Αλμανάκ Ποιείν 2018, Οι 4 +1 θεατρικές παραστάσεις (γράφει ο Κωνσταντίνος Μπούρας)
28Δεκ
1. Θεοδόση Πελεγρίνη Το τρύπιο βαρέλι στο Θέατρο Αλκμήνη
Πατώντας πάνω στο μπεκετικό δίδυμο του Πότζο και του Λάκι από το «Περιμένοντας τον Γκοντό», αλλά και στο προσωκρατικό ρητό «Αἰὼν παῖς ἐστι παίζων, πεσσεύων• παιδὸς ἡ βασιληίη», κατά τον Ηράκλειτο, ο από σκηνής φιλόσοφος Θεοδόσης Πελεγρίνης γίνει ψυχή σε ένα “ich-drama” όπου τα πάντα εκτυλίσσονται σύμφωνα με την αριστοτεχνική «Πλήξη» του Αλμπέρτο Μοράβια.
Παράσταση διεθνών προδιαγραφών «Το τρύπιο βαρέλι» του Θεοδόση Πελεγρίνη στο θέατρο Αλκμήνη με δύο υπέροχους ηθοποιούς (τον ίδιο τον συγγραφέα και τον Γιάννη Παπαθύμιο) σε εστέτ σκηνοθεσία από την εκλεκτική Άννα Σωτρίνη που υπογράφει και τον σχεδιασμό των φωτισμών, με απολύτως ταιριαστά σκηνικά-κοστούμια της Πάγιας Βεάκη και video-art που αποδίδει στο ακέραιο την κλειστοφοβική ασφυξία των ηρώων που είναι απολύτως αποκομένοι από τη Φύση, εξόριστοι στο αστικό τοπίο, έγκλειστοι στη νοησιαρχία ενός αναλυτικού πολιτισμού, που αφού χώρισε το σώμα από την ψυχή, έριξε μετά όλο το βάρος του υλισμού του στην υπερκατανάλωση και στην κατασπατάληση των φυσικών πόρων της γης… Εξαίρετο το Video art που υπογράφει ο Ευάγγελος Κάλλοου με τον Χρήστο Κάλλοου να συμμετέχει φιλικά σ’ αυτό. Βοηθός σκηνοθέτη ο Φιλήμων Ορκόπουλος.
Είναι οπωσδήποτε μια παράσταση που αξίζει να δεις και να ξαναδείς γιατί αυτό το υπαρξιακό «τρύπιο βαρέλι» του συμβολικού τίτλου παραπέμπει στο αχανές πηγάδι της πανανθρώπινης συνειδητότητας και κυρίως εκείνου του «σκοτεινού» και δυσεξερεύνητου χώρου του Υπό-συνείδητου ή Α-συνείδητου, αν προτιμάτε.
Το επίτευγμα του συγχρόνου στοχαστή Θεοδόση Πελεγρίνη είναι ότι αποφεύγει να φάσκει και να αντιφάσκει, φτιάχνει μια «ανοικτή» δομή ευεπίφορη σε κάθε ερμηνεία, προβολή και ιδεολογικό επικάλυμμα. Αυτή είναι συγγραφική γενναιοδωρία, τεχνική επάρκεια και καλλιτεχνική άποψη απολύτως αισθητική, αντίθετη στο χάος των συνήθων σημερινών μετανεωτερικών αποδομήσεων.
Διαβάστε περισσότερα





