Βρεθήκαμε στον Κολωνό

σ ’ένα χαζό κουτούκι ·

γύρω μας φαναρτζίδικα, βαφές

και μαύρα λάδια,

μπλε σαλοπέτες, άφιλτρο

και μπύρα χλιαρή.

Τσούγκρισε και …

« Τα βράδια το παράπονο

έπιανε το λυγμό μου ·

το μόνο χάδι ήτανε

ένα πικάπ βαλιτσάκι,

της μάνας του ’50.

Έτριζε τη Μικρή

τη Μουσική της Νύχτας

κι ο Έντισον στο ράδιο,

ύστερα, καληνύχτα,

μικρέ μου καπετάνιε μου

του ονείρου χαμογέλα.

Κι όταν τις σπάνιες φορές

πατέρα αναζητούσα

– δεν είν’ για χόρταση μου λες –

εκεί που τον περίμενα

ναρθεί, ποτέ δε φάνει…

Το δέρμα μου μετέωρο

στη λαύρα και τον πάγο

ν’ αναζητάει γέφυρα

του μπουκαλιού λαιμό…