Ακαδημία Ποιείν

Κωστούλα Μάκη, «Πρασινάδες»

 

Βλάστηση πυκνή
γρίφος νεοτερικός σκαλώνει
στ’ ανθισμένο το κλαδί
βροχή κι αν τον σαρώσει
πάλι νόημα δε θα βγει.

 

Άμβρα Ι

Η άμβρα ίσως να ΄τανε νησί
σπάνιο είδος νυχτερίδας
μα οι άνθρωποι
πλωτό χρυσό την είπαν
απ’ τα σκατά αρώματα παράγουν.

 

Άμβρα ΙΙ

Καπούτ η φάλαινα
η άμβρα
μάζα πηχτή
τής έφαγε τα σωθικά.
Οι έμποροι χαρήκανε πολύ.

Διαβάστε περισσότερα