James Joyce, «Γράμματα στη Νόρα», Faust – Bar-Theatre-Arts
27Οκτ
Ο Τζέημς Τζόυς συναντά τη Νόρα Μπάρνακλ και η ερωτική τους ιστορία αναβιώνει επί σκηνής. Οι επιστολές του Τζόυς αποκαλύπτουν με απόλυτη φυσικότητα τη γελοία, προκλητική, παραληρηματική κι εξουθενωτική διαδικασία του έρωτα. Άλλοτε λυρικές και ποιητικές, γεμάτες τρυφερότητα και στοργή, και άλλοτε προκλητικές και χυδαίες. Η παράσταση φωτογραφίζει έναν κοινά αποδεκτό τόπο παράνοιας όπου κάθε ερωτευμένος βιώνει μέσα του. Μια πάλη άνευ όρων και άνευ ορίων. Ένας αγώνας για να παραμείνει ο έρωτας στην ύψιστη μορφή του.
`
Ο πλούτος των συναισθημάτων του συγγραφέα μέσα από την προκλητική γραφή του, πέρα από σεμνοτυφίες και προκαταλήψεις, μας προκαλεί να σταθούμε απέναντι στον έρωτα τελείως γυμνοί και να βυθιστούμε στα πιο βαθιά, σκοτεινά και ανεξιχνίαστα κομμάτια του εαυτού μας.
“Αναρωτιέμαι μήπως υπάρχει μέσα μου μια δόση τρέλας ή μήπως είναι η τρέλα του έρωτα;” (30 Αυγούστου 1909).
`
*******************
`
Δέξου µε στην ψυχή της ψυχής σου» ικετεύει ο Τζόυς «και τότε θα γίνω στ’ αλήθεια ο ποιητής της φυλής µου». Οι επιστολές του Τζέηµς Τζόυς προς την ισόβια σύντροφό του και µητέρα των παιδιών του Νόρα Μπάρνακλ είναι ένα συγκινητικό χρονικό του έρωτά τους: χιούµορ, λυρισµός, έξαρση και αµφιβολία, οµολογίες πίστης και εκρήξεις οργής, νυγµοί ζήλιας και παραδοχές συντριβής, θρησκευτικό δέος και όρκοι λατρείας εναλλάσσονται πάνω σ’ έναν σταθερό καµβά υφασµένο από αγωνία για επικοινωνία και πόθο για σωµατική και ψυχική ταύτιση. Θέλει τη Νόρα πηγή έµπνευσης και συνένοχή του, µαθήτριά του και καθοδηγήτριά του, ερωµένη του και εξοµολόγο του· επιζητεί τη συνεχή συνοµιλία τους, ακόµη κι όταν εκείνη «δεν ακούει». Τρυφερές, ακραίες, τολµηρές, κάποτε έως και βωµολοχικές, οι επιστολές του µεγάλου συγγραφέα προς την αγαπηµένη του αποτυπώνουν ένα δηµιουργικό πνεύµα σε συνεχή έξαρση και αποκαλύπτουν τα συναισθήµατα και τις εµπειρίες που τόσο εξαίσια µετουσιώθηκαν στον «Οδυσσέα».
