Sibilla Aleramo

Ποδοπατούσε ρόδα

Στο παραλήρημά του ποδοπατούσε ρόδα

και το λευκόσαρκο κορμί που αγαπούσε.

Με κάθε μελανιά όλο και πιο πολύ γονάτιζα,

ω μάταιο κλάμα, ω δυστυχισμένο πλάσμα!

Με κάθε γροθιά που έριχνε, ρόδα ποδοπατούσε,

στην τρέλα του έφτυνε το κεφάλι που αγαπούσε.

Φρικτή η μάστιγά του, ακόμη πιο φρικτό το μαρτύριό μου

όμως, τώρα που έφυγα, να που πεθαίνω, πεθαίνω για τη μάστιγά του.

8 Δεκεμβρίου 1916