Συχνά την κατάρα της ζωής συνάντησα

Συχνά την κατάρα της ζωής συνάντησα:

ήταν ο ρόχθος του φραγμένου ρυακιού,

ήταν το τσάκισμα του μαραμένου

φύλλου, ήταν το σωριασμένο άλογο.

Καλό δεν γνώρισα, πέρ’ από το θαύμα

που εξαπολύει η θεία Αδιαφορία:

το άγαλμα μέσα στον λήθαργο

του απομεσήμερου,

και το σύννεφο και το γεράκι που ζυγιάζεται στα ύψη.