Κατηγορία
Κάλυψε τον ουρανό σου, Ζευ,
γιομάτο σύννεφα,
και βασίλευε, σαν παιδάκι,
που των γαϊδουραγκάθων τες κεφαλές θερίζει,
πάνω στες βουνοκορφές και στες βελανιδιές.
Μακριά όμως απ’ τη γη μου
μείνε
κι απ’ το σπίτι μου, που δε το ‘χτισες εσύ,
κι απ’ το τζάκι μου,
που για τη ζέση του
με ζηλεύεις.
Δε γνωρίζω τίποτε γελοιοδέστερο
κάτω απ’ τον ήλιο από σας, Θεοί.
Με μασκαρέματα
από θυσίες
τρέφεται τη Μεγαλειοσύνη σας,
και θα λιμοκτονούσατε, αν δεν
υπήρχαν ζητιάνοι και παιδιά
ανόητοι γιομάτοι ελπίδες.
ΟΙ ΠΕΝΤΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ
Προπαντός όχι με πνιγμό. Ο θάνατος. Ίσως με μήλο
στο κεφάλι, ενώ ο γηραιός Γουλιέλμος σάς σημαδεύει
με το βέλος. Ή με πιστόλι. Αν ξέρετε σε ποιο μέρος
ακριβώς βρίσκεται η καρδιά. Αν έχετε καρδιά.
Αγαπήστε πολλά κορμιά. Μπορεί ποτέ να μην εμφανιστούν
στην ποίηση ανάγλυφα, θα θυμάστε πάντα όμως τον ήχο
που έκαναν τα ελατήρια των στίχων στο σκοτάδι.
Μη φοβηθείτε την αρρώστια. Να τρέχετε πάντα
πιο γρήγορα από αυτήν. Έστω και αν αυτό σημαίνει
να κολυμπήσετε σε κρύα νερά για δέκα λεπτά
προσπαθώντας μάταια να πνιγείτε.
Αποφύγετε τις επιστολές και όλα τα γραπτά τεκμήρια που
θα υπονοήσουν μια ρομαντική αγάπη που το ύψος και
το βάθος της δεν θα φτάσετε ποτέ.
Μη διστάσετε ποτέ να δηλώσετε αυτό που είστε.
Παραδεχτείτε τη φτώχια, την πνευματική σας ένδεια,
τη σύφιλη· ποτέ όμως ότι είστε ποιητής.
Θα υποφέρετε αιώνια.
*
DIE FÜNF RATSCHLÄGE VON KOSTAS KARYOTAKIS
Vor allem nicht durch Ertrinken. DasSterben. Vielleicht mit einem Apfel
auf dem Kopf, während der uralte William auf Sie
mit einem Pfeil zielt. Oder mit einer Pistole. Falls Sie wissen an welcher Stelle
sich genau das Herz befindet. Falls Sie ein Herz haben.
Schwärmen Sie viele Körper an. Es kann sein, dass diese niemals
in der Lyrik plastisch vorkommen, Sie werden sich aber immer an das Geräusch
erinnern, welchesin der Finsternis die Sprungfedern der Verse machten.
Haben Sie keine Angst vor Krankheiten. Rennen Sie immer
schneller als diese. Auch wenn das bedeuten würde
zehn Minuten lang in kaltem Wasser zu schwimmen
vergeblich versuchend zu ertrinken.
Vermeiden Sie die Briefe und jegliche schriftlichen Dokumente, die
auf eine romantische Liebe hinweisen, deren Höhe und
Tiefe Sie niemals erreichen werden.
Scheuen Sie sich niemals anzugeben das, was Sie sind.
Geben Sie die Armut zu, ihre Seelenarmut,
die Syphilis· niemals aber, dass Sie ein Dichter sind.
In Ewigkeit werden Sie darunter leiden.
Διαβάστε περισσότερα
Ας μιλήσουμε για σπίτια, για τη σοφή άσκηση μιας δύναμης
τόσο στέρεης και σιωπηλής, ως να γεννήθηκε
σε χρόνους πανάρχαιους.
Είν’ οι αρχιτέκτονες, κείνοι που μέλλεται να πεθάνουν,
μειδιώντας ειρωνικά και μειλίχια στα βάθη
ενός μυστηρίου υψηλού που τους ξαναγυρίζει στο χώμα.
Με μαλακά, ακατάβλητα χέρια.
Καθώς κυλούν οι μήνες, με τ’ όνειρο των τελευταίων καταιγίδων,
φτάνουν τα σπίτια στην αθώα τους ακμή, ν’ αντέχουνε κόντρα
στ’ αμυδρό στόμα που γυροφέρνει πάνω απ’ των λέξεων το έρεβος.
Ας πούμε πως ανακαλύπτουμε βατόμουρα, της γεύσης
τ’ απόκρυφο ρεύμα, του κόσμου τον ενθουσιασμό.
Κορμιά ανακαλύπτουμε, ανθρώπων που σώζονται και χάνονται,
και των πηγών σιωπή θαυμαστή –
στοχασμούς μες στις πέτρες για κάτι τι το ουράνιο
σαν τη φωτιά την αρχέγονη.
Διαβάστε περισσότερα
Τη νύχτα, με πολλή
Λευκότητα, διακριτικότητα,
Εντελώς αθόρυβα
Τα δάχτυλά μας, οι μύτες μας
Καθιερώνονται στο πηλώδες έδαφος,
Αποκτούν αέρα.
Κανείς δεν μας βλέπει,
Δεν μας σταματά, δεν μας προδίδει·
Οι μικροί σπόροι ανοίγουν χώρο.
Μαλακές μπουνιές επιμένουν
Να βαστούν τις βελόνες,
Το φυλλωτό σεντόνι,
Και το πλακόστρωτο ακόμη.
Τα σφυριά μας, τα έμβολά μας,
Άωτα κι αόμματα,
Απολύτως άφωνα,
Πλαταίνουν τις σχισμές,
Χώνονται μέσ’ απ’ τις τρύπες. Ζούμε
Με νερό,
Με ψίχουλα σκιάς,
Μειλίχια, ζητώντας
Λίγα ή τίποτα.
Τόσα πολλά από ‘μας!
Τόσα πολλά από ‘μας!
Είμαστε ράφια, είμαστε
Τραπέζια, είμαστε ταπεινά,
Είμαστε βρώσιμα,
Σκουντάμε και σπρώχνουμε
Παρά τους εαυτούς μας.
Το είδος μας πολλαπλασιάζεται:
Διαβάστε περισσότερα