Μεταφραστικό Εργαστήρι

William Shakespeare, «Άμλετ- Η τραγωδία του Πρίγκηπα της Δανίας» (Προλεγόμενα-Μετάϕραση: Διονύσης Καψάλης), εκδ. Gutenberg, 2015

Σ ΚΗΝΗ 5 (Απόσπασμα)

Μπαίνουν τὸ ΦΑΝΤΑΣΜΑ καὶ ὁ ΑΜΛΕΤ.

`
ΑΜΛ. Ποῦ μ᾽ ὁδηγεῖς; Μίλα. Δὲν πάω πιὸ πέρα.

ΦΑΝΤ. ῎Ακου.

ΑΜΛ. ᾽Ακούω.

ΦΑΝΤ. Πλησιάζει ἡ ὥρα

ποὺ πρέπει νὰ παραδοθῶ στὸ θειάϕι

καὶ στὴ ϕωτιὰ τοῦ μαρτυρίου μου.

ΑΜΛ. Νιώθω τὸν πόνο σου.

ΦΑΝΤ. Μὴ μὲ λυπᾶσαι. ῎Ακουσε τί θὰ ϕανερώσω.

ΑΜΛ. Λέγε. ᾽Οϕείλω νὰ σ᾽ ἀκούσω.

ΦΑΝΤ. Καὶ νὰ πάρεις ἐκδίκηση ὅταν ἀκούσεις.

ΑΜΛ. Τί;

ΦΑΝΤ. Εἶμαι τὸ πνεῦμα τοῦ πατέρα σου,

κι ἐκτίω τὴν ποινή μου στὸ σκοτάδι:

ὅλη τὴ νύχτα νὰ περιπλανιέμαι

καὶ τὴν ἡμέρα νὰ μετανοῶ

μέσα στὶς ϕλόγες γιὰ νὰ ἐξαγνιστοῦν

οἱ ἁμαρτίες τῆς ϕθαρτῆς ζωῆς μου. ᾽

Απαγορεύεται ν᾽ ἀποκαλύψω

τὰ μυστικὰ τῆς ϕυλακῆς μου, ἀλλιῶς

θὰ εἶχα νὰ σοῦ πῶ μιὰ ἱστορία

ποὺ θά ᾽ϕτανε κι ἡ πιὸ ἁπλή της λέξη

νὰ σϕάξει τὴν ψυχή σου, νὰ παγώσει

τὸ αἷμα σου στὶς ϕλέβες, νὰ χυθοῦν

Διαβάστε περισσότερα