Ο Νικόλαος Κιχεμ Κοτσαμπουγιούκης ζει και εργάζεται ως πληροφορικός στην Αθήνα. Γράφει ποίηση, σενάρια και παραμύθια. Η πρώτη του ποιητική του συλλογή με τίτλο «Εν Συντομία» κυκλοφορεί από τις ΑΩ εκδόσεις (2021) και έλαβε το Βραβείο Jean Moreas πρωτοεμφανιζόμενου ποιητή. Ασχολείται με την εικαστική φωτογραφία και έχει πραγματοποιήσει την πρώτη του ατομική εικαστική έκθεση, κατόπιν επιλογής και πρόσκλησης, στην πόλη του San Francisco στην California με τίτλο «The Obscurity of Abstraction». Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές φωτογραφικές εκθέσεις και εικαστικές του δουλειές έχουν επιλεχθεί σε φωτογραφικές γκαλερί.

Μιλάει στο «Ποιείν» για τα ουσιώδη ολιγόστιχα ποιήματα της πρώτης βραβευμένης συλλογής του. Κάθε συλλογή τιτλοφορείται με τον πραγματικό χρόνο ανάγνωσης ο οποίος διαφοροποιείται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Έτσι καταργείται κάθε χρονική δέσμευση. Πρόκειται για μια «μελέτη χρόνου και σιωπής» με αναφορές στον έρωτα, το δόσιμο, τον θάνατο, τις εσωτερικές παύσεις…

«Η σιωπή είναι ο συλλέκτης των πάντων , έρχεται και αν σιωπήσεις τελικά παίρνεις την απάντηση. Ο θόρυβος είναι αυτός που μας τρελαίνει γιατί ο άνθρωπος δεν είναι πλασμένος για θόρυβο. Είναι σαν να σκοτώνεις το σκάρτο από πάνω σου και τελικά αθωώνεσαι» 

-Πώς νιώσατε όταν μάθατε για τη σημαντική αυτή βράβευση ως ο καλύτερος  πρωτοεμφανιζόμενος ποιητής;

Μικρός…Με κυρίευσε μια ταπεινότητα διότι δεν θεωρώ τον εαυτό μου ποιητή. Είναι πολύ βαριά λέξη, δεν λέγεται αυτή η λέξη όταν έχεις μεγαλώσει με τεράστιες μορφές ποίησης. Όταν πρωτοδιάβασα ποίηση διάβασα τον Έντγκαρ Άλλαν Πόε, άρα τι να συσχετίσουμε. Ένιωσα άλλο ένα «εν συντομία» κομμάτι μέσα σε όλο αυτό τον ποιητικό ωκεανό. Ένιωσα μια ανατριχίλα. Το πρώτο πράγμα που είπα ήταν «Χριστέ μου». Αντιλήφθηκα πόσο σημαντική είναι αυτή η βράβευση όταν μίλησα με τον εκδότη μου, τον Πέτρο Μιχάλη, και του είπα ότι είμαστε στη δωδεκάδα. Μου είπε «Αυτό είναι τεράστιο». Κατάλαβα το μέγεθος όταν έγινε η εκδήλωση. Και στην παρουσίαση του βιβλίου είπα ότι έχω τρακ γιατί έχω συνηθίσει να είμαι πίσω από την κάμερα και όλο αυτό δεν το διαχειρίζεσαι εύκολα. Σαν άνθρωπος είμαι πολύ εσωστρεφής. Όλα αυτό φαντάζει τεράστιο, έχει να κάνει με το  πως αισθάνεσαι εσύ μέσα σε αυτό το τεράστιο οικοδόμημα. Θεωρώ ότι η ποιητική λογική είναι από τα μεγαλύτερα ανθρώπινα οικοδομήματα, η ανάπτυξη του λόγου της ποίησης. Προέρχεται από ένα υπέροχο ρήμα το «ποιῶ» και αυτό το κάνει μόνο ο δημιουργός που είναι μια θεϊκή υπόσταση κατά κάποιο τρόπο, οπότε είναι τεράστιο και όταν με λένε ποιητή δεν θέλω να το ακούω, είναι λίγο απαγορευτικό.

-Μιλήστε μας για τον τίτλο της ποιητικής σας συλλογής «εν συντομία» . Πώς ξεπήδησε;

Είμαι λάτρης των χαϊκού και γενικά της Ιαπωνικής φιλοσοφίας. Οι αγαπημένοι μου σκηνοθέτες είναι οι Ιάπωνες. Είμαι παιδί του Κουροσάβα ,του Όζου, μεγάλωσα με έργα του Μιζογκούτσι, με έργα του Κομπαγιάσι. Θεωρώ ότι έχουμε πάρα πολλά κοινά στη βάση της ρίζας μας σαν λαός. Θαύμασα όταν πρωτοδιάβασα χαϊκού από τον Σεφέρη, ήταν ο πρώτος Έλληνας που είχε γράψει νομίζω τα πρώτα 16 χαϊκού. Κάποτε είχα γράψει ότι για να χωρέσουμε όλοι η ποίηση ευλογεί τη συμπύκνωση. Αναρωτιόμουν γιατί το είχα γράψει και διαπίστωσα ότι μου αρέσει η συμπύκνωση στην ποίηση. Μου αρέσει το γρήγορο που να περιέχει ένα ουσιώδες νόημα και γι’ αυτό κατέληξα στο «Εν συντομία». Θεωρώ ότι οι λέξεις κοστίζουν πολύ ,από τον τρόπο που θα πεις ένα σ’ αγαπώ, από τον τρόπο που θα πεις δεν θέλω να σε ακούω, σε μισώ, σε λατρεύω, θέλω να σε αγκαλιάσω. Όλες οι λέξεις κοστίζουν. Πρέπει κάτι να έχει νόημα και πρέπει να είσαι εσύ, να έχεις την ειλικρίνεια. Δεν μου άρεσε ποτέ να είμαι πομπώδης και αυτό που λέω θέλω να το έχω βιώσει. Αν δεν είναι κάτι βιωματικό κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας. Ας είσαι τίμιος με το υλικό σου και με την τέχνη σου!