Αφήνεις τη ζωή να κυλάει από τα σπλάχνα σου.
Ένα του καλοκαιριού προσμένεις να πεθάνεις δείλι.
Τους χειμώνες μπροστά στον καθρέφτη σου
δοκιμάζεις το σάβανο σου.
Πένθιμο ρούχο που μυρίζει αρμύρα.
Κατάστικτο από τα αίματα της σφαγής
των καλοκαιρινών σου λιογερμάτων.
Ένα χέρι άρπαξε τον ήλιο
θυσία για τα πένθιμα σου καλοκαίρια.
Ποτάμι το αίμα έβαψε τα στάχυα κόκκινα.
Ένα ολάκαιρο χωράφι κόκκινα του αίματος στάχυα
και δυο σαν σκέλεθρα χέρια να μαζεύουν τους θερινούς καρπούς
με αιμάτινο να σου κλείσουν το στόμα ψωμί.