Τα παιδικά τραγούδια από μελοποιημένα ποιήματα, είναι ένα βιβλίο που περιέχει 2 cd και περιλαμβάνει 43 τραγούδια κορυφαίων Ελλήνων ποιητών, που έγραψαν ποιήματα για παιδιά. Όλα τα ποιήματα έχουν περιληφθεί σε αναγνωστικά του Δημοτικού Σχολείου. Τα ποιήματα μελοποιήθηκαν και ενορχηστρώθηκαν από τον παιδαγωγό Βασίλη Παπανικολάου. 

`

Ένα αφιέρωμα σε ποιητές μας, όπως: Θέτη Χορτιάτη, Χάρης Σακελλαρίου, Οδ. Ελύτης, Γιάννης Ρίτσος, Ζαχ. Παπαντωνίου, Τέλος Άγρας, Βασ. Ρώτας, Κωστής Παλαμάς, Ντίνα Χατζηνικολάου, Ελ. Χωρεάνθη, Κ. Χωρεάνθης, Γ. Νεγρεπόντης, Δ. Μανθόπουλος, Ρ. Καρθαίου, Αλ. Πάλλης, Δ. Τροβάς, Ρίτα Μπούμη-Παπά, Μαρ. Γουδέλη, Διον.Σολωμός, Ν.Κανάκης κ.ά.

`

Ζαχαρίας Παπαντωνίου

Ένας γέρος γέροντας

Ένας γέρος γέροντας,
κι ουδέ τόσο γέροντας,
εκατό εννιά χρονών,
πότιζε το γρίβα του.
Τα βουνά τριγύριζε
και τα δέντρα κοίταζε.
«Σεις βουνά, ψηλά βουνά,
τώρα με την άνοιξη
δε με ξανανιώνετε
μένα και το γρίβα μου,
όπως ξανανιώνονται,
και καινούργια γίνονται
τούτα τα χαμόδεντρα,
τα χιλιόχρονα κλαριά,
να γινόμουνα κι εγώ νιος,
όπως ήμουν μια φορά;

Το έργο του Αιμίλιου Ριάδη παραμένει ελάχιστα γνωστό, παρ’ όλη την ξεχωριστή θέση που κατέχει στην εξέλιξη της Ελληνικής μουσικής. Ο Ριάδης είναι ένας Έλληνας ιμπρεσιονιστής με μούσα του τη δημοτική μας μουσική, κρατάει όμως στο χέρι του μια γαλλική πένα.

`

Η καλλιτεχνική φύση του Ριάδη διακρίνεται και για τις ποιητικές, εκτός από τις μουσικές, συνθέσεις του, οι οποίες καλύπτουν ένα μεγάλο μέρος του σωζόμενου αρχείου. Στα 600 και παραπάνω χειρόγραφα και έντυπα φύλλα με ποίηση διαφαίνεται το ίδιο χαρακτηριστικό με αυτό του κατά πολύ μεγαλύτερου μουσικού μέρους του αρχείου. Μια διαρκής προσπάθεια του ποιητή/συνθέτη για την τελειότητα και μια συνεχής επεξεργασία των ιδεών του ακόμη και όταν πια τα έργα έχουν εκτυπωθεί και δημοσιευτεί.  Μεταξύ των χειρογράφων του περιλαμβάνονται πολλαπλά αντίτυπα των ποιημάτων του, τα οποία είναι κατά βάσιν αχρονολόγητα.

Οι στίχοι του άρχισαν να δημοσιεύονται, όταν ο Ριάδης ήταν ακόμη σε νεαρή ηλικία, στον περιοδικό τύπο της Θεσσαλονίκης με πρώτο πιθανότατα τον Φάρο της Θεσσαλονίκης, όπου δημοσιεύθηκαν δύο ποιήματά του το 1904 με υπογραφή Αιμ. Κου. Ακολουθούν δημοσιεύσεις και σε άλλα περιοδικά της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας και η συλλογική έκδοση Εκ της συλλογής πατριωτικών ποιημάτων του Αιμ. Ελευθεριάδου το 1905.

`

`

Ο ποιητής συγκέντρωσε σε ένα μικρό τετράδιο-λεύκωμα αποκόμματα από τις έντυπες εκδόσεις με τα ποιήματά του της περιόδου 1904 έως 1906. Το τετράδιο αυτό αποτελεί ντοκουμέντο για τους ερευνητές, μια και αφ’ ενός μόνο σποραδικές αναφορές για τέτοιες ποιητικές εκδόσεις γίνονταν μέχρι τώρα, συνήθως μεταγενέστερες, και αφ’ ετέρου έχει την προσωπική του φροντίδα, σχόλια και φωτογραφία του από το 1906. Η Κουκουβάγια έναι ένα ποίημα που ο Ριάδης έγραψε στο Μόναχο όπου σπούδαζε το 1909, με αφιέρωση στον «μεγάλο δάσκαλό μου Δημήτριον Δάλλα»³. Δημοσιεύθηκε στην Εβδομαδιαία εικονογραφημένη επιθεώρηση «Εποχή» της Θεσσαλονίκης αρκετά αργότερα στις 30 Δεκεμβρίου το 1928, αφού όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο εκδότης «το ανακαλύψαμε στην βιβλιοθήκη κάποιου λόγιου Μακεδόνος και σήμερον το φέρομε εις την δημοσιότητα.». Ας σημειώσουμε εδώ ότι ακόμη ένα ποίημα με θερμή αφιέρωση στον Δημήτρη Λάλλα έχει τον τίτλο Στον Παρθενώνα.

Πολλά ποιήματά του έχει μελοποιήσει ο ίδιος όπως τον Τρύγο από τα Πέντε χορευτικά τραγούδια.

Γράφει για το Ρεμπέτικο στον πρόλογο του έργου του «Αδέσποτες Μελωδίες. Αείζωοι λαϊκοί καημοί» ο Ηλίας Βολιότης-Καπετανάκης: «Τ’ αδιάψευστα τεκμήρια αυθόρμητου, στις μεγάλες του στιγμές, ριζοσπαστισμού και μαστοριάς τίποτα να μην πετά πριν ρουφήξει όλη την ικμάδα του. Η μοναδική εικονοπλαστική του τραγουδιού, το ψυχογράφημα του τραγουδάρη λαού μας. Φάσεις της ασίγαστης διαπάλης επίσημου και λαϊκού πολιτισμού καθώς ο πρώτος, μολονότι έχει υλικά μέσα και την εξουσία, δεν αντέχει την επίθεση ποιότητας του δεύτερου και στην καινούρια του κόσμου «δεσπόζουσα» ταξική αντίθεση: Άνθρωπος – πίθηκος»!

`

Πέρασαν 45 έτη  αφότου ο δημοσιογράφος αποκτά την πρώτη του κασέτα με ηχογραφήσεις αυθεντικών ρεμπέτικων τραγουδιών και μέχρι σήμερα συνεχίζει ν’ ανθολογεί, ν’ ακούει, να μελετά, προπαντός να συμμετέχει στο γλέντι της μεγάλης παρέας, που κόντρα στην μοναξιά και την σαβούρα της εποχής μετουσιώνει σε πρωτότυπο μελωδικό λαϊκό πολιτισμό τα μεράκια και τους καημούς της. Απόσταγμα της έρευνας και του ταξιδιού είναι αυτό το βιβλίο με το οποίο ολοκληρώνεται η Τριλογία των Ασμάτων και των Παιχνιδιατόρων:

• Αδέσποτες Μελωδίες. Αείζωοι Λαϊκοί καημοί
• Μάγκες Αλήστου Εποχής. 24 ρεμπέτικα πορτρέτα
• Μουσικό Σεργιάνι. Άλλα 22 ρεμπέτικα πορτρέτα

Το βιβλίο του Ηλία Βολιότη-Καπετανάκη είναι το πολυσχιδές πορτρέτο της κοινωνίας μέσα από το λαϊκό αστικό τραγούδι, το επονομαζόμενο Ρεμπέτικο. Όπως τονίζει ο συγγραφέας δεν υπάρχει έκφανση της, που να μην βρίσκεται εντός του πεδίου βολής του Ρεμπέτικου, να μη σχολιάζεται αδρά, δωρικά με όμορφα τραγούδια. Το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο πίνακες της ζωγράφου Εύας Μελά.