Ι

Τι σού ‘ταξα τον

ουρανό… Τέλειωσε το

μπλε κοβαλτίου…

ΙΙ

Ηφαιστειώδης
ολόφρεσκη κι άσβεστη
υγρή καυτή γη

ΙΙΙ

Μένεις για μένα
άγγιχτη, σαν τη σιωπή
οσμή κατόπτρου