Μπορει το υπερρεαλιστικο κίνημα  ν’ αναβιώσει στον ελληνικο χώρο;

Είναι εκπληκτικο γεγονος και συνάμα παράδοξο το ότι εκδίδονται στην Ελλάδα, ακόμη και σήμερα, βιβλία με υπερρεαλιστικη ποίηση, σχεδον 40 χρόνια απο τότε που ο αξέχαστος Αλέξανδρος Αργυρίου διατύπωσε την άποψη (βλέπε π. Διαβάζω, 120/5.6.1985, σ.σ. 33-37) πως ο υπερρεαλισμος στην Ελλάδα υπήρξε «ακρωτηριασμένος» και «ανάπηρος», επειδη δεν απέκτησε πολιτικο σκέλος, όπως ο γαλλικος, αφήνοντας ουσιαστικα να αιωρείται στην ατμόσφαιρα η εικασία ότι υπήρξε ανεδαφικο κίνημα, που απο νωρις άρχισε να «ξεθωριάζει»και να οδηγείται σταδιακα και σταθερα στο τέρμα-του.

Ήταν, όπως πιστεύω, μία ισχυρη άποψη που διέσχισε σαν αστραπη τότε τον ορίζοντα της ελληνικης λογοτεχνίας, αρκετα χρόνια βέβαια αφότου το υπερρεαλιστικο κίνημα έκαμε εντυπωσιακα την εμφάνισή-του στον ελληνικο χώρο, θυμίζοντας τον θόρυβο που προκάλεσαν οι μεγάλοι Έλληνες υπερρεαλιστες ποιητες, όπως ο Ανδρέας Εμπειρίκος, ο Νίκος Εγγονόπουλος, ο Νικόλας Κάλας κ.ά., τόσο με τα βιβλία-τους όσο και με την πολύμορφη δράση-τους, που δίχασαν το ελληνικο αναγνωστικο κοινο, επιφέροντας σε άλλους θαυμασμο και ευφροσύνη και σε άλλους προβληματισμο και επιδοκιμασίες για την ποίησή-τους.

Αναφέρομαι συγκεκριμένα στο βιβλίο «Ποιητικη ύλη», του πρωτοεμφανιζόμενου στα ελληνικα γράμματα Παναγιώτη Θεοδοσόπουλου, που εκδόθηκε τον περασμένο χρόνο (2023) απο τις εκδόσεις ‘’Οδος Πανος’’, και το οποίο περιέχει 28 ολιγόστιχα ποιήματα. Ο ποιητης, αν αντιλαμβάνομαι σωστα, με τον τίτλο που έδωσε στη συλλογη-του, υπαινίσσεται κάτι που είναι ρευστο, δηλαδημία ύλη που είναι υπο επεξεργασία και διαμόρφωση, πριν πάρει τη τελικη μορφη-της. Ο αναγνώστης όμως, και μόνο μερικους τίτλους ποιημάτων να διαβάσει απο αυτη τη συλλογη, θα αντιληφθει αμέσως πως πρόκειται για ολοκληρωμένα αμιγη υπερρεαλιστικα ποιήματα και πως έχει σίγουρα να κάνει μ’ ένα γνήσιο,καλα αρματωμένο υπερρεαλιστη ποιητη.Θέλω να επισημάνω πως η ποιητικη φλέβα-του φθάνει βαθια και αρδεύεται απο τα «ενάρετα» αλλα δύσκολα ύδατα του υπερρεαλισμου. Υπάρχουν π.χ. τίτλοι ποιημάτων στη συλλογη όπως:

«Το δίλημμα της διάβασης του Ρουβικώνα», «Φωτογραφία ανεκπλήρωτων προθέσεων», «Ναυμαχία ερώτων κι άλλων επιθυμιων», «Βροχη στα μάτια του τοπίου», «Πορτραίτο με ανθισμένες μυγδαλιες και όπλα», «Τεχνίτης άστεγων ευκαιριων», «Για έναν αναστεναγμο με τ’ όνομά-σου» κ.ά.