Τυφλός τύραννος Ι

Ευτυχώς υπάρχει γεωμετρία
υπάρχουν σχήματα

Δείτε για παράδειγμα τι ωραία πάω
μʼ αυτά τι ωραία μπορώ

Είδατε;

Και τώρα πάρτε μου τα σχήματα
αφήστε μου χώρο να πέσω να χαθώ

*

Τυφλός τύραννος ΙΙ

Ξέρω το σημείο του σώματος
όπου αισθάνεται κανείς μηδέν πόνο
και δεν φοβάμαι να το πω
Είναι κάπου στην κόρη του οφθαλμού
όταν με τρόμο αντικρίζει και την παραμικρή βελόνα

Κατόρθωμα

Ο μίτος της Αριάδνης
ξετυλίγεται πάλι
να σώσει απ’ το λαβύρινθο
τους άλλους,τους υπόλοιπους.
Εκείνη περήφανη για το κατόρθωμά της
μιλά!
Ουρλιάζει η γλώσσα της
βοήθειαααα.!
Ω αιώνια δύναμη του θήλεος
αξίνα της ζωής
ορίζει και διευρύνει τους ορίζοντες,
γεωτρίζει στριμωγμένα.
Σύμβολο εποχής
ολοζώντανη,αμφιταλαντεύεται,πλανεύεται στο σήμερα ,
να βρεί τ’όνειρο
μ’ένα αστέρι κρυμμένο
σε αντρική γροθιά!
Μικρή Αριάδνη,ζεστή σπορά
γεννάει την πολύμεστη σοδειά σου.

`

Nature morte

Μέρες τώρα μαραίνονταν στὸ ἀνθοδοχεῖο.

Ὡραία εἶναι καὶ ἡ φθορά, μονολογοῦσα,
ἔχουν μιὰν ἄλλου εἴδους ὡραιότητα, πιὸ ἐκλεκτή,
καθὼς γέρνουν τὰ ἄνθη, χάνουν τὰ πέταλά τους,
χάνουν τὸ χρῶμα τους, χάνουν τὰ φύλλα τους,
ἐξακολουθοῦν παρ᾽ὅλα αὐτὰ καλαίσθητα
νὰ κοσμοῦν τὴ γωνιὰ αὐτὴ τοῦ σαλονιοῦ,
σὰν νεκρὴ φύση τοῦ δεκάτου ὀγδόου αἰώνα.

Μόνον ὅταν ἁπλώθηκε τόσο ἡ δυσωδία
ὥστε οἱ γείτονες ἀνησύχησαν πὼς κάποιος
εἶχε πεθάνει, μόνο τότε σηκώθηκα
πέταξα τὰ σάπια λουλούδια στὰ σκουπίδια
ἔχυσα τὸ στάσιμο νερὸ τοῦ ἀνθοδοχείου στὴν τουαλέτα
ἔπλυνα ὅλα τὰ πατώματα μὲ χλωρίνη
καὶ ἐπέστρεψα στὶς κλινόφιλες φαντασιώσεις
φέρνοντας αὐτὴ τὴ φορὰ στὸ νοῦ
τὴν λευκότητα τῶν νοσοκομείων
τὴν ὀσμὴ τῆς ἐπιθετικῆς ἀντισηψίας τους.

`

«Only through time time is conquered»

T. S. Eliot, Τέσσερα Κουαρτέτα (Burnt Norton II)

«Μόνο μέσω του χρόνου κερδίζεται ο χρόνος».

`

1. Σκέψεις ενός ονειροπόλου οδηγού

«Ο, τι είναι να σωθεί∙ σώθηκε σώζοντάς μας», λες.

Και φεύγοντας, θαρρείς πως επιστρέφεις,

σε άλλες εποχές,

απʼ το στενό δρομάκι που έστριψες,

κορνάροντας

τον θάνατο.

Τον άλλο εαυτό σου.

Ενώ, πάνω στο τζάμι ξεψυχούν τα λόγια της βροχής.

(Ο, τι ήταν να σωθεί, διασώθηκε μες στην διαρκή ροή).

`

2. Για μια στιγμή μονάχα

Τα ωραία πράγματα, τα τρομερά

γεννιούνται κάποτε εν ώρα εργασίας.

Εκεί, μες στη βουή των δρόμων, στον συνωστισμό,

την ώρα που τρέχεις να προφτάσεις:

την Τράπεζα, το λεωφορείο, τον Αχέροντα.

Εκεί, που ο δρόμος

ξάφνου

γίνεται γκρεμός.

Για μια στιγμή μονάχα.

Αν είσαι έτοιμος και ικανός∙ θα διασώσεις κάτι.

Θα διασωθείς σε μια γραμμή, σε μία λέξη.

Σʼ εκείνη την ελάχιστη σιωπή,

με την πολλή λαχτάρα.

(Έτσι μονάχα θα διαβείς, αλώβητος, την καθημερινότητα σου).

Διαβάστε περισσότερα

`

Γιώργος Σουρής
ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥ ΤΙΝΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΛΕΕΙΝΟΣ

Απάνω σε παληόσκαμνα μια κάσσα στηριγμένη
είχ’ ένα γέροντα νεκρό με ρούχα λερωμένα,
απʼ τη μεγάλη γενεά αυτή τη δοξασμένη,
που τόσο αγωνίστηκε εις το Εικοσιένα.
Κανείς δεν τον εγνώριζε, κανείς δεν τον τιμούσε,
και όμως μια φορά κιʼ αυτός με δόξα πολεμούσε.

Στη δεξιά του τη μεριά ολιγοστό λιβάνι
σε κεραμίδι έκαιγε με τόση ευωδία,
κι αριστερά ένα πανί, όποιος περνά να βάνη
λίγα λεπτά για να γενή του γέρου η κηδεία.
Κανένας δεν τον έκλαιγε, μόνον ένα κλητήρα
είδαν να στέκη όρθιος εις της αυλής τη θύρα.

Αυτός που αγωνίστηκε για την Πατρίδα μόνον
Κιʼ επέρασε με το σπαθί της νειότης του τα χρόνια,
έλαβε ως αντάλλαγμα των τόσων του αγώνων
τη φτώχια και την φοβερή του κόσμου καταφρόνια.
Και ζωντανός δοκίμασε απʼ όλους μας τη χλεύη,
και μεσʼ στην κάσσα του νεκρός ακόμα ζητιανεύει.
Ιανουάριος 1885.