Μαργαρίτα Παπαγεωργίου, Δυο ποιήματα από τα «Μεταπλάσματα», εκδ. Σαιξπηρικόν, 2017 (μετάφραση στα γερμανικά: Κατερίνα Λιάτζουρα)
27Νοε
ÜBERTRAGT BITTE DIE KÜSTEN
Übertragt bitte die Küsten
und die Häfen und die Sterne
sagte er,
für eine tapfere neue Welt
damit eine neue Sonne dämmert über
den ungezäunten Feldern der Erde
Als falsch erwiesen sich die Subjekte verkleidet in Objekte
deshalb verlor auch unser Urteilsvermögen seine Beherrschung
und schicksalhaft entkam unserer harmlosen Schuld
dass der Morgengrauen goldig unter der Haut rasierter Häuptern scheinte
und dass den Mond halb in seiner Versenkung in die Untergrundbahn
purporrotes Blut überläufte
Siehst du, niemand berechnete mit Maße und Gewicht
und die von den Tintenfischen vergossene Tinte
auf ihre Durchfahrt durch die Ägäis.
Der Antrag auf Sprache war andauernd und unwiderruflich.
*
ΜΕΤΑΓΛΩΤΤΙΣΤΕ ΤΙΣ ΑΚΤΕΣ
Μεταγλωττίστε τις ακτές
και τα λιμάνια και τα αστέρια
είπε,
για έναν γενναίο καινούριο κόσμο
για να χαράξει ένας νέος ήλιος πάνω
απ’ τα περιφραγμένα χωράφια της γης
Διαψεύστηκαν τα υποκείμενα μεταμφιεσμένα σε αντικείμενα
γι’ αυτό και παραφέρθηκε η κρίση μας
και μοιραία διέφυγε στην αθώα ενοχή μας
ότι η αυγή χρύσιζε υποδόρια πάνω σε ξυρισμένα κεφάλια
και η σελήνη μισή στην καταβύθισή της στο υπόγειο μετρό
ξεχείλιζε αίμα πορφυρό
Βλέπεις, κανείς δεν είχε υπολογίσει με μέτρα και σταθμά
και τα μελάνια που ‘ χυναν οι σουπιές
στο πέρασμα τους στο Αιγαίο.
Η πρόταση στη γλώσσα ήταν διαρκής και αμετάκλητη.
Διαβάστε περισσότερα





