Στημένο  Όνειρο

Απόψε ονειρεύτηκα όνειρο που ’χα στήσει.

Με προ Χριστού σενάριο και καστ που ’χε απιστήσει.

Εγώ με ρούχα του έρωτα, με λούσα της αγάπης,

έφερα και στ’ απόθεσα, δώρα μου της απάτης.

Κι απόμεινα γυμνή. Γυμνή από φόρεμα θνητό

από ενοχή. Σε μιαν αόριστη εποχή ν’ ακινητώ.

Σούρσιμο φιδιού ακούστηκε έξαφνα από μακριά.

Που κρύφτηκε και μας κοίταζε από μιαν άκρια.

Άνοιξες δρόμο στο κορμί που έβγαζε απ’ τ’ όνειρο.

Πάνω μας το μήλο επικρέμαται ακόμη πρώιμο.