Αφοί Κατσιμίχα, «Beat poetry», Μετρονόμος 2012
3Νοε
ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ Απόσπασμα από τα έργα του Γουίλλιαμ Μπάροουζ (William Burroughs) “The place of dead roads” (1983) και “Naked Lunch” (1959)
[…] Θεωρείστε αυτό το δίσκο, σαν μια μουσική ταινία μικρού μήκους. Ένα μπερδεμένο όνειρο, όπου αναπόφευκτα, διαπλέκονται όλα. Παλιά τραγούδια, καινούρια τραγούδια και μουσικές, όλα μαζί, σαν μια ωδή του υποσυνείδητου, που πλέκει το παρελθόν και το παρόν, όπως αυτό διαλέγει και αποφασίζει. Ερήμην μας.
Ένα μουσικό παραμύθι για μεγάλους. Ένα πολύχρωμο, φωτεινό «Trip», όπως το ομώνυμο κλαμπάκι του ΄70 στην Πλάκα, που έμπαινες μπουσουλώντας και έφευγες πετώντας ή μερικές φορές… το εντελώς αντίθετο.
Αφιερωμένο λοιπόν σʼ αυτούς, που μέσα στη δίνη της δεκαετίας του ΄50, μέσα στην ευφορία της μεταπολεμικής έκρηξης του καπιταλισμού, είχαν την άγρυπνη συνείδηση να διακρίνουν την κτηνωδία και το μακελειό που θα ακολουθούσαν τις επόμενες δεκαετίες, μέχρι και σήμερα.
Σʼ αυτούς τους προφήτες, που σύρθηκαν στα δικαστήρια για τα βιβλία και τις ιδέες τους, τα «τοξικά απόβλητα» μιας κοινωνίας μαστουρωμένης από τον καταναλωτισμό, την πολεμοκαπηλία, το ρατσισμό και τον υπερπατριωτισμό. Αυτούς που κατασυκοφαντήθηκαν, πρώτα σαν επικίνδυνοι κι έπειτα σαν γραφικοί, που ζήσανε σαν κοσμοκαλόγεροι, κήρυκες του πεζοδρομίου, μέσα στη σκοτεινή εποχή του Χούβερ (5), του Μακάρθυ (6) και της μπούρδας του «αμερικάνικου ονείρου».
Αυτούς, που με την καινούργια ματιά τους, επηρέασαν την κουλτούρα του 20ου αιώνα σε πολλαπλά επίπεδα, τους «αρουραίους» των υπονόμων της 5ης Λεωφόρου, τα «παράξενα πουλιά» του Σαν Φρανσίσκο. Σʼ εκείνους, που είπαν ό,τι είχαν να πουν και πέταξαν για τις «θάλασσες των Σαργασσών» (7) κι εκεί ζουν ακόμα, «αόρατοι μα θρυλικοί, έτσι όπως είχε προφητευτεί», χωρίς να διεκδικήσουν τίποτα, ει μη μόνο, το «ξανθό ίχνος της αλήθειας». Τώρα που οι καιροί είναι πιο δύσκολοι κι επικίνδυνοι από ποτέ, τώρα ακριβώς, που όλα είναι στο κόκκινο, σκέφτομαι εσένα Άλλεν Γκίνσμπεργκ, που προχθές το βράδυ, 40 χρόνια μετά, κάθισες δίπλα μου στον καναπέ και μέσα από τη φλέβα σου, «σούταρες» ξανά στο μυαλό μου, την αθωότητα των βέβηλων χρησμών σου.
Υ.Γ.
«Τα παράξενα πουλιά του Σαν Φρανσίσκο»
Ας θεωρηθούν τα ποιήματα, πάνω στα οποία στηρίχθηκε αυτή η μουσική εργασία, σαν ένα «libretto». Ένα κείμενο που ένωσε αποσπάσματα από διαφορετικούς μπητ ποιητές, παίρνοντας αυτό το «δικαίωμα» από το ποίημα του Γκρέκορυ Κόρσο «Όλα αυτά τα ποιήματα έχουν το ίδιο θέμα… Κανένα δεν είναι πρώτο ή τελευταίο… Μπορούν να ανακατευτούν και να διαβαστούν
στην τύχη…»
Αυτό το «libretto», ένα όνειρο του Κατμαντού, ένα λουλούδι «κλεμμένο» από το εξωτικό δάσος του έργου των μπητ ποιητών, κουβαλάει μέσα του όλη την ουσία και το άρωμα αυτής της ποίησης, που, όποιος θέλει να τη γνωρίσει βαθύτερα, εκεί είναι τα βιβλιοπωλεία, οι βιβλιοθήκες και φυσικά το Internet.
Καλό διάβασμα.
Καλή ακρόαση
Δεκέμβριος 2011
Χάρης – Πάνος
*********
Σημειώσεις
(1) Μοντέρνοι Ρυθμοί: Το πρώτο από τα μουσικά ελληνικά περιοδικά, 15θήμερο, που εκδόθηκε στην Αθήνα με διευθυντή τον Θανάση Τσόγκα (είχε προηγηθεί η μουσική εφημερίδα «Χρυσή δισκοθήκη» του Νίκου Μαστοράκη). Οι «Μοντέρνοι ρυθμοί» πρωτοκυκλοφόρησαν την 1.4.1964 με εξώφυλλο τον Johnny Hallyday. Κόστιζαν 3 δραχμές και πριν κλείσουν (το 1969) είχαν μετονομαστεί σε «Καλλιτεχνικές επικαιρότητες» (αρχές 1968) και είχαν ξεπεράσει τα 100 τεύχη).
(2) Εl Dorado: Η θρυλική «χαμένη πόλη του χρυσού», την οποία έψαχναν χιλιάδες εξερευνητές στη Νότια Αμερική, από την εποχή των ισπανών κατακτητών. Ο όρος χρησιμοποιείται έκτοτε μεταφορικά στη λογοτεχνία, ως την εξερεύνηση και την επιδίωξη για το προσωπικό «βασίλειο» του καθένα, όπως αυτός το εννοεί…
(3) Deutsche Welle: Γερμανικός ραδιοτηλεοπτικός σταθμός που εκπέμπει διεθνώς και μεταδίδει ανελλιπώς από το 1953.
(4) Panderma (παντός δέρμα ή παντός τέρμα): Περιοδικό που πρωτοκυκλοφόρησε τη δεκαετία του ʼ70, με εκδότη το Λεωνίδα Χρηστάκη (ο οποίος εξέδωσε επίσης και τα περιοδικά «Ιδεοδρόμιο», «Κούρος»). Κυκλοφόρησε σε 38 τεύχη.
(5) John Edgar Hoover: Ο πρώτος διευθυντής του FBI (Federal Bureau of Investigation), από το 1935 ως το 1972, επί προέδρων: Franklin Roosevelt, Harry Truman, Dwight Eisenhower, John Kennedy, Lyndon Johnson, Richard Nixon…
(6) Joseph Raymond «Joe» McCarthy (1908 – 1957) αμερικανός ρεπουμπλικάνος πολιτικός, που συνέδεσε το όνομά του με το κυνήγι των κομμουνιστών στην περίοδο του Ψυχρού πολέμου και τις αυθαίρετες, ανυπόστατες και πολλές φορές κατασκευασμένες κατηγορίες που εξαπέλυε και τις σκληρές και δημαγωγικές τακτικές που εφάρμοζε.
(7) Η Θάλασσα των Σαργασσών: Περιοχή του Βόρειου Ατλαντικού, στα βορειοανατολικά του Τριγώνου των Βερμούδων. Γνωστή και ως «θάλασσα των χαμένων πλοίων».
***************
Εισαγωγικό σημείωμα τον Αφων Κατσιμίχα που υπάρχει στο ένθετο του δίσκου
Διαβάστε περισσότερα
