Αφίξεις

Τάσος Λειβαδίτης, «Φυσάει στα σταυροδρόμια του κόσμου» / «Τα χειρόγραφα του φθινοπώρου», εκδ. Μετρονόμος, 2018

Επανεκδίδονται και κυκλοφορούν σήμερα από τις εκδόσεις Μετρονόμος, ανήμερα του θανάτου του Τάσου Λειβαδίτη, δύο από τα έργα του. Το πρώτο, «Φυσάει στα σταυροδρόμια του κόσμου», της πρώτης του ποιητικής περιόδου, του 1953,  όταν εκδόθηκε θεωρήθηκε «κήρυγμα ανατρεπτικό» και κατασχέθηκε. Η κατηγορία στηρίχτηκε στον αναγκαστικό νόμο 509 «Περί μέτρων ασφαλείας του κράτους, του πολιτεύματος, του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών». Τελικά το δικαστήριο (Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, 10 Φεβρουαρίου 1955) τον απάλλαξε λόγω αμφιβολιών. Το δεύτερο «Τα χειρόγραφα του φθινοπώρου» κυκλοφορεί για πρώτη φορά, το 1990, μετά τον θάνατό του. 
`
[«Τα χειρόγραφα του φθινοπώρου»]
 `
ΔΑΚΡΥΑ
Δρόμοι προς τις μεγάλες ηδονές που βγαίνουν έξω απ’ το χρόνο
περιπέτειες των αδέξιων ερωτικών χεριών, μες στο σκοτάδι, η
                 αιωνιότητα ενός αγγίγματος –
τελικά οι ιστορίες μας έμειναν μισοτελειωμένες σαν μια
                 παιδικότητα.
Κάποτε θα κλάψω τόσο πολύ που θα εξευμενίσω όλα τα ρόδα.
 `
*

ΑΝΕΜΟΣ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

Τώρα όμως βράδιασε. Ας κλείσουμε την πόρτα κι ας κατεβάσουμε
τις κουρτίνες
γιατί ήρθε ο καιρός των απολογισμών. Τι κάναμε στη ζωή μας;
Ποιοι είμαστε; Γιατί εσύ κι όχι εγώ;
Καιρό τώρα δεν χτύπησε κανείς την πόρτα μας κι ο ταχυδρόμος έχει
αιώνες να φανεί. Α, πόσα γράμματα, πόσα ποιήματα
που τα πήρε ο άνεμος του Νοεμβρίου. Κι αν έχασα τη ζωή μου
την έχασα για πράγματα ασήμαντα: μια λέξη ή ένα κλειδί, ένα
χτες ή ένα αύριο
όμως οι νύχτες μου έχουν πάντα ένα άρωμα βιολέτας
γιατί θυμάμαι. Πόσοι φίλοι που έφυγαν χωρίς ν’ αφήσουν διεύθυν-
ση, πόσα λόγια χωρίς ανταπόκριση
κι η μουσική σκέφτομαι είναι η θλίψη εκείνων που δεν πρόφτασαν ν’
αγαπήσουν.

Ώσπου στο τέλος δεν μένει παρά μια θολή ανάμνηση από το παρελ-
θον (πότε ζήσαμε;)
και κάθε που έρχεται η άνοιξη κλαίω γιατί σε λίγο θα φύγουμε και
κανείς δεν θα μας θυμηθεί.

 

Διαβάστε περισσότερα