την άναψα.
Ανακυκλώστε τις αισθήσεις σας
και δέστε!!
Τ’ απερίγραπτο μπόι μου
σκαρφαλωμένο σ ‘ άδεια τενεκεδάκια μπύρας και τσιπς
μπλοκάρει την οθόνη
ολόκληρη επακριβώς – αυΤοί .
απ την συλλογή «Εν Εξαρχείω» 1982

`

*

το βιός μου

Δεν μου μειναν πολλά ,
όλο μου το βιός χωράει κάτω απ το μαξιλάρι μου .
7 δάκρυα που μου χάρισαν πρώην φίλοι ,
40 ευρώ που κέρδισα με ιδρώτα
και τα γραφτά μου που γέννησα νύχτες σαν αυτή .
Τα δάκρια μου τα χάρισα να ξεδιψάσει ο έρωτας,
τα λεφτά μου τα προσφέρω
σ όποιον άπορο τα χρειαστεί.
Μόνο τα γραφτά μου δεν τα προσφέρω
δεν τα θυσιάζω στον βωμό κανενός λόγιου βιαστή τους .
Οχι αυτά είναι τα δικά μου, κατάδικα μου όνειρα,
σαν μεγαλώσουν να γίνουν λίμνες,
να κολυμπούν τα ασχημόπαπα
που δεν θα γίνουν ποτέ κύκνοι.
`
***********************************************************

`

Η Φάνυ Πολέμη γεννηθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε κλασσικό μπαλέτο και μετά εκφραστικό χορό στο Martha Graham στο Los Angeles . Αποφοίτησε αριστούχος της Δραματικής σχολής του Πέλου Κατσέλη.
Συμμετείχε σε παραστάσεις στο θέατρο και στην τηλεόραση. Ασχοληθηκε με την παντομιμα και διδαξε σε πολλα σχολεία , και στον δημο Ν. Φιλαδέλφειας στο Κεντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών.
Σκηνοθέτησε στο Θέατρο του Δημου Αγίου Δημητρίου το ¨”Εμεις κι ο Χρόνος” του Τζον Πρίσλευ, με την ερασιτεχνική ομάδα του Πνευματικού Κέντρου Aγίου Δημητρίου και έκανε χορογραφίες σε πολλές παραστάσεις όπως στον Μορμόλη ΔΠθ Κομοτηνής και αλλού.
Στις μεταγλωτίσεις ειχε δανείσει την φωνή της σε πολλους μικρούς ηρωες οπως τον Νιλς Χολγκερσον , τον Τομπυ στη Μικρή Λουλού και σε πολλα αλλα, “Θεσμοφοριάζουσες” Λαικό Πειραματικο Θέατρο, “Βιδα” Θυμιος Καρακατσάνης , “Αρχοντοχωριάτης” Θεατρο της Ανοιξης , “Τηλεγονος” Μαργαρίτας Λυμπεράκη με ΔΠΘ Κομοτηνης, “Η Ελένη κα τα χρωμματιστά ονειρα της” Δημήτρης Ποταμίτης, “Εγώ Ρομπότ Εσυ?” Θέατρο Αμόρε, “Εξω οι Βοδοκόκαλοι” Θέαρο του Ηλιου, συμμετείχε στις παιδικές σειρες της ΕΡΤ Πατατουφ και ΦΑΣΟΛΑ .
Τραγούδησε και επαιξε σε μπουατ και μουσικες σκηνες οπως στο “Αχ Μαρια” με Βασίλη Παπακωνσταντινου, Γιάννη Ζουγανέλη , Σακη Μπουλά, Ισιδώρα Σιδέρη, Σαβίννα Γιαννατου, στην μπουάτ Μαρκίζα, στην Εφταλου , και σε άλλες μουσικές σκηνές.
Εγραψε αρκετά τραγούδια όπως τα «Θέατρο» «Βαλκάνια» «Γυναίκα Μάγισσα» και άλλα πολλά καθώς ασχολήθηκε και με την ποίηση την μεγάλη της αγάπη.