Μεταφραστικό Εργαστήρι

Vicente Huidobro (Χιλή, 1893-1948), «Μνήμα στη Θάλασσα» (μεταφρ. -επίμετρο: Στέργιος Ντέρτσας)

 

 

Γαλήνη πάνω στην άδουσα αναλαμπή των νερών
Που συγκρούονται   όπως οι ώμοι του πλήθους
Γαλήνη στη θάλασσα στα κύματα της καλής θέλησης
Γαλήνη  στων ναυαγών την επιτύμβια στήλη
Γαλήνη  στα τύμπανα της περηφάνειας και στις ζοφερές κόρες των ματιών
Κι αν είμαι εγώ  ο μεταφραστής των κυμάτων
Γαλήνη  και σε μένα.

Και να εδώ το εκμαγείο γεμάτο με του πεπρωμένου τα θρύψαλα
Το εκμαγείο της εκδίκησης
Με οργισμένες φράσεις να ξεκολλούν απ’ τα χείλη
Και να εδώ το εκμαγείο όλο χάρη
Όταν είσαι γλυκιά  και βρίσκεσαι  εδώ υπνωτισμένη απ’  τα άστρα

Και να εδώ ο ανεξάντλητος θάνατος απ’ αρχής  κόσμου
Γιατί κάποια μέρα κανείς δεν θα κάνει τον περίπατο του στον χρόνο
Κανείς κατά μήκος του απολιθωμένου χρόνου των πεθαμένων πλανητών

Αυτή είναι η θάλασσα
Η θάλασσα με τα δικά  της τα κύματα
Με τις δικές της αισθήσεις
Η θάλασσα πασχίζοντας  να σπάσει τα δεσμά της
Θέλοντας να μιμηθεί την αιωνιότητα
Θέλοντας να είναι πνεύμονας   ή πούσι  πονεμένων πουλιών
Ή ο κήπος των άστρων που βαραίνουν στον ουρανό
Πάνω στα ερέβη που σέρνουμε μαζί μας
Ή και που ακόμη μας σέρνουν
Όταν αίφνης πετούν όλα τα περιστέρια της σελήνης
Και γίνεται πιο σκοτεινή  απ’ τα σταυροδρόμια του θανάτου

Διαβάστε περισσότερα