Maria Helena Vieira da Silva (1908–1992), Λευκό (1958): Η Vieira da Silva υπήρξε πρωτοπόρος της αφηρημένης ζωγραφικής στην Πορτογαλία. Σήμερα θεωρείται από πολλούς ως η σημαντικότερη ζωγράφος της χώρας για τον εικοστό αιώνα.

     X.

Μονάχα τ’ άλογο, μονάχα τούτα τα μάτια

τα παιδικά, τούτη η αφθονία

η μεταξένια, είναι που μου λείπει.

Δεν είν’ η φωνή,

που τόσο συχνά την άκουγα, η σκοτεινή του ποταμού,

μήτε η κοιλιά η δροσερή,

η πρώτη που άγγιξα πάνω της το χέρι

και γνώρισα την αγάπη∙

κι είναι τούτη η ματιά που ’ρχεται τις νύχτες

και πάει πέρα σε κάποιο δρομάκι,

τον ύπνο μού κλέβει

και δε λυπάται την καρδιά μου.

Την καρδιά μου, ένα λιβάδι που η πάχνη το σκεπάζει.