José Antonio Ramos Sucre (Βενεζουέλα, 1890- 1930), Tρία ποίηματα (μετφρ.- επίμετρο: Στέργιος Ντέρτσας)
14Νοε
DE PROFUNDIS
Έχω διασχίσει το μαγικό παλάτι του ονείρου. Έχω εις μάτην σπαταλήσει τις δυνάμεις μου για να ανακαλύψω το απομεινάρι μιας γυναίκας απούσας από ετούτον τον κόσμο. Εγώ επιθυμούσα να την μονιμοποιήσω στη σκέψη μου.
Διατηρώ την αφοσίωση ενός εφήβου που πάσχει και πηγαίνει με το κεφάλι σκυφτό. Η ομορφιά της διακοσμούσε ένα δρόμο με χαλάσματα. Εγώ γλιστρούσα ως το παραθύρι της καταμεσής της σκοτεινιάς του δειλινού. Με περνούσε κάποια χρόνια κι έκρυβα απ’ την καταλαλιά των ανθρώπων το παραληρηματικό μου πάθος.
Έπαψε να εμφανίζεται σε μια νύχτα μεγάλων φόβων και θλίψεων και θυμήθηκα δίχως αποτέλεσμα τα σημάδια της κατοικίας της. Μια νεροποντή διέσχιζε την απεραντοσύνη.
Εγώ συνέχισα να ανακουφίζω την ανυποχώρητη μελαγχολία μου σε μια περιπέτεια, όπου οι σύντροφοι μου χαθήκαν και πέθαναν. Εγώ ξημέρωσα στο χώρο μιας εκκλησιάς, μνημείο υψωμένο από μια παρθένα αλλοτινών αιώνων. Ο ιερέας εξυμνούσε τα διαπιστευτήρια της θεοσέβειας του και ανήγγειλε από τον άμβωνα πανομοιότυπες απειλές. Έκανε κατόπιν το μνημόσυνο των νεκρών και γέμισε τα αυτιά μου με τον θόρυβο ενός μοχθηρού ψαλμού.
Διαβάστε περισσότερα





