Δίγλωσση έκδοση του ποιήματος του E.A. Poe, μεταφρασμένο εκ νέου, σε χειροποίητη έκδοση 150 αντιτύπων, τυπωμένο σε σαμουά 100gr, με ανάγλυφο εξώφυλλο, βιβλιοδετημένο στο χέρι.
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ
`
Open here I flung the shutter, when, with many a flirt and flutter, In there stepped a stately Raven of the saintly days of yore; Not the least obeisance made he; not a minute stopped or stayed he; But, with mien of lord or lady, perched above my chamber door — Perched upon a bust of Pallas just above my chamber door — Perched, and sat, and nothing more.
Then this ebony bird beguiling my sad fancy into smiling, By the grave and stern decorum of the countenance it wore, “Though thy crest be shorn and shaven, thou,” I said, “art sure no craven, Ghastly grim and ancient Raven wandering from the Nightly shore Tell me what thy lordly name is on the Night’s Plutonian shore!” Quoth the Raven “Nevermore.”
`
**************
Ορμώντας άνοιξα τις γρίλιες, και μ’ αρχοντιά ένα Κοράκι, φτεροκοπώντας χαρωπά,
χίμηξε μέσα από εποχές αλλοτινές, άγιες και περασμένες.
Στιγμή δεν κοντοστάθηκε
και άνευ ίχνος σεβασμού, μ’ όψη βασιλική το δίχως άλλο, θρόνιασε απ’ την πόρτα πάνω.
Στην πόρτα της αιθούσης μου, απάνω στην Παλλάδα βρήκε στάλο.
Θρόνιασε κει, και τίποτ’ άλλο.
Το εβένινο, τότε, πουλί, μ’ απάτη έδιωξε μακριά
την έμφυτή μου θλίψη – γέλωτα μου προκάλεσε,
της βλοσυρής ευπρέπειας τη σκοτεινή όταν ντύθηκε αυτοκυρίαρχη όψη.
«Κι αν ξυρισμένη η κόμη σου,» είπα, «δειλός εσύ δεν είσαι!
Κόρακα αρχαίε, τρομερέ, απ’της Νυχτιάς την αμμουδιά καθώς περιπλανιέσαι· με ποι’ όνομα δοξαστικό εκείθε σε καλούνε; –
κει στην Πλουτώνια στεριά!» Απεφάνθη το Κοράκι «Ποτέ πια».
Διαβάστε περισσότερα