Ι

Φόνοι δίχως αίματα.

Λέξεις που δεν βρήκανε το ποίημα.

Ούτε την έξοδο.

Κατεβαίνει το φως.

Κλαίει  το νερό.

Μαχαίρι που αγάπησε μόνο τη γύμνια του

και γίνηκε η σκουριά του  θήκη.

Μην έρθεις.

Μην ξεκινήσεις ποτέ

αν θες για πάντα να σε περιμένω,

αν θέλεις κάποτε να φτάσεις.

Το αύριο είναι παγίδα.

Το αύριο είναι κρύο στις φλέβες του Απρίλη.

Στις φλέβες του Απρίλη το έγκλημα δικαιώθηκε

και ο φονιάς δεν βρέθηκε ποτέ.

Αντηχεί κάπου-κάπου η μετάνοια του

σαν αποχαιρετισμός.

Κλαίει το νερό.

Κατεβαίνει το φως.

Λέξεις που δεν βρήκανε το ποίημα.

Ούτε τη θέληση μας.

Δεν σε λένε Τερψιχόρη, δεν σε λένε Ερατώ.

Κλειώ.

Χιλιάδες νεκροί.

Γήπεδα χωρίς οπαδούς.

Χώρες χωρίς πόλεις.

Πόλεις χωρίς πόλεις.

Πολυμνία.

Δεν σε λένε Μελπομένη, δεν σε λένε Ευτέρπη.

Ουρανία.

Δεν σε λένε Καλλιόπη, δεν σε λένε Θάλεια.

Δεν σε λένε.

Φόνοι.