Τα τραγούδια στη γλώσσα των βαρβάρων,

είναι άτιμα.

Σκληρό κουφέτο για το στόμα μου.

Βόλος.

Γυάλινο μάτι ενός αδιάκριτου επαίτη.

Εγώ του μασάω τσίχλα το βολβό από άμυνα.

Νοιώθω αμήχανα όταν με εξετάζουν, με ακτινογραφούν, με ψηλαφίζουν.

Αγκυλώνομαι σύγκορμος και ντρέπομαι για τη γύμνια μου και για εκείνη την ελιά στην πλάτη.

Τώρα ο αόμματος ξένος μιλάει με τον εαυτό του.

Ο αναρροφημένος οφθαλμός του κοιτάζει κυκλικά μέσα μου.

Περιεργάζεται την στομαχική μου κοιλότητα κι ό,τι δεν έχω ακόμα χωνέψει.