ΜΙΚΡΗ ΕΚΔΟΣΗ
Ήταν δύσκολα χρόνια εκείνα
οι εκδότες και τα βιβλιοπωλεία εξαπατούσαν τους ποιητές.
Τα λιγοστά μου φυλλάδια, ετύπωσα αυτοχειρί.
Δεν ασχολούμαι πια.
Αλλά εσείς που σκέφτεστε να τυπώσετε κάτι,
με όποιο τρόπο και αν το κάνετε,
δώστε μεγάλη προσοχή στα υλικά.
Ακόμα και στο πιο μικρό φυλλαδιάκι ποιημάτων,
πρέπει να χρησιμοποιήσετε μελάνι πλουτωνίου,
χαρτί εμπλουτισμένου ουρανίου
και, φυσικά, εξώφυλλο υδρογόνου.
Στη συνέχεια ρυθμίστε προσεκτικά την έκδοσή σας,
οπότε, αν μείνει λίγο αδιάβαστη στον πόνο,
να αντιδρά˙
τινάζοντας την πόλη στον αέρα.
ΜΙΚΡΑ ΟΝΕΙΡΑ
Αχ, όνειρά μου
δεν με ανεβάσατε ποτέ στον ουρανό
και όλοι μου οι φίλοι λένε ιστορίες
για τα πετάγματα που κάνουνε στον ύπνο τους
και αδυνατώ να φανταστώ
πώς είναι στους αιθέρες.
Γιʼ αυτό όνειρά μου, σας παρακαλώ
δεν θέλω πια ποτέ να ξαναρθείτε ∙
αφήστε τις πληγές στην πλάτη μου να θρέψουν
και με τα χρόνια μπορεί να ξεχαστώ.
Όμως, όσο κι αν είναι εύκολο
να ξεχάσω τα φτερά που δεν είχα
και οι αφηγήσεις των φίλων πια να μη με αγγίζουν
δεν θα μου σβήσει ποτέ από το μυαλό
ό, τι συνέβη στην πραγματικότητα:
που μια στιγμή, λες και ξεχώρισε από τʼ όνειρο,
σταμάτησε για λίγο τα νερά
καλώντας με να περπατήσω πάνω τους.
Κι εγώ ο ηλίθιος άναψα
το επόμενο τσιγάρο.
ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΙΗΣΗ
Από τότε που διορίστηκα ταξιθέτρια του χάους
δεν προλαβαίνω να ασχοληθώ καθόλου με την ποίηση.
Εσείς όμως, οι νεο-μυημένοι στη γραφή
και εσείς οι ακούραστοι διώκτες της σιωπής
είναι καιρός, νομίζω, να γράψετε τα αδιάβαστα ποιήματα.
Δεν θα τα τραγουδήσουν οι γενιές που δεν θα ʼρθούν
θα παραμείνουν σε βιβλία κλειστά όταν
οι σαβάνες θα πολιορκούν τα τσιμέντα.
Στο ενδεχόμενο ενός οριστικού τέλους
να γίνετε οι πιο μάταιοι προφήτες
(αφού κανένας δεν θα υπάρχει για να σας δικαιώσει)
γράφτε την ατραγούδιστη και ύστερη κατάσταση
του τέλους.
ΜΕΓΑΛΟΣ ΦΟΒΟΣ
Αφήνω να φεύγουν ανεξέλεγκτες,
τις άγριες φαντασιώσεις μου και μετά,
αν τυχαία συναντηθούμε, αλλάζω πεζοδρόμιο.
Μονάχα στην τηλεόραση τις παρατηρώ
καθώς τα ασθενοφόρα μαζεύουν τα πτώματα
και βγαίνουν τα αποτελέσματα DNA
ή όταν ελέγχονται για παρτούζες με κοκαΐνη
στην έπαυλη του πρωθυπουργού.
Η μεγαλύτερη απόλαυση, όμως, είναι όταν
μέσα στα ωραιότερα έργα της λογοτεχνίας
διαβάζω τα προφητικά σενάρια
των κατά φαντασίαν πράξεών μου.
Κατά τα άλλα, το παίζω καλλιτέχνης
της διπλανής πόρτας, που δεν με υποψιάζεται κανένας.
Τις νύχτες, όμως, ακούω πίσω από τους τοίχους
να ουρλιάζουν οι δικές σας φαντασιώσεις, γερασμένες,
ανήμπορες να δραπετεύσουν.
Τότε φοβάμαι πως θα σπάσουν τους τοίχους και
θα μπουν στο δικό μου μυαλό.
Σηκώνω κι άλλο τη φωνή της τηλεόρασης.
Αν μη τι άλλο, για τη ΜΙΚΡΗ ΕΚΔΟΣΗ και την ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΙΗΣΗ, κ.Στούφη συνεχίστε!
Ζαχαρία πολύ όμορφα τα ποιήματά σου. Σε παρακαλώ, συνέχισε τις προσπαθειες να δουν μια μεγάλη έκδοση ολα τους μαζί, σε κάποιον γνωστό εκδότη. Ξέρω πως δεν είναι ούτε του δικού σου, ούτε των ποιημάτων σου αυτός ο χαρακτήρας, είναι κρίμα όμως να μην σε διαβάσουν όσον το δυνατόν περισσότεροι. Άποψή μου.
Καλή δύναμη,
“Ήταν δύσκολα χρόνια εκείνα
οι εκδότες και τα βιβλιοπωλεία εξαπατούσαν τους ποιητές.
Τα λιγοστά μου φυλλάδια, ετύπωσα αυτοχειρί.
Δεν ασχολούμαι πια.”
Καλά θα κάνουν οι πάντες να μην ασχολούνται με το γνωστό δίκτυο ημετέρων, φίλων, συναλλασσομένων και αλληλοβραβευμένων, σπρώχνοντας την ποίηση ολοένα και βαθύτερα στον πάτο. Αν έχει η ποίηση σήμερα το μαύρο της το χάλι, είναι εξαιτίας αυτής της κατάστασης. Αν πάλι κάποιοι ατάλαντοι φιγουράρουν ως φτασμένοι είναι και πάλι εξαιτίας αυτής της κατάστασης. Αν πάλι θέλετε να ακουστείτε ως ποιητές, γράψτε μερικούς ακατανόητους στίχους την ώρα που βρίσκεστε κλεισμένος μες στην τουαλέτα κι έπειτα επιδοθείτε σε πάσης φύσεως κοινωνικές γνωριμίες, υποκλίσεις σε περιοδικάρχες, εμπόρους των εκδοτικών οίκων και τοπικούς άρχοντες των πολιτιστικών.
Πες τα Στουφή, πες τα!
εύγε…
Ευχάριστη έκπληξη η γραφή αυτή. Αν εξαιρέσουμε κάποιες αδυναμίες στην σύνταξη και στην έκφραση όπως:
“Αφήνω να φεύγουν ανεξέλεγκτες,
τις άγριες φαντασιώσεις μου και μετά,”
“ή όταν ελέγχονται για παρτούζες με κοκαΐνη
στην έπαυλη του πρωθυπουργού.” (εκτός αν έχετε κάποια στοιχεία γι’ αυτό. 🙂 ),
τα ποιήματα αυτά δείχνουν έμπνευση, ταλέντο και σωστή επεξεργασία. Υπάρχει προοπτική δηλαδή. Περισσότερο μου άρεσαν τα δύο πρώτα ποιήματα της ανάρτησης. Καλή συνέχεια.
Για το συντακτικό λάθος που επεσήμανα, έχω αμφιβολία. Ελπίζω οι αδυναμίες στην σύνταξη να δικές μου και όχι δικές σας. 🙂
εσείς που σκέφτεστε να τυπώσετε κάτι
δώστε μεγάλη προσοχή στα υλικά
Ακόμα και στο πιο μικρό φυλλαδιάκι
το πιο βασικό υλικό είναι η μοναξιά
………………………………………………
μακάρι η έκδοση των ποιημάτων….να την τινάξει στον αέρα…
Κύριε Στούφη, ακόμα το έχω βάρος στη συνείδησή μου πως δεν σας απάντησα σ’ ένα μικρό βιβλιαράκι που μου είχατε στείλει με τίτλο Γράμματα σε νεκρό ποιητή και υπότιτλο, Ημερολόγια Σιωπής. Έχασα τη διεύθυνσή σας κι ύστερα πολλές φορές άνοιξα το μικρό βιβλίο σας για να ξαναδιαβάσω τα ποιήματα. Μου άρεσαν και δεν μπορούσα να σας το πω. Εύχομαι να γράφετε, αυτό κυρίως έχει σημασία. Καλό σας απόγευμα.
ΦΙΛΕ ΖΑΧΟ ΣΠΑΩ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΩ ΜΙΑΝ ΙΔΕΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΣΟΥ Η ΟΠΟΙΑ ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΩΣ ΕΜΕΝΑ ΜΕ ΙΝΤΡΙΓΚΑΡΕΙ ΑΣΧΕΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΗ ΑΞΙΑ ΤΗΣ.
ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ.ΙΣΩΣ Η ΕΠΙΦΟΙΤΗΣΙΣ ΝΑΝΑΙ ΚΟΝΤΑ…
…κι όμως καλλιτέχνη της διπλανής πόρτας, έχω βάσιμες υποψίες,πως του Θανάτου, θέλεις να ξεφύγεις…γιατί;;;
“Ακόμα και στο πιο μικρό φυλλαδιάκι ποιημάτων,
πρέπει να χρησιμοποιήσετε μελάνι πλουτωνίου,
χαρτί εμπλουτισμένου ουρανίου
και, φυσικά, εξώφυλλο υδρογόνου.
Στη συνέχεια ρυθμίστε προσεκτικά την έκδοσή σας,
οπότε, αν μείνει λίγο αδιάβαστη στον πόνο,
να αντιδρά˙
τινάζοντας την πόλη στον αέρα.”
Ναι!
Συγχαρητήρια Ζαχαρία, τα ποιήματά σου με αγγίζουν και με αλλάζουν ιδεολογικά. Συνέχισε την προσπάθεια!
Μια και δίνεται αφορμή από τα θετικά σχόλια που γίνονται πάνω στα πολύ ωραία ποιήματα του κ. Στούφη και ειδικότερα πάνω στο ποίημα «μικρή έκδοση», ως έναυσμα συζήτησης για τα εκδοτικά, ας μου επιτραπεί να μεταβώ για λίγο στο επίπεδο των αριθμών. Πριν από λίγα χρόνια θέλοντας να εκδώσω μια συλλογή με βάση τις δικές μου αισθητικές αντιλήψεις, δεν μπόρεσα να συμφωνήσω πάνω σ’ αυτές με τον εκδότη μου, που δεν μου είχε ποτέ ζητήσει χρήματα και που αντέτεινε ότι μια έκδοση όπως την επιθυμούσα εγώ, συνεπαγόταν ιδιαίτερο κόστος. Ομολογώ πως η άρνησή του ήταν δικαιολογημένη και σεβαστή. Μετά από αυτό επιχείρησα και έκανα αυτή τη συλλογή με αυτοέκδοση. Παραθέτω τα ακόλουθα στοιχεία.
200 τεμ Βιβλία. Σελίδες 64. Διστάσεις 29×18. Χαρτί velvet 150 gr. Εξώφυλλο Insize Modigliani Candido 260 gr. Πίνακας εξωφύλλου τετραχρωμία με πρόσθετο κάλυμμα ριζόχαρτο. Κόστος συνολικό 795 €.
Εκδότες που είχα πριν απευθυνθεί, για απλή εκδόση 500 τεμ. Με χαρτί 100 gr. Διαστάσεων 25×15 με δίχρωμο εξώφυλλο, ζητούσαν 3.000 €.
3.98 το βιβλίο η ποιοτικά πολύ υψηλή έκδοση, 6,00 η συνηθισμένη.
Αν λάβει κανείς υπ’ όψη ότι το κόστος των 795 € στοίχισε σε ένα μη επαγγελματία εκδότη, φανταστείτε πόσο συμπιέζεται για κάποιον επαγγελματία. Μήπως αυτά θα πρέπει να μας προβληματίσουν για εύρεση κάποιων άλλων λύσεων; Π.χ. μια διαπραγμάτευση με κάποιον εκδότη για τη διαμόρφωση συγκεκριμένου χαμηλού κόστους ή για τη δημιουργία ενός μη κερδοσκοπικού εκδοτικού ποίησης; Οι νέοι έχουν το λόγο.
Μία θαρραλέα ποιητική φωνή που δεν διστάζει, άμεση και ορμητική που υπόσχεται πολλά…Λόγος ανατρεπτικός και φλεγόμενος
Πολύ ωραία τα παραπάνω.Η θορυβωδης;,δυνατη,υψηλης ποιοτητος και ταυτοχρονα ευαναγνωστη γραφη σας ειναι καλες αφορμες για να γεννηθει η επιθυμια να σας παρακολουθω..
ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ,ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΩ ΟΜΟΡΦΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
(ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΝ ΑΝΩΡΙΜΑ ΚΑΙ ΑΣΤΟΧΑ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ Ή ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ Η ΛΕΞΗ “ΟΜΟΡΦΑ” )
Κι εμένα μου άρεσαν τα ποιήματα του Ζαχαρία Στουφή. Το σχόλιο του Δημήτριου Μουζάκη με εκφράζει.
Πραγματικά δεν έχω λόγια το ΜΙΚΡΗ ΕΚΔΟΣΗ και το ΜΕΓΑΛΑ ΟΝΕΙΡΑ δείχνουν το δρόμο για το πως πρέπει να ειναι η σύγχρονη ποίηση αιχμηρή, με λόγια εκφραστικά, χωρίς αιδώ και να προβληματίσει τον κάθε ένα απο έμας
Ότι και να κάνεις, Ζαχαρία, όσο θάνατο και να χρησιμοποιήσεις, με όση καπνιά και να τα μουντζουρώσεις, με όση στάχτη, πάντα μια ζωντανη φωνή θα βγαίνει από μέσα τους που, όχι χωρίς θυμό, θα βεβαιώνει πως είσαι ποιητής.
Ζαχαρία σε θεωρώ ξεχωριστό και αληθινό ποιητή. Μου αρέσει η σκληρή γλώσσα που χρησιμοποιείς και τα θέματα επισης. Με δύναμη , προχώρα με δύναμη! Ανοίγεις νέους δρόμους!!!